منار الهدی في الأنساب: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    (صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR16505J1.jpg | عنوان = منار الهدی في الأنساب | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = اعلمی حائری، محمد حسین (نويسنده) حائری، احمد (محقق) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = ‎‏/‎‏الف‎‏6‎‏م‎‏8‎‏ ‎‏1381 53/7 BP |...» ایجاد کرد)
     
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۲۵: خط ۲۵:
    | پیش از =  
    | پیش از =  
    }}
    }}
    '''منار الهدی في الأنساب'''، اثر محمدحسین اعلمی حائری (1393-1320ق) است که در شناساندن اجمالی و مختصر هفتصدوسی عالم، فقیه و محدث شیعی معاصر نگاشته شده است. احمد حائری، پژوهش و تدوین این کتاب را انجام داده است.
    '''منار الهدی في الأنساب'''، اثر [[اعلمی حائری، محمدحسین|محمدحسین اعلمی حائری]] (1393-1320ق) است که در شناساندن اجمالی و مختصر هفتصدوسی عالم، فقیه و محدث شیعی معاصر نگاشته شده است. [[حائری، احمد|احمد حائری]]، پژوهش و تدوین این کتاب را انجام داده است.


    اعلمی، که از شاگردان ممتاز آسید ابوالحسن اصفهانی است و بیشتر با کتاب سی جلدی [[دائرةالمعارف الشيعية العامة]] شناخته می‌شود، یک نسب‌شناس است. نسب‌شناسی یا تبارشناسی از جمله علوم پایه برای مورّخ محسوب شده، می‌توان آن‌ را در زیرمجموعه تراجم طبقه‌بندی کرد. «منار الهدی في الأنساب» در شمار کتاب‌هایی است که در دوره معاصر با تلاش‌هایی که آیت‌الله‌العظمی نجفی مرعشی(ره) در احیای کتاب‌های علم انساب شیعی انجام داده، عرضه شده است.
    اعلمی، که از شاگردان ممتاز [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]] است و بیشتر با کتاب سی جلدی [[دائرةالمعارف الشيعية العامة]] شناخته می‌شود، یک نسب‌شناس است. نسب‌شناسی یا تبارشناسی از جمله علوم پایه برای مورّخ محسوب شده، می‌توان آن‌ را در زیرمجموعه تراجم طبقه‌بندی کرد. «منار الهدی في الأنساب» در شمار کتاب‌هایی است که در دوره معاصر با تلاش‌هایی که [[مرعشی، سید شهاب‌الدین|آیت‌الله‌العظمی نجفی مرعشی(ره)]] در احیای کتاب‌های علم انساب شیعی انجام داده، عرضه شده است.


    محقق (احمد حائری)، در مقدمه‌ کتاب پس از شرح حالی که از نویسنده، آثار، استادان، شاگردان و سجایای اخلاقی او نوشته، در توضیح این نسخه می‌گوید: من این کتاب را در منابع در دسترس نیافتم و آقابزرگ تهرانی نیز در ذریعه‌اش از آن یاد نکرده است. نام و عنوانی هم در پشت جلد آن درج نشده است. بااین‌حال، عنوان این اثر نشان می‌دهد که نویسنده استدراکی از انساب داشته است و به‌ظاهر، خواسته است که اسلوب منار الهدی را از «الأنساب» سمعانی برگیرد. حائری به هنگام نوشتن شرح حال «سید میرزا هادی خراسانی»، از کتابش با تعبیر «مُسوده» نام برده است. این نسخه از منار الهدی نسخه اصلی بشمار می‌آید، ولی متأسفانه، کاستی‌هایی دارد؛ چراکه از عنوان «خاطبی» آغاز شده، با «شیبانی» پایان می‌یابد و نیز ورقه‌های پاره‌پاره‌ و سفید در آن دیده می‌شود که نویسنده آن‌ها را وانهاده تا در آینده تکمیلشان کند.
    محقق ([[حائری، احمد|احمد حائری]])، در مقدمه‌ کتاب پس از شرح حالی که از نویسنده، آثار، استادان، شاگردان و سجایای اخلاقی او نوشته، در توضیح این نسخه می‌گوید: من این کتاب را در منابع در دسترس نیافتم و [[آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن|آقابزرگ تهرانی]] نیز در [[الذريعة إلی تصانيف الشيعة|ذریعه‌]]<nowiki/>اش از آن یاد نکرده است. نام و عنوانی هم در پشت جلد آن درج نشده است. بااین‌حال، عنوان این اثر نشان می‌دهد که نویسنده استدراکی از انساب داشته است و به‌ظاهر، خواسته است که اسلوب منار الهدی را از «[[الأنساب (سمعاني)|الأنساب» سمعانی]] برگیرد. [[حائری، احمد|حائری]] به هنگام نوشتن شرح حال «[[سید میرزا هادی خراسانی]]»، از کتابش با تعبیر «مُسوده» نام برده است. این نسخه از منار الهدی نسخه اصلی بشمار می‌آید، ولی متأسفانه، کاستی‌هایی دارد؛ چراکه از عنوان «خاطبی» آغاز شده، با «شیبانی» پایان می‌یابد و نیز ورقه‌های پاره‌پاره‌ و سفید در آن دیده می‌شود که نویسنده آن‌ها را وانهاده تا در آینده تکمیلشان کند.


    همین‌طور، حائری از موضوع کتاب بیرون رفته و به مباحثی پرداخته است که به «تراجم» ربطی ندارد. نمونه آن را می‌توان در ماده «دعا» دید. ازاین‌رو، گمان می‌رود که این نسخه، سیاهه‌ای برای کتاب «دائرةالمعارف» بوده، کتاب مستقلی نباشد. البته، آنچه بر ارزش این نسخه افزوده، این است که همه مواد آن در دائرةالمعارف نیامده است. منار الهدی، در واقع، «سیادت‌نامه‌ای» است که نویسنده نام عالمان سید معاصر را با لقب یا پیشوند «سیّد» در آن ذکر کرده است؛ از این نام‌ها در دائرةالمعارف یاد نشده است. محقق بر آن است که تاکنون کتاب مستقلی که با لقب «سید» تدوین شده باشد، جز این نسخه نیست<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص20-19</ref>. متن منار الهدی بدون هیچ مقدمه‌ای احصای رجال را آغاز کرده و با همین شیوه به پایان می‌رساند. محقق نیز با استناد به منابع رجالی توضیحاتی بر متن افزوده است. فهرستی از نام رجال سید در پایان کتاب درج شده است<ref>ر.ک: مقدمه نویسنده، ص116 و 267</ref>‏.
    همین‌طور، حائری از موضوع کتاب بیرون رفته و به مباحثی پرداخته است که به «تراجم» ربطی ندارد. نمونه آن را می‌توان در ماده «دعا» دید. ازاین‌رو، گمان می‌رود که این نسخه، سیاهه‌ای برای کتاب «دائرةالمعارف» بوده، کتاب مستقلی نباشد. البته، آنچه بر ارزش این نسخه افزوده، این است که همه مواد آن در دائرةالمعارف نیامده است. منار الهدی، در واقع، «سیادت‌نامه‌ای» است که نویسنده نام عالمان سید معاصر را با لقب یا پیشوند «سیّد» در آن ذکر کرده است؛ از این نام‌ها در دائرةالمعارف یاد نشده است. محقق بر آن است که تاکنون کتاب مستقلی که با لقب «سید» تدوین شده باشد، جز این نسخه نیست<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص20-19</ref>. متن منار الهدی بدون هیچ مقدمه‌ای احصای رجال را آغاز کرده و با همین شیوه به پایان می‌رساند. محقق نیز با استناد به منابع رجالی توضیحاتی بر متن افزوده است. فهرستی از نام رجال سید در پایان کتاب درج شده است<ref>ر.ک: مقدمه نویسنده، ص116 و 267</ref>‏.

    نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۱۹

    منار الهدی في الأنساب
    منار الهدی في الأنساب
    پدیدآوراناعلمی حائری، محمد حسین (نويسنده) حائری، احمد (محقق)
    ناشرکتابخانه عمومی حضرت آيت الله العظمی مرعشی نجفی (ره)
    مکان نشرایران - قم
    سال نشر1381ش - 1423ق - 2003م
    چاپ1
    شابک964-6121-92-6
    موضوعسادات - نسب نامه - نسب شناسی
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    ‎‏/‎‏الف‎‏6‎‏م‎‏8‎‏ ‎‏1381 53/7 BP
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    منار الهدی في الأنساب، اثر محمدحسین اعلمی حائری (1393-1320ق) است که در شناساندن اجمالی و مختصر هفتصدوسی عالم، فقیه و محدث شیعی معاصر نگاشته شده است. احمد حائری، پژوهش و تدوین این کتاب را انجام داده است.

    اعلمی، که از شاگردان ممتاز سید ابوالحسن اصفهانی است و بیشتر با کتاب سی جلدی دائرةالمعارف الشيعية العامة شناخته می‌شود، یک نسب‌شناس است. نسب‌شناسی یا تبارشناسی از جمله علوم پایه برای مورّخ محسوب شده، می‌توان آن‌ را در زیرمجموعه تراجم طبقه‌بندی کرد. «منار الهدی في الأنساب» در شمار کتاب‌هایی است که در دوره معاصر با تلاش‌هایی که آیت‌الله‌العظمی نجفی مرعشی(ره) در احیای کتاب‌های علم انساب شیعی انجام داده، عرضه شده است.

    محقق (احمد حائری)، در مقدمه‌ کتاب پس از شرح حالی که از نویسنده، آثار، استادان، شاگردان و سجایای اخلاقی او نوشته، در توضیح این نسخه می‌گوید: من این کتاب را در منابع در دسترس نیافتم و آقابزرگ تهرانی نیز در ذریعه‌اش از آن یاد نکرده است. نام و عنوانی هم در پشت جلد آن درج نشده است. بااین‌حال، عنوان این اثر نشان می‌دهد که نویسنده استدراکی از انساب داشته است و به‌ظاهر، خواسته است که اسلوب منار الهدی را از «الأنساب» سمعانی برگیرد. حائری به هنگام نوشتن شرح حال «سید میرزا هادی خراسانی»، از کتابش با تعبیر «مُسوده» نام برده است. این نسخه از منار الهدی نسخه اصلی بشمار می‌آید، ولی متأسفانه، کاستی‌هایی دارد؛ چراکه از عنوان «خاطبی» آغاز شده، با «شیبانی» پایان می‌یابد و نیز ورقه‌های پاره‌پاره‌ و سفید در آن دیده می‌شود که نویسنده آن‌ها را وانهاده تا در آینده تکمیلشان کند.

    همین‌طور، حائری از موضوع کتاب بیرون رفته و به مباحثی پرداخته است که به «تراجم» ربطی ندارد. نمونه آن را می‌توان در ماده «دعا» دید. ازاین‌رو، گمان می‌رود که این نسخه، سیاهه‌ای برای کتاب «دائرةالمعارف» بوده، کتاب مستقلی نباشد. البته، آنچه بر ارزش این نسخه افزوده، این است که همه مواد آن در دائرةالمعارف نیامده است. منار الهدی، در واقع، «سیادت‌نامه‌ای» است که نویسنده نام عالمان سید معاصر را با لقب یا پیشوند «سیّد» در آن ذکر کرده است؛ از این نام‌ها در دائرةالمعارف یاد نشده است. محقق بر آن است که تاکنون کتاب مستقلی که با لقب «سید» تدوین شده باشد، جز این نسخه نیست[۱]. متن منار الهدی بدون هیچ مقدمه‌ای احصای رجال را آغاز کرده و با همین شیوه به پایان می‌رساند. محقق نیز با استناد به منابع رجالی توضیحاتی بر متن افزوده است. فهرستی از نام رجال سید در پایان کتاب درج شده است[۲]‏.

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه محقق، ص20-19
    2. ر.ک: مقدمه نویسنده، ص116 و 267

    منابع مقاله

    مقدمه محقق و متن کتاب.

    وابسته‌ها