خدری، غلامحسین

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    خدری، غلامحسین
    NUR71096.jpg
    نام کاملغلامحسین خدری
    ولادت1339 ش
    محل تولدآبادان، ایران
    محل زندگیتهران
    دیناسلام
    پیشهعضو هیئت علمی دانشگاه، پژوهشگر فلسفه و کلام اسلامی
    منصبمدیر گروه فلسفه، کلام و عرفان اسلامی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، معاون سردبیر و عضو هیات تحریریه مجله حکمت معاصر
    اطلاعات علمی
    درجه علمیدانشیار
    دانشگاهدانشگاه پیام نور
    علایق پژوهشیفلسفه و کلام اسلامی، فلسفه تطبیقی، حکمت متعالیه، فلسفه دین، فلسفه قرون وسطی
    اساتید
    برخی آثار

    غلامحسین خدری (متولد ۱۳۳۹ش آبادان)، دانشیار فلسفه دانشگاه پیام نور و پژوهشگر برجسته در حوزه فلسفه و کلام اسلامی است. او دارای تحصیلات حوزوی در سطح عالی و دکترای تخصصی فلسفه از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران است. وی سابقه مدیریت گروه فلسفه، کلام و عرفان اسلامی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، معاونت علمی ـ پژوهشی بنیاد حکمت اسلامی صدرا و ریاست دانشگاه بین‌المللی خلیج فارس را در کارنامه دارد. حوزه‌های تخصصی پژوهشی او شامل حکمت متعالیه، فلسفه تطبیقی، فلسفه دین و فلسفه قرون وسطی است و تاکنون ده‌ها مقاله علمی و کتاب در این زمینه‌ها منتشر کرده است.

    ولادت

    غلامحسین خدری در سال ۱۳۳۹ش در شهر آبادان دیده به جهان گشود. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود سپری کرد و دیپلم خود را در رشته ریاضی ـ فیزیک از دبیرستان امیرکبیر آبادان در سال ۱۳۵۸ با معدل ۱۶٫۳۳ اخذ نمود .

    تحصیلات

    تحصیلات حوزوی

    خدری از سال ۱۳۵۸ لغایت ۱۳۷۰ به مدت سه سال در دروس خارج فقه، اصول، تفسیر، منطق، فلسفه و کلام در حوزه علمیه قم در محضر آیات عظام شیخ جعفر سبحانی، ناصر مکارم شیرازی، یوسف صانعی و عبدالله جوادی آملی شرکت کرد و کلیه دروس سطح حوزه علمیه قم را به اتمام رساند .[۱]

    تحصیلات دانشگاهی

    وی در مقطع کارشناسی رشته فلسفه در دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۷۱ با معدل ۱۶٫۱۵ فارغ‌التحصیل گردید. سپس مقطع کارشناسی ارشد را در همان دانشگاه در رشته فلسفه ادامه داد و در سال ۱۳۷۴ با معدل ۱۶٫۲۱ دانش‌آموخته شد. پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود را با عنوان «فلسفه و کلام در قرون وسطی» به نگارش درآورد. وی برای ادامه تحصیلات تکمیلی به دانشگاه بین‌المللی K.U.Leuven بلژیک رفت و واحدهای درسی مربوطه (Master) و دوره‌های زبان انگلیسی در موسسه C. L. T وابسته به این دانشگاه را گذراند. نهایتاً از رساله دکتری تخصصی خود در رشته فلسفه در دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران با معدل ۱۶٫۴۶ دفاع نمود.[۲]

    فعالیت‌ها

    سوابق اجرایی و مدیریتی

    خدری دارای سوابق اجرایی متعددی در عرصه‌های مختلف است. از جمله مهمترین مسئولیت‌های وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

    • نمایندگی حضرت امام (ره) در نیروهای سپاه پاسداران در استان‌های خوزستان، فارس و چهارمحال بختیاری در ایام جنگ تحمیلی (۱۳۶۰-۱۳۶۷)
    • مدیریت حوزه‌های علمیه در شهرهای آبادان و امیدیه (۱۳۶۲-۱۳۶۴)
    • قائم مقام نمایندگی ولی فقیه در بسیج دانشجویی کشور (۱۳۷۴-۱۳۷۶)
    • معاون علمی ـ پژوهشی بنیاد حکمت اسلامی صدرا (۱۳۸۶-۱۳۸۸)
    • رئیس دانشگاه بین‌المللی خلیج فارس دانشگاه آزاد اسلامی (۱۳۸۴-۱۳۸۸)
    • مدیر گروه فلسفه، کلام و عرفان اسلامی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (۱۳۸۹-۱۳۹۲)
    • معاون سردبیر و عضو هیات تحریریه مجله دو فصلنامه حکمت معاصر
    • رئیس پژوهشکده حکمت معاصر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
    • مدیر گروه فبک (فلسفه برای کودک) پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
    • عضو هیات رئیسه پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (۱۳۸۸-۱۳۹۲)
    • معاونت تأیید صلاحیت‌های علمی و عمومی مرکز جذب اعضای هیات علمی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (۱۳۹۲-۱۳۹۴)

    وی همچنین عضو هیات تحریریه چندین نشریه علمی پژوهشی از جمله «حکمت معاصر»، «جستارهای فلسفه دین»، «غرب‌شناسی بنیادی» و «منطق پژوهی» بوده است.[۳] [۴]

    سوابق آموزشی

    خدری سابقه تدریس دروس متعدد حوزوی و دانشگاهی را دارد. از جمله دروس تدریسی وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

    تدریس دروس حوزوی شامل اصول فقه، منطق مظفر، حاشیه ملا عبدالله، بدایة الحکمه و نهایة الحکمه در حوزه‌های علمیه تهران و شهرستان‌ها (۱۳۶۹-۱۳۷۵)

    تدریس معارف اسلامی، تاریخ اسلام و انسان در اسلام در دانشگاه تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه تربیت مدرس (۱۳۷۰-۱۳۸۵)

    تدریس منطق، تاریخ فلسفه و کلام در دانشگاه مذاهب اسلامی (۱۳۷۶-۱۳۸۴)

    تدریس متون اصلی فلسفی ملاصدرا در مقطع دکتری تخصصی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (۱۳۹۰-۱۳۹۴)

    تدریس متون حکمت متعالیه و کلام در دانشگاه مذاهب اسلامی (۱۳۹۳-۱۳۹۴)[۵]

    وی هم‌اکنون به عنوان دانشیار گروه فلسفه، کلام و اخلاق دانشگاه پیام نور مشغول به تدریس و پژوهش است.[۶]

    آثار

    تألیفات و ترجمه‌ها

    • احوال، افکار و آثار حکیم اندلسی (ابن مسره ۲۶۹-۳۱۹ ه.ق)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۲
    • تأملی بر سیر تطوری حکما و حکمت متعالیه (۱۰۵۰-۱۲۳۱ ه.ق)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۱
    • هستی و چیستی حکمت الهی (مجموعه درس گفتارهای استاد منوچهر صدوقی سها)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۲
    • حکمت اسلامی و عالم معاصر (مجموعه سخنرانی‌ها و مباحث)، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۲
    • فرهنگ و تمدن اسلامی از منظر برخی از مستشرقان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۲
    • تأملی بر حکما و حکمت متعالیه (مدرسه ملاعلی نوری مازندرانی)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
    • تأملی بر حکما و حکمت متعالیه (مکتب سبزوار و مدرسه قزوین)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
    • تأملی بر حکما و حکمت متعالیه (مکتب فلسفی طهران)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
    • ترجمه «آئین نگارش و دستور زبان انگلیسی» اثر جان ای. واینر و مری ای. وایتن (با همکاری کامبیز شمس و محمد فلاح گروی)، ۱۳۷۲
    • تصحیح رساله «آئینه حکمت یا مرآة الحکمة» اثر میرزاحسن بن عبدالرزاق لاهیجی، ۱۳۷۳[۷]

    مقالات علمی-پژوهشی

    از جمله مقالات علمی-پژوهشی منتشر شده وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

    • «بازخوانی میراث ویتگنشتاین و قاضی سعید قمی در بستر علوم انسانی تاملی»، فصلنامه جامعه پژوهی فرهنگی، سال شانزدهم شماره ۲، ۱۴۰۴
    • «تحلیلی انتقادی بر نظریه الهیات اعصاب اندرو نیوبرگ»، نشریه فلسفه غرب، پیاپی ۱۰، ۱۴۰۳
    • «بررسی و تحلیل معنای زندگی از منظر پروین اعتصامی»، نشریه پژوهش‌های مابعدالطبیعی، سال پنجم شماره ۲، ۱۴۰۳
    • «تحلیل و تبیین تهافت ظاهری معنای عشق از دیدگاه ابن‌سینا»، دوفصلنامه حکمت سینوی (مشکوة النور)، شماره ۷۲، ۱۴۰۳
    • «بررسی تطبیقی عقلانیت باور دینی در پرتو فرزانگی نزد سهروردی و زگزبسکی»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال دوازدهم شماره ۲، ۱۴۰۰
    • «عینیت وجود متعالی، باور متعالی، گزاره متعالی در اندیشه علامه طباطبایی»، فصلنامه فلسفه دین، سال هجدهم شماره ۳، ۱۴۰۰
    • «نقد و بررسی ظرفیت‌های مطالعات زیستی - دینی (نوروفلسفه، علوم شناختی دین، هوش معنوی)»، دوفصلنامه جستارهای فلسفه دین، سال دهم شماره ۱، ۱۴۰۰
    • «بررسی تطبیقی برهان صدیقین ابن سینا و برهان امکان و وجوب توماس آکویناس در اثبات صانع»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال یازدهم شماره ۳۱، ۱۳۹۹
    • «تبیین و تحلیلی انتقادی بر رابطه «مرگ‌اندیشی» با «معنای زندگی» در فلسفه کرکگور»، فصلنامه فلسفه دین، سال هفدهم شماره ۲، ۱۳۹۹
    • «سنجش مرگ‌اندیشی با معنای زندگی از منظر حکمت متعالیه»، مجله الهیات تطبیقی، سال دهم شماره ۲۱، ۱۳۹۸
    • «بررسی و تحلیل معناداری زندگی از دیدگاه علامه جعفری مبتنی بر انسان‌شناسی دینی»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال پنجم شماره ۴، ۱۳۹۳
    • «رابطه اخلاق و دین در اخلاق فضیلت با تکیه بر نظرات اخلاقی علامه طباطبایی»، پژوهشنامه فلسفه دین، سال دوازدهم شماره ۲، ۱۳۹۳
    • «تحلیل مسئله شر ادراکی از منظر ملاصدرا»، نشریه حکمت صدرایی، سال دوم شماره ۲، ۱۳۹۳
    • «بررسی و تحلیل جاودانگی نفس از منظر دو فیلسوف متاله ابن سینا و توماس»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال چهارم شماره ۱، ۱۳۹۲
    • «بررسی و مقایسه جایگاه وجودشناسی و معرفت‌شناسی عقل فعال نزد ابن سینا و توماس آکویینی»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال سوم شماره ۱، ۱۳۹۱
    • «بررسی رویکرد حکمای طبقه بعد از ملاصدرا به مسئله اصالت وجود (با محوریت آرای حکیم لاهیجی و رجبعلی تبریزی)»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال دوم شماره ۲، ۱۳۹۰
    • «رویکردی فلسفی و کلامی به مقوله آزادی»، فصلنامه پژوهش‌های فلسفی ـ کلامی، سال دهم شماره ۲، ۱۳۸۷

    [۸] [۹] همچنین وی مقالات متعددی به زبان انگلیسی در نشریات بین‌المللی از جمله مجموعه سالانه Ishraq (بنیاد مطالعات اسلامی در روسیه) منتشر کرده است.[۱۰]

    پانويس


    منابع مقاله

    وابسته‌ها