۱۵۹٬۹۴۳
ویرایش
سلسلة العارفین و تذکرة الصدیقین (در شرح احوال خواجه عبیدالله احرار): تفاوت میان نسخهها
سلسلة العارفین و تذکرة الصدیقین (در شرح احوال خواجه عبیدالله احرار) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۵۸
، ۳۱ مهٔ ۲۰۲۳جایگزینی متن - ' .' به '.'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'مالدین' به 'مالدین') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' .' به '.') |
||
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
متن از داستانهای عارفانه فراوانی برخوردار بوده<ref>ر.ک: همان، ص 30</ref>و تنوع موضوعی فراوانی را دربردارد: تصوف درست، اعراض از دنیا و خلوت با محبوب حقیقی، توکل بر خدا، مراقبه، اخلاق عملی، رعایت شرع و انجام درست فریضهها، کشتۀ عشق شدن، رؤیابینی و پاسخ گرفتن در خواب، هراس از گور و سزای کردار، وصف رستاخیز، فقیرنوازی، استغفار، طی الأرض و دیگر کرامات اولیا، حقوق والدین، تحول روحی با شنیدن مشایخ، تأثیر دعا، اهمیت سکوت، الهام به اهل معرفت و دستور خواندن برخی دعاها موضوعهای این اثر است.<ref>ر.ک: همان، ص 31</ref> | متن از داستانهای عارفانه فراوانی برخوردار بوده<ref>ر.ک: همان، ص 30</ref>و تنوع موضوعی فراوانی را دربردارد: تصوف درست، اعراض از دنیا و خلوت با محبوب حقیقی، توکل بر خدا، مراقبه، اخلاق عملی، رعایت شرع و انجام درست فریضهها، کشتۀ عشق شدن، رؤیابینی و پاسخ گرفتن در خواب، هراس از گور و سزای کردار، وصف رستاخیز، فقیرنوازی، استغفار، طی الأرض و دیگر کرامات اولیا، حقوق والدین، تحول روحی با شنیدن مشایخ، تأثیر دعا، اهمیت سکوت، الهام به اهل معرفت و دستور خواندن برخی دعاها موضوعهای این اثر است.<ref>ر.ک: همان، ص 31</ref> | ||
ویژگیهای دیگر این اثر را میتوان در: بهرۀ فراوان بردن از آیهها، احادیث، شعرهای فارسی و عربی (بویژه اینکه برخی از آنها از خود مؤلفاند)، درج مثلهای رایج فارسی و عربی، کاربرد واژههای خوشساخت، کاربرد برخی صنعتهای لفظی و معنوی، ایجاز در بهرهگیری از حکایتها، بهرهبردن از روش نقل در نقل و بهرهگیری از شیوۀ پرسش و پاسخ در انعکاس مفهومهای عرفانی جستجو کرد. .<ref>ر.ک: همان، ص 37</ref>همچنین، این اثر از خصوصیات لهجهشناسی و دستوری ویژهای برخوردار است.<ref>ر.ک: همان، ص 43-41</ref> | ویژگیهای دیگر این اثر را میتوان در: بهرۀ فراوان بردن از آیهها، احادیث، شعرهای فارسی و عربی (بویژه اینکه برخی از آنها از خود مؤلفاند)، درج مثلهای رایج فارسی و عربی، کاربرد واژههای خوشساخت، کاربرد برخی صنعتهای لفظی و معنوی، ایجاز در بهرهگیری از حکایتها، بهرهبردن از روش نقل در نقل و بهرهگیری از شیوۀ پرسش و پاسخ در انعکاس مفهومهای عرفانی جستجو کرد..<ref>ر.ک: همان، ص 37</ref>همچنین، این اثر از خصوصیات لهجهشناسی و دستوری ویژهای برخوردار است.<ref>ر.ک: همان، ص 43-41</ref> | ||
[[سمرقندی، محمدبن محمدرضا|محمد قاضی]] در کنار باورش به مذهب اهل سنت، به امامیه نیز گرایش دارد؛ او در این اثر، از [[امام سجاد علیهالسلام|امام سجاد]]، [[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام صادق]] و امام باقر(علیهمالسلام) با احترام یاد میکند.<ref>ر.ک: همان، ص 36</ref> | [[سمرقندی، محمدبن محمدرضا|محمد قاضی]] در کنار باورش به مذهب اهل سنت، به امامیه نیز گرایش دارد؛ او در این اثر، از [[امام سجاد علیهالسلام|امام سجاد]]، [[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام صادق]] و امام باقر(علیهمالسلام) با احترام یاد میکند.<ref>ر.ک: همان، ص 36</ref> | ||