۱۵۲٬۷۲۰
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | {{جعبه اطلاعات زندگینامه | ||
| عنوان | | عنوان = ابوالقاسم فردوسی | ||
| تصویر | | تصویر = NUR2092.jpg | ||
| اندازه تصویر | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر | | توضیح تصویر = | ||
| نام کامل = ابوالقاسم حسن بن علی طوسی | |||
|نام کامل = ابوالقاسم حسن بن علی طوسی | | نامهای دیگر = | ||
|نامهای دیگر = | | لقب = حکیم | ||
| تخلص = فردوسی | |||
|لقب | | نسب = | ||
| | | نام پدر = علی | ||
| | | ولادت = ۳۲۹ قمری | ||
|نام پدر | | محل تولد = روستای پاژ، طابران (طوس) | ||
|ولادت | | کشور تولد = ایران | ||
|محل تولد = روستای پاژ، | | محل زندگی = طوس، غزنین | ||
|کشور تولد | | رحلت = ۴۱۱ قمری | ||
|رحلت | | شهادت = | ||
|شهادت = | | مدفن = طوس، آرامگاه فردوسی | ||
|مدفن | | طول عمر = ۸۲ سال | ||
|نام همسر = | | نام همسر = | ||
|فرزندان | | فرزندان = یک پسر (درگذشته بههنگام جوانی)، یک دختر | ||
| | | خویشاوندان = | ||
|دین | | دین = اسلام | ||
|مذهب | | مذهب = شیعه (با گرایشهای معتزلی) | ||
|پیشه | | پیشه = دهقان، شاعر | ||
|درجه علمی | | درجه علمی = | ||
|دانشگاه | | دانشگاه = | ||
| | | حوزه = | ||
| | | علایق پژوهشی = تاریخ و فرهنگ ایران باستان، حماسهسرایی | ||
|منصب | | منصب = | ||
|پس از = | | پس از = | ||
|پیش از | | پیش از = | ||
|اساتید | | اساتید = | ||
|شاگردان | | مشایخ = | ||
|اجازه اجتهاد از = | | معاصرین = سلطان محمود غزنوی، ابوالفضل بلعمی | ||
|آثار | | شاگردان = | ||
|سبک نوشتاری = | | اجازه اجتهاد از = | ||
|وبگاه | | آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه فردوسی]] | قصه یوسف و زلیخا}} | ||
|امضا | | سبک نوشتاری = حماسی، خراسانی | ||
| | | وبگاه = | ||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE2092AUTHORCODE | |||
}} | }} | ||
'''ابوالقاسم حسن بن علی طوسی''' ( | '''ابوالقاسم حسن بن علی طوسی''' (۳۲۹-۴۱۱ق)، متخلص به فردوسی، شاعر حماسهسرای بزرگ ایرانی و سراینده شاهنامه، یکی از بزرگترین شاهکارهای حماسی ادبیات جهان است. وی در روستای پاژ از توابع طابران طوس در خانوادهای دهقان و ایرانینژاد دیده به جهان گشود. دهقانان در عصر سامانی طبقهای نجیبزاده و حافظ سنن و فرهنگ باستانی ایران بودند و فردوسی در پرتو رفاه نسبی خانوادگی و آموزگاران شایسته، با ادب فارسی و عربی، تاریخ ایران باستان و حتی فلسفه یونانی آشنا شد. او سرایش شاهنامه را حدود سال ۳۶۷ق آغاز کرد و سی و پنج سال از عمر خود را صرف تکمیل این اثر سترگ نمود. فردوسی در اواخر عمر برای بهرهمندی از حمایت سلطان محمود غزنوی، شاهنامه را به نام او کرد، اما بهدلیل شیعه بودن و نیز حسادت بدخواهان، از پاداش شایسته محروم ماند و در فقر و تنگدستی در ۴۱۱ق در زادگاه خود درگذشت. پیکر او را در باغ شخصیاش در دروازه رزان طوس به خاک سپردند که امروزه آرامگاه باشکوهش زیارتگاه دوستداران فرهنگ و ادب فارسی است. از فردوسی جز شاهنامه، منظومه «یوسف و زلیخا» نیز بر جای مانده که انتساب آن به او مورد تردید برخی محققان است. فردوسی نه تنها احیاگر زبان فارسی، بلکه نگهبان هویت و خاطره تاریخی ایرانیان در سدههای پس از حمله عرب به شمار میرود. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||