۱۵۹٬۹۴۳
ویرایش
سلسلة العارفین و تذکرة الصدیقین (در شرح احوال خواجه عبیدالله احرار): تفاوت میان نسخهها
سلسلة العارفین و تذکرة الصدیقین (در شرح احوال خواجه عبیدالله احرار) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۸ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۵
، ۲۸ آوریل ۲۰۲۳جایگزینی متن - 'مالدین' به 'مالدین'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' الدین' به 'الدین') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'مالدین' به 'مالدین') |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
[[خواجه ناصرالدین عبیدالله شاشی]](896-806ق) ملقب به «احرار» از مشهورترین مشایخ عصر تیموری و درخشانترین حلقۀ سلسلۀ نقشبندیه است.<ref>ر.ک: همان، ص 12</ref>از میان آثاری که احرار را میشناسانند، معتبرترین و مهمترین آنها «سلسلة العارفین و تذکرةالصدیقین» است، چراکه از زمان تألیف، تذکرهنویسان و مورخان از آن بهره میبردهاند و مشایخ صوفیه در خانقاههای طریقۀ احراریه این کتاب را میخواندند. همچنین، این اثر راهنمای بسیار سودمندی برای آشنایی با وضعیت سیاسی، اجتماعی و عرفانی ماوراءالنهر و خراسان در سدۀ نهم هجری است.<ref>ر.ک: همان، ص 17</ref>درواقع، بدون شناخت [[خواجه عبیدالله احرار]]، ابعاد گوناگون پیوند سیاست و فرهنگ را در سده نهم هجری بدرستی نمیتوان شناخت و در این راستا، کتاب محمد قاضی منبع اصیل و دست اولی به شمار میآید.<ref>ر.ک: همان، ص 25</ref> | [[خواجه ناصرالدین عبیدالله شاشی]](896-806ق) ملقب به «احرار» از مشهورترین مشایخ عصر تیموری و درخشانترین حلقۀ سلسلۀ نقشبندیه است.<ref>ر.ک: همان، ص 12</ref>از میان آثاری که احرار را میشناسانند، معتبرترین و مهمترین آنها «سلسلة العارفین و تذکرةالصدیقین» است، چراکه از زمان تألیف، تذکرهنویسان و مورخان از آن بهره میبردهاند و مشایخ صوفیه در خانقاههای طریقۀ احراریه این کتاب را میخواندند. همچنین، این اثر راهنمای بسیار سودمندی برای آشنایی با وضعیت سیاسی، اجتماعی و عرفانی ماوراءالنهر و خراسان در سدۀ نهم هجری است.<ref>ر.ک: همان، ص 17</ref>درواقع، بدون شناخت [[خواجه عبیدالله احرار]]، ابعاد گوناگون پیوند سیاست و فرهنگ را در سده نهم هجری بدرستی نمیتوان شناخت و در این راستا، کتاب محمد قاضی منبع اصیل و دست اولی به شمار میآید.<ref>ر.ک: همان، ص 25</ref> | ||
[[شکراللهی، احساناله|شکراللهی]]، از 21 نسخه از این اثر نام برده است.<ref>ر.ک: همان، ص 23-20</ref>در نگاه او، مؤلف در نوشتارش بیشتر از منازل السائرین ([[انصاری، عبدالله بن محمد|خواجه عبدالله انصاری]])، [[مناقب العارفين|مناقب العارفین]] ([[افلاکی، احمد بن اخی ناطور|احمد افلاکی]])، [[مرصاد العباد]] ([[نجم رازی، عبدالله بن محمد| | [[شکراللهی، احساناله|شکراللهی]]، از 21 نسخه از این اثر نام برده است.<ref>ر.ک: همان، ص 23-20</ref>در نگاه او، مؤلف در نوشتارش بیشتر از منازل السائرین ([[انصاری، عبدالله بن محمد|خواجه عبدالله انصاری]])، [[مناقب العارفين|مناقب العارفین]] ([[افلاکی، احمد بن اخی ناطور|احمد افلاکی]])، [[مرصاد العباد]] ([[نجم رازی، عبدالله بن محمد|نجمالدین رازی]])، و [[مصباح الهداية و مفتاح الكفاية|مصباح الهدایه]] ([[کاشانی، عزالدین محمود بن علی|محمود کاشانی]]) بهره برده است. او پیش از آنکه خود را نویسندۀ مستقل این اثر بداند، «متصدی این جمع» برمیشمرد.<ref>ر.ک: همان، ص 30</ref> | ||
در این اثر بسیاری از آداب و رسوم صوفیه، برخی مشاغل و بسیاری مکانها، برخی اصطلاحهای صوفیه، نمونههایی از مکتوبات احرار و ارادتش به جامی، رابطۀ نزدیک مؤلف با احرار و رعایت برخی اصول به هنگام خواندن شرح احوال عارفان آمده است.<ref>ر.ک: همان، ص 32-31</ref> | در این اثر بسیاری از آداب و رسوم صوفیه، برخی مشاغل و بسیاری مکانها، برخی اصطلاحهای صوفیه، نمونههایی از مکتوبات احرار و ارادتش به جامی، رابطۀ نزدیک مؤلف با احرار و رعایت برخی اصول به هنگام خواندن شرح احوال عارفان آمده است.<ref>ر.ک: همان، ص 32-31</ref> | ||