بجنوردی، سید حسن: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان = سید حسن بجنوردی

| تصویر = NUR00171.jpg

| اندازه تصویر =

| توضیح تصویر = بجنوردی، سید حسن

| نام کامل = سید میرزا حسن موسوی بجنوردی

| نام‌های دیگر = موسوی بجنوردی، سید حسن

| نسب =

| نام پدر = سید آقا بزرگ

| ولادت = ۱۲۷۶ شمسی (۱۳۱۶ قمری)

| محل تولد = روستای «خدا شاه»، بجنورد

| کشور تولد = ایران

| محل زندگی = بجنورد، مشهد، نجف اشرف

| رحلت = ۱۳۵۳ شمسی (۱۳۹۵ قمری)

| شهادت =

| مدفن = نجف اشرف

| طول عمر = ۷۷ سال

| نام همسر =

| فرزندان = [[موسوی بجنوردی، محمد|سید محمد موسوی بجنوردی]]، [[موسوی بجنوردی، محمدکاظم|سید محمدکاظم موسوی بجنوردی]]

| خویشاوندان =

| دین = اسلام

| مذهب = شیعه

| پیشه = فقیه، اصولی، مجتهد

| درجه علمی =

| دانشگاه =

| حوزه = حوزه علمیه مشهد، نجف اشرف

| علایق پژوهشی = فقه، اصول، فلسفه، قواعد فقهیه

| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاءالدین عراقی]] | [[نائینی، محمدحسین|میرزا محمدحسین نائینی]] | [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]] | حاج فاضل خراسانی | شیخ آقابزرگ شهیدی | آقازاده کفایی}}

| مشایخ =

| اجازه اجتهاد از =

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[القواعد الفقهية (بجنوردی)]] | [[منتهی الأصول (بجنوردی- طبع جديد)]] | حاشیه بر عروة الوثقی | حاشیه بر وسیلة النجاة | رسالة في اجتماع الأمر و النهي | ذخیرة المعاد | رسالة في الرضاع}}

| امضا =

| کد مؤلف = AUTHORCODE00171AUTHORCODE

}}

'''سيد‌ ‎ميرزا حسن موسوى بجنوردى''' (۱۲۷۶-۱۳۵۳ش)، از علما و مجتهدان بزرگ حوزه علمیه نجف اشرف و از چهره‌های درخشان فقهای شیعه در عصر حاضر بود. وی در روستای «خدا شاه» از توابع بجنورد زاده شد و تحصیلات مقدماتی را در زادگاه خود آغاز کرد. سپس برای ادامه تحصیل به مشهد مقدس مهاجرت نمود و سیزده سال در آنجا از محضر بزرگانی چون حاج فاضل خراسانی (در فلسفه و حکمت) و شیخ آقابزرگ شهیدی بهره برد و در فقه در درس آیات عظام سیدآقاحسین قمی، میرزا محمد خراسانی (آقازاده) و فاضل خراسانی شرکت جست تا آنکه خود از چهره‌های سرشناس علمی آن حوزه گردید. وی در سال ۱۳۴۰ق عازم نجف اشرف شد و در درس آقا ضیاءالدین عراقی یک دوره اصول و برخی کتاب‌های فقهی را فرا گرفت و در مجلس درس میرزای نائینی یک دوره اصول و شانزده سال مباحث فقهی را بهره برد. پس از وفات نائینی، در درس سید ابوالحسن اصفهانی شرکت کرد و خود از مدرسان و اساتید بزرگ حوزه نجف و از شخصیت‌های نام‌آور در فقه، اصول و فلسفه گردید. از آثار ارزشمند او می‌توان به «القواعد الفقهیة»، «منتهی الأصول»، حواشی بر عروة الوثقی و وسیلة النجاة و رساله‌هایی در اجتماع امر و نهی و رضاع اشاره کرد. وی سرانجام در ۷۹ سالگی در ۱۳۵۳ش (۱۳۹۵ق) درگذشت.