محمدی گیلانی، محمد
محمد محمدى گيلانی (۱۳۰۷-۱۳۹۳ش)، مجتهد، فقیه و سیاستمدار برجسته ایرانی بود که مسئولیتهای مهمی از جمله حاکم شرع و ریاست دادگاههای انقلاب اسلامی، عضویت در شورای نگهبان، ریاست دیوان عالی کشور و عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام را بر عهده داشت. وی در سال ۱۳۰۷ش در روستای دعویسرا از توابع رودسر در استان گیلان در خانوادهای مذهبی متولد شد. پس از پایان دوره دبستان و با شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۰ش، مجبور به ترک مدرسه شد و چند سال به کشاورزی پرداخت. در سال ۱۳۲۳ش، همزمان با تأسیس حوزه علمیه رودسر، وارد آن حوزه شد و جامع المقدمات را فراگرفت. در سال ۱۳۲۵ش به حوزه علمیه قم رفت و به تکمیل دروس ادبیات و فراگیری دروس دوره سطح پرداخت. با پایان یافتن دوره سطح، به درس خارج آیتالله بروجردی راه یافت و مدت دوازده سال کتاب صلات را در محضر ایشان به اتمام رساند. همزمان در درس اصول فقه امام خمینی نیز حضور یافت و از آن بهرههای بسیار برد. در طول این مدت در درس اسفار و شفای علامه طباطبایی نیز شرکت مینمود. وی از فعالان سیاسی پیش از انقلاب و پس از آن بود و با حضور در جلسات جامعه مدرسین و امضای اعلامیهها، سهم بسزایی در پیروزی انقلاب داشت. پس از انقلاب به دستور امام خمینی، تشکیل دادگاه انقلاب را بر عهده گرفت و پس از تشکیل شورای عالی قضایی به عضویت این شورا درآمد. از دیگر مسئولیتهای وی میتوان به عضو فقها و دبیر شورای نگهبان، نماینده امام در دانشگاهها، رئیس هیأت عفو امام خمینی، عضو شورای بازنگری قانون اساسی و نماینده مردم تهران در سه دوره مجلس خبرگان رهبری اشاره کرد. از آثار علمی او میتوان به «تکملة شوارق الإلهام»، «شرح مناجات شعبانیه»، «پرتوی از امامت و ولایت در قرآن کریم»، «قضا و قضاوت در اسلام»، «حقوق کیفری در اسلام» و «شرح زیارت اربعین» اشاره کرد. وی سرانجام پس از طی یک دوره بیماری، در ۱۸ تیر ۱۳۹۳ش در ۸۶ سالگی درگذشت و در حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.
| محمد محمدی گیلانی | |
|---|---|
محمدی گیلانی، محمد | |
| نام کامل | محمد محمدی گیلانی |
| نام پدر | محمدجعفر |
| ولادت | ۱۳۰۷ یا ۱۳۰۸ شمسی |
| محل تولد | روستای دعویسرا، رودسر، گیلان، ایران |
| محل زندگی | رودسر، قم، تهران |
| رحلت | ۱۸ تیر ۱۳۹۳ شمسی |
| مدفن | حرم حضرت معصومه(س)، قم |
| طول عمر | ۸۶ سال |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
| پیشه | مجتهد، فقیه، سیاستمدار، قاضی |
| منصب | حاکم شرع و رئیس دادگاههای انقلاب اسلامی، عضو فقها و دبیر شورای نگهبان، رئیس دیوان عالی کشور، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، نماینده مجلس خبرگان رهبری |
| اطلاعات علمی | |
| حوزه | حوزه علمیه قم |
| علایق پژوهشی | فقه، اصول، فلسفه، تفسیر، حقوق کیفری اسلام |
| اساتید | |
| برخی آثار |
|
ولادت
در سال 1307ش در روستاى دعوىسرا از توابع شهرستان رودسر در استان گيلان در ميان خانوادهاى مذهبى به دنيا آمد. پدر ايشان مرحوم محمد جعفر در همان روستا زندگى مىكرد.
تحصیلات
آیتالله محمدى گيلانى با به پايان بردن دوره دبستان و شروع جنگ جهانى دوم در سال 1320ش، مجبور به ترك مدرسه شده، به كمك پدر رفت و چند سال به كشاورزى مشغول شد. در سال 1323ش، همزمان با تأسيس حوزه علميه رودسر، توسط مرحوم حجتالاسلام آقاى حاج سيد محمد هادى روحانى، به حوزه علميه رودسر رفت و جامع المقدمات را فراگرفت.
آنگاه در سال 1325ش، به حوزه علميه قم رفت و به تكميل دروس ادبيات و فراگيرى دروس دوره سطح پرداخت. با پايان يافتن دوره سطح، به درس خارج آیتالله بروجردى راه يافت و در مدت دوازده سال كتاب صلات را در محضر ايشان به اتمام رساند. به موازات آن در درس اصول فقه امام خمينى نيز حضور پيدا كرد و از آن بهرههاى بسيار برد. در طول اين مدت در درس اسفار و شفاى علامه سيد محمدحسین طباطبايى نيز شركت مىنمود.
او بسيارى از كتب دوره سطح در فقه و اصول و حكمت و تفسير را بارها تدريس كرد، وى همچنین از اساتيد دانشكده الهيات دانشگاه تهران و دانشگاه امام صادق در مقطع دكترى بود.
فعالیتها
آیتالله محمدى گيلانى از فعالان سياسى در پيش از انقلاب و پس از آن بود. او با حضور در جلسات جامعه مدرسين و امضاى اعلاميهها و نامههاى آن و نيز سخنرانىها سهم بسزايى در پيروزى انقلاب داشته است. پس از انقلاب نيز به دستور آیتالله خمينى، تشكيل دادگاه انقلاب را بر عهده گرفت و پس از تشكيل شوراى عالى قضايى به عضويت اين شورا درآمد. برخى از مسئوليتهاى وى پس از انقلاب اسلامى به شرح زير است: حاكم شرع و رياست دادگاههاى انقلاب اسلامى به دستور امام خمينى، عضو فقها و دبير شوراى نگهبان، نماينده امام در دانشگاهها و رياست شوراى مركزى نمايندگان رهبرى در دانشگاهها، رئيس هيئت عفو امام خمينى، عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام، عضو شوراى بازنگرى قانون اساسى، رئيس ديوان عالى كشور و....
وفات
آیتالله محمدی گیلانی سرانجام پس از طی یک دوره بیماری بر اثر عفونت ریه، درسن 86سالگی در ساعات آغازین چهارشنبه 18 تیرماه 1393 به دیار باقی شتافت و در حرم حضرت معصومه(س) قم دفن شد.
آثار
قضا و قضاوت در اسلام، حقوق كيفرى در اسلام، شرح زيارت اربعين، شرح مناجات شعبانية، المعاد فى الكتاب و السنة، الامامة و الخلافة فى الكتاب و السنة، شرح زيارت امين الله، تكملة شوارق الالهام، حديث الطلب و الارادة، قرآن و سنن الهى در اجتماع بشر، درسهاى اخلاق اسلامى، امام راحل و فقه سنتى و...