۱۵۱٬۹۲۷
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' »' به '»') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''ارتباط هستی و انسان با خدا'''، نوشته حسین صدرینیا است. این اثر رابطه تکوینی و تشریعی جهان هستی و انسان را با پروردگار توضیح میدهد. | '''ارتباط هستی و انسان با خدا'''، نوشته [[صدرینیا، حسین|حسین صدرینیا]] است. این اثر رابطه تکوینی و تشریعی جهان هستی و انسان را با پروردگار توضیح میدهد. | ||
صدرینیا بحث را در فصل اول، از هستی در جهانبینی توحیدی آغاز میکند و به عوالم و مخلوقات پیدا و ناپیدا میپردازد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص25 و 69</ref>. او با طرح «هدفمند آفریده شدن هستی و انسان»، مقصود اصلی از آفرینش جن و انس را تجسم نیکویی در نیکوکاران میداند. او در ادامه، با طرح مبحث «انسان در جهانبینی توحیدی»، شباهتها و تفاوتهای تکوینی و تشریعی میان انسان و هستی را برمیشمرد<ref>ر.ک: همان، ص133-118</ref>. | [[صدرینیا، حسین|صدرینیا]] بحث را در فصل اول، از هستی در جهانبینی توحیدی آغاز میکند و به عوالم و مخلوقات پیدا و ناپیدا میپردازد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص25 و 69</ref>. او با طرح «هدفمند آفریده شدن هستی و انسان»، مقصود اصلی از آفرینش جن و انس را تجسم نیکویی در نیکوکاران میداند. او در ادامه، با طرح مبحث «انسان در جهانبینی توحیدی»، شباهتها و تفاوتهای تکوینی و تشریعی میان انسان و هستی را برمیشمرد<ref>ر.ک: همان، ص133-118</ref>. | ||
صدرینیا فصل دوم را به «وابستگی هستی و انسان به خدا» ویژه نموده است و در اینباره، به دو گونه ارتباط تکوینی و تکاملی (تشریعی) هستی و انسان با خدا اشاره میکند<ref>ر.ک: همان، ص221 و 283</ref>. او در ادامه، به «سیطره فراارتباطی خداوند بر هستی و انسان» میپردازد و بحث را با توضیح ارتباط تکوینی خداوند و نیز ارتباط تشریعی عام و خاص او با هستی و انسان پی میگیرد<ref>ر.ک: همان، ص329، 382 و 393</ref>. | صدرینیا فصل دوم را به «وابستگی هستی و انسان به خدا» ویژه نموده است و در اینباره، به دو گونه ارتباط تکوینی و تکاملی (تشریعی) هستی و انسان با خدا اشاره میکند<ref>ر.ک: همان، ص221 و 283</ref>. او در ادامه، به «سیطره فراارتباطی خداوند بر هستی و انسان» میپردازد و بحث را با توضیح ارتباط تکوینی خداوند و نیز ارتباط تشریعی عام و خاص او با هستی و انسان پی میگیرد<ref>ر.ک: همان، ص329، 382 و 393</ref>. | ||