سعادت مصطفوی، سید حسن
سید حسن سعادت مصطفوی (۱۳۱۵-۱۴۰۱ش) عضو هیئت علمی قطعی تماموقت دانشکده الهیات دانشگاه امام صادق(ع) و مدیر گروه فلسفه و کلام اسلامی این دانشکده، از شاگردان آیتالله حاج شیخ محمدتقی آملی و آیتالله حاج سید ابوالحسن رفیعی قزوینی و صاحب شرح نمط سوم اشارات و تنبیهات ابن سینا. در سال ۱۳۱۵ش در شهرستان قاین خراسان جنوبی متولد شد. پدرش آیتالله سید محمد سعادت مصطفوی از علمای منطقه بود. از شش سالگی به مکتب رفت و پس از یک سال و نیم وارد مدرسه ابتدایی شد و تا کلاس پنجم را در قاین گذراند. در سال ۱۳۲۶ش به همراه خانواده به تهران مهاجرت نمود و تحصیلات دبستان و دبیرستان را در تهران تکمیل کرد و همزمان نزد پدرش دروس مقدماتی حوزوی را فراگرفت. پس از دبیرستان، بهطور جدی صرف، نحو، معانی، بیان، مغنی، مطول، حاشیه ملا عبدالله، قوانین، شرح تجرید، شرح منظومه، شرح اشارات و فلسفه مشاء را نزد پدر و همچنین کفایه، مکاسب و رسائل را در مدرسه علمیه رضائیه گذراند و یک دوره درس خارج فقه و اصول را به مدت ۷ سال در همان مدرسه طی کرد. سپس مدت چهار سال در درس فقه آیتالله حاج شیخ محمدتقی آملی (صاحب مصباح الهدی) و در همین مدت در درس حکمت متعالیه اسفار اربعه آیتالله حاج سید ابوالحسن رفیعی قزوینی شرکت کرد. در هجرت چهارساله آیتالله شیخ محمدحسین ثقفی تهرانی نجفی به تهران، یک دوره خارج کفایه و خارج محجة العلماء را از ایشان بهرهمند شد. چند سالی نیز در درس عرفان شیخ محمدعلی حکیم حاضر شد. در ۳۰ سالگی به درجه اجتهاد در فقه و اصول نائل آمد. از سال ۱۳۶۳ش در دانشگاههای مختلف به تدریس فقه و اصول، کلام، فلسفه و عرفان نظری پرداخت و به عضویت هیئت علمی قطعی تماموقت دانشکده الهیات دانشگاه امام صادق(ع) و مدیریت گروه فلسفه و کلام اسلامی این دانشکده منصوب شد. در حوزه علمیه قم به تدریس شفای شیخالرئیس اشتغال داشت و در مقطع دکتری دانشکده تربیت مدرس قم نیز تدریس میکرد. عضو رسمی کمیته خبرگان بدون مدرک وزارت علوم و تحقیقات فناوری و عضو رسمی کمیته گزینش استاد و برنامهریزی وزارت علوم بود. از آثار او میتوان به «شرح نمط سوم اشارات و تنبیهات ابن سینا» و «الهیات بمعنی الاخص در قرآن» و مقالاتی چون «ملاحظاتی در باب حرکت جوهری»، «علم خدا»، «حل پارادکس عینیت و ذهنیت وجود مطلق با تکیه بر هستیشناسی علامه سید حیدر آملی» و «فلسفه در افق عقل و دین» اشاره کرد. سرانجام در روز یکشنبه ۶ شهریور ۱۴۰۱ش برابر با ۳۰ محرم ۱۴۴۴ق درگذشت و پس از تشییع در امامزاده عبدالله شهر ری به خاک سپرده شد.
| سید حسن سعادت مصطفوی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | سید حسن سعادت مصطفوی |
| نام پدر | آیتالله سید محمد سعادت مصطفوی |
| ولادت | ۱۳۱۵ش |
| محل تولد | قاین، خراسان جنوبی، ایران |
| محل زندگی | قاین، تهران، قم |
| رحلت | ۶ شهریور ۱۴۰۱ش / ۳۰ محرم ۱۴۴۴ق |
| مدفن | امامزاده عبدالله، شهر ری |
| طول عمر | ۸۶ سال |
| دین | اسلام |
| مذهب | تشیع |
| پیشه | عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق(ع)، مدیر گروه فلسفه و کلام اسلامی، مدرس حوزه و دانشگاه |
| منصب | مدیر گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشکده الهیات دانشگاه امام صادق(ع) |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | اجتهاد در فقه و اصول |
| علایق پژوهشی | فلسفه، کلام، عرفان نظری، فقه، اصول |
| اساتید | |
| برخی آثار | |
ولادت
سید حسن سعادت مصطفوی، فرزند آیتالله سید محمد سعادت مصطفوی، در سال ۱۳۱۵ش، در شهرستان قاین خراسان جنوبی متولد شد.
تحصیل و اساتید
وی از شش سالگی به مکتب رفت و بعضی کتابهای فارسی را فراگرفت و پس از یک سال و نیم به مدرسه ابتدایی رفت و چون معلوماتش در حد کلاس دوم بود، از همان ابتدا به کلاس دوم رفت و تا کلاس پنجم را در قاین بود و در سال 1326ش، بههمراه خانواده به تهران مهاجرت نمود و کلاسهای پنجم و ششم ابتدایی و دبیرستان را در تهران طی کرد و در ضمن تحصیل در این دوران، نزد پدرش، به تحصیل دروس مقدماتی حوزوی پرداخت.
پس از طی دوران دبستان و دبیرستان، بهطور جدی، صرف، نحو، معانی، بیان، مغنی، مطول، حاشیه ملا عبدالله، قوانین، شرح تجرید، شرح منظومه، شرح اشارات و فلسفه مشاء را نزد پدرش و همچنین کفایه آخوند و مکاسب و رسائل شیخ انصاری را در مدرسه علمیه رضائیه که تدریس تمام دروس، از سطح و خارج، به ایشان محول شده بود، با یک دوره درس خارج فقه و اصول به مدت ۷ سال گذرانید و پس از آن، مدت چهار سال در درس فقه آیتالله حاج شیخ محمدتقی آملی صاحب شرح عروه به نام «مصباح الهدی» حاضر شد و در همین مدت و برهه چهار ساله، در درس حکمت متعالیه اسفار اربعه آیتالله حاج سید ابوالحسن رفیعی قزوینی شرکت کرد.
وی در هجرت موقت ۴ ساله آیتالله شیخ محمدحسین ثقفی تهرانی نجفی، یک دوره خارج «کفایه» و یک دوره خارج «محجة العلماء» را از ایشان بهرهمند شد. وی چند سالی نیز در درس عرفان شیخ محمدعلی حکیم، حاضر شد.
وی در سن ۳۰ سالگی به درجه اجتهاد در فقه و اصول نائل شد.
فعالیتهای علمی
- تدریس شرح اشارات و رسائل شیخ؛
- تدریس از سال ۱۳۶۳ش، در دانشگاههای مختلف، در رشتههای فقه و اصول، کلام و فلسفه و عرفان نظری؛
- عضویت در هیئت علمی قطعی تماموقت دانشکده الهیات دانشگاه امام صادق(ع) و مدیریت گروه فلسفه و کلام اسلامی این دانشکده؛
- تدریس شفای شیخالرئیس در حوزه علمیه قم؛
- تدریس دو واحد فلسفه و یا عرفان در مقطع دکتری دانشکده تربیت مدرس قم؛
- عضویت رسمی در کمیته خبرگان بدون مدرک وزارت علوم و تحقیقات فناوری؛
- عضویت رسمی در کمیته گزینش استاد و برنامهریزی وزارت علوم؛
و....
آثار
کتب
- شرح نمط سوم اشارات و تنبیهات ابن سینا به فارسی؛
- الهیات بمعنی الاخص در قرآن.
مقالات
- ملاحظاتی در باب حرکت جوهری؛
- علم خدا؛
- حل پارادکس عینیت و ذهنیت وجود مطلق با تکیه بر هستیشناسی علامه سید حیدر آملی؛
- فلسفه در افق عقل و دین؛
- انیت و یقینآور بودن برهان صدیقین سینوی[۱].
وفات
سرانجام ایشان در روز یکشنبه 6 شهریور 1401ش برابر با 30 محرم 1444ق از دنیا رفت[۲] و پس از تشییع در امامزاده عبدالله شهر ری به خاک سپرده شد.