مجموعه اشعار عبدالعلی ادیب برومند
مجموعه اشعار عبدالعلی ادیب برومند تألیف عبدالعلی ادیب برومند (متولد ۱۳۰۰ش)، شاعر و ادیب معاصر؛ این مجموعه دو جلدی، گزیدهای گسترده از سرودههای شاعر را دربرمیگیرد که بیش از شصت سال فعالیت ادبی و سیاسی او با محوریت مضامین میهنی، سیاسی، انتقادی و طبیعتگرایانه را پوشش میدهد.
| مجموعه اشعار عبدالعلی ادیب برومند | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | ادیب برومند، عبدالعلی (نویسنده) |
| ناشر | نگاه |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1391 |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-964-351-751-9 |
| موضوع | شعر فارسی - قرن ۱۴؛ شعر آزاد - قرن ۱۴ |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 2 |
| کد کنگره | PIR ۷۹۵۳/د۸آ۱۶ ۱۳۹۱ |
ساختار
این مجموعه در دو جلد تنظیم شده است: جلد اول با عناوین «روزگار دژم»، «گلهای موسمی»، «سرود رهایی» و «پیام آزادی» و جلد دوم با عنوان کلی «حاصل هستی» که خود مشتمل بر ده بخش مختلف است.
گزارش کتاب
«مجموعه اشعار عبدالعلی ادیب برومند» در دو جلد، گردآوری جامعی از سرودههای این شاعر نامدار معاصر است که بیش از شش دهه از فعالیت ادبی و اجتماعی او را در بر میگیرد. ادیب برومند در مقدمه کتاب، خاستگاه ذوق شاعری خود را که از سالهای نخستین تحصیل در اصفهان آغاز شد، شرح میدهد. نقطه عطف در شعر وی، حوادث پس از شهریور ۱۳۲۰ و اشغال ایران توسط متفقین در جنگ جهانی دوم است که او را به سرایش شعرهای سیاسی، انتقادی و میهنی سوق داد. موضوع این اشعار، حمله به اشغالگران، مخالفت با عوامل بیگانه، انتقاد از دیکتاتوری دوره رضاشاه و تقویت حس آزادیخواهی، استقلالطلبی و وطنپرستی در مردم ایران بود که در مطبوعات کشور منتشر میشد.
شاعر سبک شعری خود را «نئوکلاسیک» مینامد؛ بدین معنا که از ظرف و وزنهای شعر کلاسیک بهره میبرد، اما با زبانی ادبی و امروزی، همراه با تغییراتی در شکل قافیهپردازی و ارائه مضمونها، تصویرسازیها و واژههای نو و بیسابقه در ادبیات کلاسیک. به باور وی، این سبک که از صدر مشروطه آغاز شد، هماهنگ با تحولات سیاسی و اجتماعی پیش رفت، اما در دوره دیکتاتوری پهلوی دچار رکود شد و پس از شهریور ۱۳۲۰ مجدداً جریان یافت و به تکامل رسید.
جلد اول مجموعه شامل بخشهایی با عناوین «روزگار دژم»، «گلهای موسمی»، «سرود رهایی» و «پیام آزادی» است. جلد دوم با عنوان کلی «حاصل هستی»، در ده بخش تنظیم شده و گستره وسیعتری از موضوعات را پوشش میدهد. این بخشها عبارتند از: سرودههای میهنی، سرودههای پراکنده در موضوعات مختلف، گرامیداشت استادان علم و ادب و سیاست، سرودههای توصیفی درباره طبیعت و آثار هنری، دوبیتیهای پیوسته و انواع دیگر، اشعار خانوادگی، سوگنامهها و اندوهنامهها، قطعهها، مثنویها، و بخشهایی با عناوین «دیداری از زادگاه»، «راز پرواز»، «مثنوی اصفهان» و «آذین سخن». از ویژگیهای بارز اشعار ادیب برومند، طبیعتگرایی و عشق به مظاهر زیبایی است که با پرتوی از عرفان همراه میشود. این مجموعه بسیاری از اشعار چاپنشده پیشین شاعر را نیز در خود جای داده است.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات