زيبائی و هنر از ديدگاه اسلام: تفاوت میان نسخه‌ها

| پیش از =  

}}

==انگیزه نگارش==

==گزارش محتوا==

بخش یکم (زیبایی از دیدگاه علمی و فلسفی): این بخش، با توصیف چهار موضوع مهم که به تعبیر نویسنده، «اختلاط آنها با زیبایی، موجب اشتباهاتی در مباحث زیبایی‌شناسی شده است»، یعنی چهار موضوع «ارزش»، «لذت»، «تعجب و شگفتی» و «عالی» و رابطه آنها با زیبایی و پیوستگی و جدایی آنها از یکدیگر، آغاز می‌گردد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص6-10</ref>.

سپس وارد بحث اصلی درباره ماهیت زیبایی می‌شود و این بحث: «آیا زیبایی، حقیقتی است یک‌قطبی یا دوقطبی؟» را که به تعبیر نویسنده، «می‌توان آن را یکی از اساسی‌ترین مباحث مربوط به زیباشناسی به حساب آورد»، مطرح می‌کند.

مقصود از دو قطب در این مبحث، قطب درون‌ذاتی و قطب برون‌ذاتی است. پس مسئله ما چنین است که آیا زیبایی فقط یک واقعیت عینی است و ذهن آدمی نقشی جز منعکس ساختن آن را دارا نمی‌باشد، یا زیبایی عبارت است از درک و دریافت ذهنی انسان از پدیده‌های عینی که اگر چنین درک و دریافتی وجود نداشته باشد، زیبایی هم وجود ندارد؟ یا اینکه زیبایی یک نمود عینی است که دریافت آن به‌عنوان زیبایی، مربوط به شهود یا ذوق و احساس خاص ذهن انسانی است؟<ref>ر.ک: همان، ص11</ref>.

نویسنده سه نظریه را در این‌باره بررسی می‌کند. در ادامه، مبحث «نسبی بودن زیبایی» مورد واکاوی قرار می‌گیرد و دو منشأ اصلی برای آن (نمود عینی برون‌ذاتی و شرایط مغزی و روانی انسان) تشریح می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص16</ref>.

نویسنده همچنین به مباحثی در توصیف جوانب زیبایی می‌پردازد و برای روشن شدن این بحث، نخست ابعادی از قطب ذاتی که با زیبایی عینی ارتباط برقرار می‌کنند و سپس مسائل مربوط به ابعاد قطب برون‌ذاتی را مورد توجه قرار می‌دهد. در این مبحث است که علت عکس‌العمل مغز و روان آدمی در موقع دریافت زیبایی تا حدودی توضیح داده می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص27-28</ref>.

نویسنده همچنین به وجود «حقیقت مطلق» زیبایی اشاره کرده و آن را فراتر از عالم طبیعت می‌داند. بحث بر روی ابعاد درونی درک زیبایی، مانند آگاهی و احساسات و نیز انطباق آرمان‌های معقول با واقعیت ادامه می‌یابد. در نهایت، این بخش، تفاوت‌های بین زیبایی محسوس و معقول را توضیح داده و رابطه جزء و کل در درک زیبایی را تحلیل می‌کند و تأکید می‌نماید که زیبایی معقول، وسیله‌ای برای کمال بشریت است<ref>ر.ک: همان، ص28-99</ref>.