الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم
محمدرضا مامقانی (۱۳۳۲-۱۴۰۴ش/۱۳۷۳-۱۴۴۷ق)، پژوهشگر و نویسنده برجسته حوزوی در علوم رجال، درایه و حدیث، فرزند آیتالله شیخ محییالدین مامقانی و نواده دو فقیه بزرگ شیعه، شیخ عبدالله مامقانی (صاحب تنقیح المقال) و شیخ جعفر کاشفالغطاء بود. وی در نجف متولد شد و پس از اخراج ایرانیان از عراق توسط رژیم بعث در سال ۱۳۹۱ق، به ایران مهاجرت کرد و در مشهد و قم به تحصیل ادامه داد.
او از اساتید برجستهای مانند میرزا جواد تبریزی، حسین وحید خراسانی، شهید مرتضی مطهری، سید محمد روحانی و حسن حسنزاده آملی بهره برد و موفق به دریافت اجازات روایی متعدد از پدرش، سید شهابالدین مرعشی نجفی و میرزا عبدالله مجتهدسرابی شد.
فعالیت علمی اصلی او احیای آثار رجالی خاندان مامقانی، به ویژه تحقیق، تصحیح و تعلیقه بر کتابهای «تنقیح المقال» و «مقباس الهدایة» بود. وی بیش از ۸۰ اثر علمی از خود بر جای گذاشت که از مهمترین آنها میتوان به «مسرد تنقیح المقال»، «معجم الرموز و الإشارات» و «علم النسب» اشاره کرد. نرمافزار «مجموعه آثار آلمامقانی» که توسط مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی نور تولید شده، مشتمل بر ۸۰ عنوان کتاب در ۲۲۸ جلد از آثار پنج نسل از این خاندان (از جمله آثار وی) است.
آیتالله مامقانی سرانجام در روز دوشنبه ۴ اسفند ۱۴۰۴ شمسی (۵ رمضان ۱۴۴۷ق) در سن ۷۲ سالگی دار فانی را وداع گفت.ادامه ...