نقش شیعه در پیشرفت منطق و مکاتب حکمت اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

### طبقه اول (مؤسسین)، شامل: [[زنوزی، عبدالله بن بیرمقلی باباخان|ملا عبدالله زنوزی]]، [[ملا اسماعیل واحدالعین اصفهانی]] و [[سید رضی لاریجانی]].

### طبقه دوم (حکمای اربعه): شامل [[زنوزی، علی بن عبدالله|علی مدرس زنوزی تهرانی]]، [[جلوه، سید ابوالحسن بن محمد|میرزا ابوالحسن جلوه اصفهانی]]، [[قمشه‌ای، محمدرضا|محمدرضا قمشه‌ای]] و [[میرزا حسین ریاضی سبزواری]]. لازم به ذکر است که عنوان «حکمای اربعه»، دو مورد کاربرد دارد؛ گاهی به همین چهار تن مذکور اطلاق می‌شود که در آن صورت، واژه تهران نیز به آن افزوده شده، گفته می‌شود: «حکمای اربعه تهران»، اما گاهی بر سه نفر نخستین از این چهار نفر به‌همراه [[سبزواری، هادی|حاج ملا هادی سبزواری]]، اطلاق می‌شود؛ یعنی [[سبزواری، هادی|حاج ملا هادی سبزواری]]، [[زنوزی، علی بن عبدالله|علی مدرس زنوزی تهرانی]]، [[جلوه، سید ابوالحسن بن محمد|میرزا ابوالحسن جلوه اصفهانی]] و [[قمشه‌ای، محمدرضا|محمدرضا قمشه‌ای]].

### طبقه سوم (شاگردان حکمای اربعه): شامل [[اشکوری، میرزا هاشم|میرزا هاشم اشکوری]]، [[میر شهاب حکیم نیریزی]]، [[میرزا حسن کرمانشاهی]]، [[شیخ علی نوری]] مشهور به شوارق، آقابزرگ ساوجی و...<ref>ر.ک: همان</ref>.

### طبقه چهارم: شامل شیخ ابراهیم امامزاده زیدی تهرانی، شیخ یدالله نظرپاک کجوری، [[دری، ضیاءالدین|ضیاءالدین دری اصفهانی]]، شیخ [[فاضل تونی، محمدحسین|محمدحسین فاضل تونی]] و...<ref>ر.ک: همان، ص249</ref>.