ابن میمون (ابهامزدایی): تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (Hbaghizadeh صفحهٔ ابن میمون (ابهام زدایی) را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به ابن میمون (ابهامزدایی) منتقل کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
* [[ابن میمون، موسی بن میمون|ابْنِ مِيْمون، موسى بن میمون اسرائيل قرطبى]] (530-601ق)، ربی، پزشک، ستارهشناس، فیلسوف و دانشمند اسپانیایی یهودی كه در فقه و شرايع يهود چنان مقام والايى داشت كه يهوديان دربار او گفتهاند: از موسى(ع) تا موسى (ابن میمون) كسى مانند موسى برنخاسته است. مهمترین کتاب فلسفی او [[دلالة الحائرين]] | * [[ابن میمون، موسی بن میمون|ابْنِ مِيْمون، موسى بن میمون اسرائيل قرطبى]] (530-601ق)، ربی، پزشک، ستارهشناس، فیلسوف و دانشمند اسپانیایی یهودی كه در فقه و شرايع يهود چنان مقام والايى داشت كه يهوديان دربار او گفتهاند: از موسى(ع) تا موسى (ابن میمون) كسى مانند موسى برنخاسته است. مهمترین کتاب فلسفی او [[دلالة الحائرين]] | ||
* [[ابن میمون بغدادی، محمد بن مبارک|محمد بن مبارک بن محمد بن میمون بغدادی]] (حدود ۵۲۹ – حدود ۵۹۷ ق)، معروف به «ابن میمون» و «ابوغالب کاتب»، ادیب، نویسنده و کاتب عراقی در قرن ششم هجری بود. او از شاگردان برجستهٔ [[ابن خشاب، عبدالله بن احمد|ابن خشاب نحوی]] و از چهرههای علمی بغداد به شمار میرفت. ابن میمون با گردآوری بزرگترین مجموعهٔ شعر عربی در دورهٔ جاهلی و صدر اسلام، به نام «[[منتهى الطلب من أشعار العرب]]»، خدمتی ماندگار به میراث ادبی عربی کرد. | |||
نسخهٔ ۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۰۳
ابن میمون ممکن است به هر یک از افراد زیر اشاره داشته باشد:
- محمد بن علی بن میمون (424-510ق)، قاری کوفی، صاحب کتاب «ثواب قضاء حوائج الإخوان و ما جاء في إغاثة اللهفان» است که از جمله شاگردان وی، عبارت است از ابراهیم بن احمد بن مالک عاقولی.
- ابْنِ مِيْمون، موسى بن میمون اسرائيل قرطبى (530-601ق)، ربی، پزشک، ستارهشناس، فیلسوف و دانشمند اسپانیایی یهودی كه در فقه و شرايع يهود چنان مقام والايى داشت كه يهوديان دربار او گفتهاند: از موسى(ع) تا موسى (ابن میمون) كسى مانند موسى برنخاسته است. مهمترین کتاب فلسفی او دلالة الحائرين
- محمد بن مبارک بن محمد بن میمون بغدادی (حدود ۵۲۹ – حدود ۵۹۷ ق)، معروف به «ابن میمون» و «ابوغالب کاتب»، ادیب، نویسنده و کاتب عراقی در قرن ششم هجری بود. او از شاگردان برجستهٔ ابن خشاب نحوی و از چهرههای علمی بغداد به شمار میرفت. ابن میمون با گردآوری بزرگترین مجموعهٔ شعر عربی در دورهٔ جاهلی و صدر اسلام، به نام «منتهى الطلب من أشعار العرب»، خدمتی ماندگار به میراث ادبی عربی کرد.
- ابن میمون، ابوالحسن علاءالدین علی بن میمون مغربی فاسی غُماری (زنده در 917ق/1511م)، عارف مراکشی. چون زادگاه او غُماره از نواحی فاس بوده است، او را غماری و فاسی گفتهاند.
 |
این صفحه برای ابهامزدایی است و پیوندهایی به صفحات گوناگون با نامهای مشابه دارد. اگر با دنبال کردن پیوندی در صفحهای به اینجا رسیدهاید، در صورت تمایل، به همان صفحه بروید و آن پیوند را به صفحهٔ مناسب خودش مربوط کنید. |