۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - '|data-type='language'|عربي' به '|data-type='language'|عربی') |
جز (جایگزینی متن - 'ابن مردویه' به 'ابن مردویه ') |
||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
ابن تیمیه در شبههاش ارتباط این آیه با [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین علی(ع)]] را انکار کرده و مینویسد «الذین» در این آیه به صیغه جمع است و علی مفرد است. نویسنده در پاسخ مینویسد: اسلوب مورد خطاب قرار دادن مفرد به صیغه جمع در زبان عربی شایع است. [[امینی نجفی، عبدالحسین|علامه امینی]] در کتاب الغدیر تأکید میکند که نمونههای بسیاری در قرآن کریم برای این موضوع وجود دارد؛ بهعنوانمثال در رابطه با آیه «َلقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِيَاءُ» ﴿آلعمران: 181﴾؛ «مسلماً خداوند، سخن كسانى را كه گفتند : «خدا نيازمند است و ما توانگريم»، شنيد». چنین گفته شده که گوینده این کلام حیی بن اخطب یا فنحاص بن عازوراء بوده است. و یا در آیه «وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ» (التوبة: ۶۱) که درباره یکی از منافقین نازل شده است، چنین است<ref>ر.ک: همان، ج1، ص248-247</ref> | ابن تیمیه در شبههاش ارتباط این آیه با [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین علی(ع)]] را انکار کرده و مینویسد «الذین» در این آیه به صیغه جمع است و علی مفرد است. نویسنده در پاسخ مینویسد: اسلوب مورد خطاب قرار دادن مفرد به صیغه جمع در زبان عربی شایع است. [[امینی نجفی، عبدالحسین|علامه امینی]] در کتاب الغدیر تأکید میکند که نمونههای بسیاری در قرآن کریم برای این موضوع وجود دارد؛ بهعنوانمثال در رابطه با آیه «َلقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِيَاءُ» ﴿آلعمران: 181﴾؛ «مسلماً خداوند، سخن كسانى را كه گفتند : «خدا نيازمند است و ما توانگريم»، شنيد». چنین گفته شده که گوینده این کلام حیی بن اخطب یا فنحاص بن عازوراء بوده است. و یا در آیه «وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ» (التوبة: ۶۱) که درباره یکی از منافقین نازل شده است، چنین است<ref>ر.ک: همان، ج1، ص248-247</ref> | ||
او در یکی دیگر از اتهاماتش «حدیث علی مع الحق و الحق معه یدور حیث دار» را دروغ دانسته است. او معتقد است که احدی این حدیث را از نبی اکرم(ص) به سند صحیح و حتی ضعیف روایت نکرده است. او سپس چنین ادامه میدهد که حق تنها به گرد نبی(ص) میچرخد و اگر به گرد علی بچرخد لازم میآید که او نیز مانند نبی(ص) معصوم باشد. نویسنده از این شبهه چنین پاسخ میدهد: بخش آخر سخن ابن تیمیه که میگوید از این حدیث عصمت علی(ع) لازم میآید صحیح است و آن حضرت همانند پیامبر(ص) معصوم بود و این حدیث دلالت بر عصمت او میکند. اما در رابطه با بخش اول کلام ابن تیمیه که او این روایت را از احدی نشنیده است، کذب آشکار است. زیرا ابن مردویه و هیثمی این روایت را در آثارشان آوردهاند و این خود دلیل روشنی بر وجود این روایت در کتب اهل سنت است؛ هرچند که حدیث مذکور در برخی الفاظ در آن منابع متفاوت باشد<ref>ر.ک: همان، ص 404-403</ref> | او در یکی دیگر از اتهاماتش «حدیث علی مع الحق و الحق معه یدور حیث دار» را دروغ دانسته است. او معتقد است که احدی این حدیث را از نبی اکرم(ص) به سند صحیح و حتی ضعیف روایت نکرده است. او سپس چنین ادامه میدهد که حق تنها به گرد نبی(ص) میچرخد و اگر به گرد علی بچرخد لازم میآید که او نیز مانند نبی(ص) معصوم باشد. نویسنده از این شبهه چنین پاسخ میدهد: بخش آخر سخن ابن تیمیه که میگوید از این حدیث عصمت علی(ع) لازم میآید صحیح است و آن حضرت همانند پیامبر(ص) معصوم بود و این حدیث دلالت بر عصمت او میکند. اما در رابطه با بخش اول کلام ابن تیمیه که او این روایت را از احدی نشنیده است، کذب آشکار است. زیرا [[ابن مردویه، احمد بن موسی|ابن مردویه]] و هیثمی این روایت را در آثارشان آوردهاند و این خود دلیل روشنی بر وجود این روایت در کتب اهل سنت است؛ هرچند که حدیث مذکور در برخی الفاظ در آن منابع متفاوت باشد<ref>ر.ک: همان، ص 404-403</ref> | ||
از دیگر مطالبی که ابن تیمیه مورد شبهه قرار داده کلام دیگری از علامه است که همه نقل کردهاند که پیامبر(ص) فرمود: ای فاطمه خداوند با غضب تو غضب میکند و با رضای تو راضی میشود. ابن تیمیه این سخن را دروغی میداند که به پیامبر(ص) نسبت داده شده و در هیچیک از کتب معروف نیامده و هیچگونه اسناد صحیح یا حسنی در این رابطه وجود ندارد. نویسنده در پاسخ به این پرسش این را یکی از دروغهای آشکار این شخص میداند؛ زیرا کسانی چون [[حاکم نیشابوری، محمد بن عبدالله|حاکم نیشابوری]] ، هیثمی، دولابی، ابن عدی، [[ابن عساکر، علی بن حسن|ابن عساکر]] و دیگران این حدیث را به سندهای صحیح و حسن در منابع خود آوردهاند<ref>ر.ک: همان، ص412-411</ref> | از دیگر مطالبی که ابن تیمیه مورد شبهه قرار داده کلام دیگری از علامه است که همه نقل کردهاند که پیامبر(ص) فرمود: ای فاطمه خداوند با غضب تو غضب میکند و با رضای تو راضی میشود. ابن تیمیه این سخن را دروغی میداند که به پیامبر(ص) نسبت داده شده و در هیچیک از کتب معروف نیامده و هیچگونه اسناد صحیح یا حسنی در این رابطه وجود ندارد. نویسنده در پاسخ به این پرسش این را یکی از دروغهای آشکار این شخص میداند؛ زیرا کسانی چون [[حاکم نیشابوری، محمد بن عبدالله|حاکم نیشابوری]] ، هیثمی، دولابی، ابن عدی، [[ابن عساکر، علی بن حسن|ابن عساکر]] و دیگران این حدیث را به سندهای صحیح و حسن در منابع خود آوردهاند<ref>ر.ک: همان، ص412-411</ref> | ||
ویرایش