پرش به محتوا

فرائد السمطين: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ' ' به ' '
جز (جایگزینی متن - 'شيعيان' به 'شیعیان ')
جز (جایگزینی متن - ' ' به ' ')
خط ۳۳: خط ۳۳:
}}
}}


'''فرائد السمطين''' نوشته [[حموی جوینی، ابراهیم بن محمد|ابراهيم بن محمد حموينى]] (644-730) و درباره فضائل امام على، فاطمه زهرا، حسنين(عليهم‌السلام)، و ائمه ديگر شیعیان است. «سِمط» به معناى رشته مرواريد و فرائد السمطين به معناى دو رشته مرواريد بى مانند است.  
'''فرائد السمطين''' نوشته [[حموی جوینی، ابراهیم بن محمد|ابراهيم بن محمد حموينى]] (644-730) و درباره فضائل امام على، فاطمه زهرا، حسنين(عليهم‌السلام)، و ائمه ديگر شیعیان است. «سِمط» به معناى رشته مرواريد و فرائد السمطين به معناى دو رشته مرواريد بى مانند است.  


در سمط اول اين كتاب، به فضائل [[امام على(ع)]] و در سمط دوم به فضائل عترت پيامبر(ص) پرداخته شده كه علاوه بر امیرالمؤمنین(ع) شامل فاطمه زهرا(س)، حسنين(عليهماالسلام) و ائمه ديگر تا حضرت مهدى(ع) است. البته مؤلف از امام سوم به بعد تنها درباره امام رضا و امام زمان مطالبى دارد و درباره ديگر ائمه به ذكر احاديثى كلى، بسنده كرده است.
در سمط اول اين كتاب، به فضائل [[امام على(ع)]] و در سمط دوم به فضائل عترت پيامبر(ص) پرداخته شده كه علاوه بر امیرالمؤمنین(ع) شامل فاطمه زهرا(س)، حسنين(عليهماالسلام) و ائمه ديگر تا حضرت مهدى(ع) است. البته مؤلف از امام سوم به بعد تنها درباره امام رضا و امام زمان مطالبى دارد و درباره ديگر ائمه به ذكر احاديثى كلى، بسنده كرده است.


نويسنده كتاب سنى است اما بيشتر احاديثى كه نقل كرده با عقايد شیعیان سازگار و همخوان است و تفاوتى با عقايد شیعیان در زمينه امامان ندارد چنانكه در مقدمه كتاب از [[امام على(ع)]] با واژه‌هايى مانند «وصى» و «اسد الله غالب» ياد مى‌كند و ختم ولايت را با نواده صالح آن حضرت، حجت قائم مى‌داند.  
نويسنده كتاب سنى است اما بيشتر احاديثى كه نقل كرده با عقايد شیعیان سازگار و همخوان است و تفاوتى با عقايد شیعیان در زمينه امامان ندارد چنانكه در مقدمه كتاب از [[امام على(ع)]] با واژه‌هايى مانند «وصى» و «اسد الله غالب» ياد مى‌كند و ختم ولايت را با نواده صالح آن حضرت، حجت قائم مى‌داند.  


==محتواى كتاب==
==محتواى كتاب==
محتواى كتاب بيشتر احاديثى است كه در كتب شیعیان نيز يافت مى شود. جلد اول اختصاص به بيان فضائل [[امام على(ع)]] در زبان رسول خدا(ص) دارد. در جلد دوم پس از نقل آياتى كه در شأن اهل‌بيت نازل شده به احاديثى كه راجع به فاطمه زهرا و حسنين(عليهم‌السلام) است مى‌پردازد. روايات نقل شده در سمط دوم بيشتر سمت و سوى شيعى دارد و از کتاب‌ها و دانشمندان شيعى در نقل اين احاديث بهره برده است.  
محتواى كتاب بيشتر احاديثى است كه در كتب شیعیان نيز يافت مى شود. جلد اول اختصاص به بيان فضائل [[امام على(ع)]] در زبان رسول خدا(ص) دارد. در جلد دوم پس از نقل آياتى كه در شأن اهل‌بيت نازل شده به احاديثى كه راجع به فاطمه زهرا و حسنين(عليهم‌السلام) است مى‌پردازد. روايات نقل شده در سمط دوم بيشتر سمت و سوى شيعى دارد و از کتاب‌ها و دانشمندان شيعى در نقل اين احاديث بهره برده است.  


مؤلف در عين حال روايتى درباره عدم اسلام ابوطالب آورده و درباره خلفا احاديثى نقل كرده كه از آن جمله تمجيد رسول خدا(ص) از عده‌اى از صحابه بزرگ بخصوص سه خليفه اول است.
مؤلف در عين حال روايتى درباره عدم اسلام ابوطالب آورده و درباره خلفا احاديثى نقل كرده كه از آن جمله تمجيد رسول خدا(ص) از عده‌اى از صحابه بزرگ بخصوص سه خليفه اول است.
۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش