الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده اول
الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليهالسلام، اثر علامه سید مرتضی عسکری (متوفی 1428ق)، محمدباقر شریف قریشی (متوفی 1433ق) و سید هاشم بحرانی (متوفی 1107ق)، دایرهالمعارفی است از سیره و تاریخ زندگی امام سوم شیعیان، امام حسین(ع)، از ولادت تا شهادت که به همت علی عاشور، گردآوری شده است.
در جلد نخست، ابتدا به توصیف شمائل مبارک امام حسین(ع) و اتفاقات و حوادثی که در هنگام ولادت ایشان به وقوع پیوست از جمله اخبار پیامبر(ص) درباره آن حضرت، پرداخته شده و سپس، ضمن بیان و توضیح آثار معرفت و شناخت اهلبیت(ع) از جمله عدم ظلم به نفس و گام برداشتن بر صراط مستقیم و نتیجه دوری از اهلبیت(ع) و آثار عدم معرفت به ایشان مانند شقاوت، دوری از صراط مستقیم و مردن به مرگ جاهلیت، به ادعیه امام حسین(ع)، اشاره گردیده است.
در جلد دوم، ابعاد مختلف شخصیت امام حسین(ع)، از جمله عظمت امام حسین(ع) در وصایت آن حضرت از پیامبر(ص) و اینکه سایر ائمه(ع) از صلب ایشان بوده و فرزند آن حضرت میباشند مورد بحث قرار گرفته و در ادامه، به موضوعات مهمی همچون عمل و جهاد امام حسین(ع)، حرکت فرهنگی و سیاسی آن حضرت، حقایق تاریخی نهفته در شخصیت والای ایشان و بعد معنوی و عرفانی آن حضرت که تأثیر حائز اهمیتی در شناخت حرکت عظیم امام(ع) دارد، پرداخته شده است.
در جلد سوم، به بررسی نصوصی که بهصورت مخصوص و ویژه از طرف پیامبر(ص)، امام علی(ع) و امام حسن(ع) درباره امام حسین(ع) وارد گردیده پرداخته شده و همچنین به نص بر آن حضرت در حدیث لوح و نصوصی که در ضمن معرفی سایر ائمه(ع)، به آن حضرت نیز پرداختهاند، اشاره شده است.
در جلد چهارم، ابتدا به بیان فضایل امام حسین(ع) و برخی از کرامات و معجزات آن حضرت پرداخته شده و سپس، به مدح ایشان، در اشعار شاعرانی همچون سلیمان بن قته، منصور نمری، شافعی، دعبل خزاعی و جبری مصری اشاره گردیده است.
در جلد پنجم، به بررسی آیاتی که در قرآن مجید، در شأن امام حسین(ع) نازل گردیده، پرداخته شده است. از جمله این آیات، آیات 19 تا 22 سوره مبارکه «الرحمن»: «مَرَجَ اَلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيٰانِ*بَيْنَهُمٰا بَرْزَخٌ لاٰ يَبْغِيٰانِ*...* يَخْرُجُ مِنْهُمَا اَللُّؤْلُؤُ وَ اَلْمَرْجٰانُ» (دو دریا را کنار هم قرار داد درحالیکه باهم تماس دارند میان آن دو برزخی است که یکی بر دیگری غلبه نمیکند... از آن دو دریا مروارید و مرجان بیرون میشود) میباشد که امام صادق(ع) در تفسیر آن فرموده است: «علی و فاطمه(ع) بحران من العلم عمیقان لا یبغی احدهما علی صاحبه یخرج منهما اللؤلؤ و المرجان الحسن و الحسین(ع)» (علی و فاطمه(ع) دو دریای ژرف و لبریز از دانش هستند که یکی بر دیگری طغیان نمیکند. از آن دو دریا در و مرجان خارج میشود یعنی حسن و حسین(ع)ادامه ...