خدری، غلامحسین

غلامحسین خدری (متولد ۱۳۳۹ش آبادان)، دانشیار فلسفه دانشگاه پیام نور و پژوهشگر برجسته در حوزه فلسفه و کلام اسلامی است. او دارای تحصیلات حوزوی در سطح عالی و دکترای تخصصی فلسفه از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران است. وی سابقه مدیریت گروه فلسفه، کلام و عرفان اسلامی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، معاونت علمی ـ پژوهشی بنیاد حکمت اسلامی صدرا و ریاست دانشگاه بین‌المللی خلیج فارس را در کارنامه دارد. حوزه‌های تخصصی پژوهشی او شامل حکمت متعالیه، فلسفه تطبیقی، فلسفه دین و فلسفه قرون وسطی است و تاکنون ده‌ها مقاله علمی و کتاب در این زمینه‌ها منتشر کرده است.

خدری، غلامحسین
NUR71096.jpg
نام کاملغلامحسین خدری
ولادت1339 ش
محل تولدآبادان، ایران
محل زندگیتهران
دیناسلام
پیشهعضو هیئت علمی دانشگاه، پژوهشگر فلسفه و کلام اسلامی
منصبمدیر گروه فلسفه، کلام و عرفان اسلامی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، معاون سردبیر و عضو هیات تحریریه مجله حکمت معاصر
اطلاعات علمی
درجه علمیدانشیار
دانشگاهدانشگاه پیام نور
علایق پژوهشیفلسفه و کلام اسلامی، فلسفه تطبیقی، حکمت متعالیه، فلسفه دین، فلسفه قرون وسطی
اساتید
برخی آثار

ولادت

غلامحسین خدری در سال ۱۳۳۹ش در شهر آبادان دیده به جهان گشود. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود سپری کرد و دیپلم خود را در رشته ریاضی ـ فیزیک از دبیرستان امیرکبیر آبادان در سال ۱۳۵۸ با معدل ۱۶٫۳۳ اخذ نمود .

تحصیلات

تحصیلات حوزوی

خدری از سال ۱۳۵۸ لغایت ۱۳۷۰ به مدت سه سال در دروس خارج فقه، اصول، تفسیر، منطق، فلسفه و کلام در حوزه علمیه قم در محضر آیات عظام شیخ جعفر سبحانی، ناصر مکارم شیرازی، یوسف صانعی و عبدالله جوادی آملی شرکت کرد و کلیه دروس سطح حوزه علمیه قم را به اتمام رساند .[۱]

تحصیلات دانشگاهی

وی در مقطع کارشناسی رشته فلسفه در دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۷۱ با معدل ۱۶٫۱۵ فارغ‌التحصیل گردید. سپس مقطع کارشناسی ارشد را در همان دانشگاه در رشته فلسفه ادامه داد و در سال ۱۳۷۴ با معدل ۱۶٫۲۱ دانش‌آموخته شد. پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود را با عنوان «فلسفه و کلام در قرون وسطی» به نگارش درآورد. وی برای ادامه تحصیلات تکمیلی به دانشگاه بین‌المللی K.U.Leuven بلژیک رفت و واحدهای درسی مربوطه (Master) و دوره‌های زبان انگلیسی در موسسه C. L. T وابسته به این دانشگاه را گذراند. نهایتاً از رساله دکتری تخصصی خود در رشته فلسفه در دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران با معدل ۱۶٫۴۶ دفاع نمود.[۲]

فعالیت‌ها

سوابق اجرایی و مدیریتی

خدری دارای سوابق اجرایی متعددی در عرصه‌های مختلف است. از جمله مهمترین مسئولیت‌های وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • نمایندگی حضرت امام (ره) در نیروهای سپاه پاسداران در استان‌های خوزستان، فارس و چهارمحال بختیاری در ایام جنگ تحمیلی (۱۳۶۰-۱۳۶۷)
  • مدیریت حوزه‌های علمیه در شهرهای آبادان و امیدیه (۱۳۶۲-۱۳۶۴)
  • قائم مقام نمایندگی ولی فقیه در بسیج دانشجویی کشور (۱۳۷۴-۱۳۷۶)
  • معاون علمی ـ پژوهشی بنیاد حکمت اسلامی صدرا (۱۳۸۶-۱۳۸۸)
  • رئیس دانشگاه بین‌المللی خلیج فارس دانشگاه آزاد اسلامی (۱۳۸۴-۱۳۸۸)
  • مدیر گروه فلسفه، کلام و عرفان اسلامی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (۱۳۸۹-۱۳۹۲)
  • معاون سردبیر و عضو هیات تحریریه مجله دو فصلنامه حکمت معاصر
  • رئیس پژوهشکده حکمت معاصر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
  • مدیر گروه فبک (فلسفه برای کودک) پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
  • عضو هیات رئیسه پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (۱۳۸۸-۱۳۹۲)
  • معاونت تأیید صلاحیت‌های علمی و عمومی مرکز جذب اعضای هیات علمی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (۱۳۹۲-۱۳۹۴)

وی همچنین عضو هیات تحریریه چندین نشریه علمی پژوهشی از جمله «حکمت معاصر»، «جستارهای فلسفه دین»، «غرب‌شناسی بنیادی» و «منطق پژوهی» بوده است.[۳] [۴]

سوابق آموزشی

خدری سابقه تدریس دروس متعدد حوزوی و دانشگاهی را دارد. از جمله دروس تدریسی وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

تدریس دروس حوزوی شامل اصول فقه، منطق مظفر، حاشیه ملا عبدالله، بدایة الحکمه و نهایة الحکمه در حوزه‌های علمیه تهران و شهرستان‌ها (۱۳۶۹-۱۳۷۵)

تدریس معارف اسلامی، تاریخ اسلام و انسان در اسلام در دانشگاه تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه تربیت مدرس (۱۳۷۰-۱۳۸۵)

تدریس منطق، تاریخ فلسفه و کلام در دانشگاه مذاهب اسلامی (۱۳۷۶-۱۳۸۴)

تدریس متون اصلی فلسفی ملاصدرا در مقطع دکتری تخصصی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (۱۳۹۰-۱۳۹۴)

تدریس متون حکمت متعالیه و کلام در دانشگاه مذاهب اسلامی (۱۳۹۳-۱۳۹۴)[۵]

وی هم‌اکنون به عنوان دانشیار گروه فلسفه، کلام و اخلاق دانشگاه پیام نور مشغول به تدریس و پژوهش است.[۶]

آثار

تألیفات و ترجمه‌ها

  • احوال، افکار و آثار حکیم اندلسی (ابن مسره ۲۶۹-۳۱۹ ه.ق)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۲
  • تأملی بر سیر تطوری حکما و حکمت متعالیه (۱۰۵۰-۱۲۳۱ ه.ق)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۱
  • هستی و چیستی حکمت الهی (مجموعه درس گفتارهای استاد منوچهر صدوقی سها)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۲
  • حکمت اسلامی و عالم معاصر (مجموعه سخنرانی‌ها و مباحث)، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۲
  • فرهنگ و تمدن اسلامی از منظر برخی از مستشرقان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۲
  • تأملی بر حکما و حکمت متعالیه (مدرسه ملاعلی نوری مازندرانی)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
  • تأملی بر حکما و حکمت متعالیه (مکتب سبزوار و مدرسه قزوین)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
  • تأملی بر حکما و حکمت متعالیه (مکتب فلسفی طهران)، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
  • ترجمه «آئین نگارش و دستور زبان انگلیسی» اثر جان ای. واینر و مری ای. وایتن (با همکاری کامبیز شمس و محمد فلاح گروی)، ۱۳۷۲
  • تصحیح رساله «آئینه حکمت یا مرآة الحکمة» اثر میرزاحسن بن عبدالرزاق لاهیجی، ۱۳۷۳[۷]

مقالات علمی-پژوهشی

از جمله مقالات علمی-پژوهشی منتشر شده وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • «بازخوانی میراث ویتگنشتاین و قاضی سعید قمی در بستر علوم انسانی تاملی»، فصلنامه جامعه پژوهی فرهنگی، سال شانزدهم شماره ۲، ۱۴۰۴
  • «تحلیلی انتقادی بر نظریه الهیات اعصاب اندرو نیوبرگ»، نشریه فلسفه غرب، پیاپی ۱۰، ۱۴۰۳
  • «بررسی و تحلیل معنای زندگی از منظر پروین اعتصامی»، نشریه پژوهش‌های مابعدالطبیعی، سال پنجم شماره ۲، ۱۴۰۳
  • «تحلیل و تبیین تهافت ظاهری معنای عشق از دیدگاه ابن‌سینا»، دوفصلنامه حکمت سینوی (مشکوة النور)، شماره ۷۲، ۱۴۰۳
  • «بررسی تطبیقی عقلانیت باور دینی در پرتو فرزانگی نزد سهروردی و زگزبسکی»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال دوازدهم شماره ۲، ۱۴۰۰
  • «عینیت وجود متعالی، باور متعالی، گزاره متعالی در اندیشه علامه طباطبایی»، فصلنامه فلسفه دین، سال هجدهم شماره ۳، ۱۴۰۰
  • «نقد و بررسی ظرفیت‌های مطالعات زیستی - دینی (نوروفلسفه، علوم شناختی دین، هوش معنوی)»، دوفصلنامه جستارهای فلسفه دین، سال دهم شماره ۱، ۱۴۰۰
  • «بررسی تطبیقی برهان صدیقین ابن سینا و برهان امکان و وجوب توماس آکویناس در اثبات صانع»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال یازدهم شماره ۳۱، ۱۳۹۹
  • «تبیین و تحلیلی انتقادی بر رابطه «مرگ‌اندیشی» با «معنای زندگی» در فلسفه کرکگور»، فصلنامه فلسفه دین، سال هفدهم شماره ۲، ۱۳۹۹
  • «سنجش مرگ‌اندیشی با معنای زندگی از منظر حکمت متعالیه»، مجله الهیات تطبیقی، سال دهم شماره ۲۱، ۱۳۹۸
  • «بررسی و تحلیل معناداری زندگی از دیدگاه علامه جعفری مبتنی بر انسان‌شناسی دینی»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال پنجم شماره ۴، ۱۳۹۳
  • «رابطه اخلاق و دین در اخلاق فضیلت با تکیه بر نظرات اخلاقی علامه طباطبایی»، پژوهشنامه فلسفه دین، سال دوازدهم شماره ۲، ۱۳۹۳
  • «تحلیل مسئله شر ادراکی از منظر ملاصدرا»، نشریه حکمت صدرایی، سال دوم شماره ۲، ۱۳۹۳
  • «بررسی و تحلیل جاودانگی نفس از منظر دو فیلسوف متاله ابن سینا و توماس»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال چهارم شماره ۱، ۱۳۹۲
  • «بررسی و مقایسه جایگاه وجودشناسی و معرفت‌شناسی عقل فعال نزد ابن سینا و توماس آکویینی»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال سوم شماره ۱، ۱۳۹۱
  • «بررسی رویکرد حکمای طبقه بعد از ملاصدرا به مسئله اصالت وجود (با محوریت آرای حکیم لاهیجی و رجبعلی تبریزی)»، دوفصلنامه حکمت معاصر، سال دوم شماره ۲، ۱۳۹۰
  • «رویکردی فلسفی و کلامی به مقوله آزادی»، فصلنامه پژوهش‌های فلسفی ـ کلامی، سال دهم شماره ۲، ۱۳۸۷

[۸] [۹] همچنین وی مقالات متعددی به زبان انگلیسی در نشریات بین‌المللی از جمله مجموعه سالانه Ishraq (بنیاد مطالعات اسلامی در روسیه) منتشر کرده است.[۱۰]

پانويس


منابع مقاله

وابسته‌ها