النهاية في مجرد الفقه و الفتاوی با ترجمه فارسی آن: تفاوت میان نسخه‌ها

'''النهاية في مجرد الفقه و الفتاوي'''، از آثار فقیه و مرجع تقلید برجسته شیعه در قرن پنجم هجری قمری، [[طوسی، محمد بن حسن | ابوجعفر محمد بن حسن طوسی]]، معروف به شیخ طوسی [[شیخ طوسی]] (385-460ق)، است که به‌صورت مختصر و بدون ذکر استدلال، فتاوای فقهی را در ابواب عبادات و معاملات ارائه می‌دهد و به‌عنوان متنی مرجع و آموزشی در فقه اهل‌بیت(ع) و علم شریعت شناخته می‌شود. کتاب‌شناس معاصر ایرانی، [[محمدتقى دانش‌پژوه]] (۱۲۹۰-۱۳۷۵ش)، اثر حاضر را تحقیق و تصحیح کرده است.

# از نظر تاریخی، فقیهانی مانند [[ابوعبدالله الحسین بن اردشیر بن محمد بن الحسن الأندرااوذی]]، این کتاب را نزد [[علامه حلی]] قرائت کرده‌اند، که نشان‌دهنده اهمیت و اصالت «النهاية في مجرد الفقه و الفتاوي» است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ج1، ص7</ref>.