مرادی، ربیع بن سلیمان
ربیع بن سلیمان مرادی (174-270ق)، محدث بزرگ مصری و از اصحاب امام شافعی بود که به عنوان راوی اصلی کتاب الاصول شافعی شناخته میشود. او نخستین املاکننده حدیث در جامع ابن طولون و مؤذن مصر بود که از دولت برای این کار مواجب میگرفت. ربیع بن سلیمان مرادی کتاب الاصول شافعی را روایت کرده و آن را "المبسوط" نامید و از مشایخ بزرگی مانند اسد بن موسی، ابن وهب، شعیب بن لیث، بشر بن بکر، عبدالله بن عبدالحکم و خود امام شافعی بهره برد. شاگردان او شامل محدثان بزرگی مانند ابو داود، نسائی، ابن ماجه، ابوزرعه رازی و ابو حاتم بودند.
ولادت
ربیع بن سلیمان بن عبدالجبار مرادی، کنیهاش ابو محمد و نسبش ازدی مصری بود. او در سال 174 هجری قمری در مصر متولد شد و به "اعرج" (لنگ) معروف بود[۱] پدرش سلیمان بن عبدالجبار نام داشت و خانوادهاش از اهالی مصر بودند.
تحصیلات
ربیع بن سلیمان مرادی تحصیلات حدیثی خود را نزد مشایخ بزرگ مصر آغاز کرد. مهمترین اساتید او عبارت بودند از:
- اسد بن موسی
- ابن وهب
- شعیب بن لیث
- بشر بن بکر
- عبدالله بن عبدالحکم
- امام شافعی
- ابوالاسود نضر بن عبدالحمید
- عبدالله بن یوسف تنسی
او از محدثان بزرگ دیار مصر و از راویان ثقه طبقۀ یازدهم بود و به درجه علمی محدث ثقه دست یافت[۲].
فعالیتها
ربیع بن سلیمان مرادی فعالیتهای متعددی داشت:
- مؤذن در مصر که از دولت برای این کار مواجب میگرفت[۳]
وفات
ربیع بن سلیمان مرادی سرانجام در سال 270 هجری قمری در مصر درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد. او 96 سال عمر کرد.
آثار
مهمترین آثار ربیع بن سلیمان مرادی:
المبسوط (روایت کتاب الاصول شافعی)[۷]
پانويس
منابع مقاله
- ابن ندیم، محمد بن اسحاق، کتاب الفهرست، مترجم: رضا تجدد، تهران - ایران: بانک بازرگانی ایران (چاپخانه)،1346ش.
- گرجی، ابوالقاسم، تاریخ فقه و فقها، تهران - ایران: سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت)، 1379ش.
- عبداللهی، عبدالکریم، طبقات راویان احادیث مهدویت از طریق اهل سنت، مشهد مقدس - ایران: آستان قدس رضوی. بنياد پژوهشهای اسلامى، 1386ش.
