فلسفه طنز: بررسی طنز از منظر دانش، هنر و اخلاق
| فلسفۀ طنز: بررسی طنز از منظر دانش، هنر و اخلاق | |
|---|---|
| پدیدآوران | موریل، جان (نویسنده)
فرجامی، محمود (مترجم) جعفری، دانیال (مترجم) |
| عنوانهای دیگر | فلسفه طنز |
| ناشر | نی |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1392ش |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-964-185-318-3 |
| موضوع | طنز و فلسفه، زیباییشناسی طنز، اخلاق و شوخطبعی |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 8م9ط / 6231 PN |
فلسفۀ طنز: بررسی طنز از منظر دانش، هنر و اخلاق تألیف جان موریل، ترجمه محمود فرجامی و دانیال جعفری؛ این کتاب به بررسی جامع پدیده طنز از دیدگاه فلسفی، روانشناختی و زیباییشناختی میپردازد.
ساختار
این کتاب در هشت فصل اصلی تنظیم شده است که هر یک از جنبههای مختلف طنز را بررسی میکند.
گزارش کتاب
کتاب با بررسی «سنت طرد طنز» و نظریههای سنتی درباره طنز آغاز میشود. نویسنده در فصل اول نشان میدهد که چگونه طنز در طول تاریخ فلسفه مورد غفلت قرار گرفته است. فصل دوم با عنوان «ستیز یا گریز یا خنده» به روانشناسی پدیده خنده و مکانیسمهای شناختی آن میپردازد.
فصل سوم تحول تاریخی طنز را از دوران ابتدایی تا عصر حاضر بررسی میکند. در فصل چهارم با عنوان «آن لبخند ژکوندی»، نویسنده به زیباییشناسی طنز و جایگاه آن در تجربه هنری میپردازد.
دو فصل بعدی به ابعاد اخلاقی طنز اختصاص دارد: فصل پنجم به بررسی «خندیدن بیجا» و جنبههای منفی طنز میپردازد، در حالی که فصل ششم با عنوان «خوب خندیدن» ارزشهای مثبت و سازنده طنز را تحلیل میکند.
فصل هفتم رابطه فلسفه و کمدی را بررسی کرده و نشان میدهد چگونه فیلسوفان در وجه غالب طنز را نادیده گرفتهاند. فصل پایانی با عنوان «نیمۀ خالی و نیمۀ پر لیوان» به مفهوم «خرد کیهانی» در طنز میپردازد.
این کتاب با نثری روان و مثالهای ملموس، نظریه جدیدی درباره طنز ارائه میدهد که بر اساس آن، طنز نوعی «انتقال شناختی» است که در شرایطی بدون دغدغه تجربه میشود. اثر حاضر منبع ارزشمندی برای پژوهشگران فلسفه هنر، زیباییشناسی و نظریهپردازان ادبی محسوب میشود.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات