حجت کوه‌کمری، سید محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سید محمد حجت کوه‌کمری'''  (۱۳۱۰-۱۳۷۲ق)، از مراجع تقلید شیعه و از شاگردان برجسته عبدالکریم حائری یزدی بود که پس از درگذشت استادش، نقش اساسی در حفظ و نگهداری حوزه علمیه قم ایفا کرد. وی در ۲۹ شعبان سال ۱۳۱۰ق در تبریز در خانواده‌ای مشهور به علم و فضل متولد شد. نسب وی با ۲۵ واسطه به امام سجاد(ع) می‌رسد و از سادات حسینی روستای کوه‌کمر از توابع ارسباران آذربایجان شرقی محسوب می‌شود. تحصیلات ابتدایی و مقدماتی را در تبریز نزد پدر و دیگر علما گذراند و در ۲۰ سالگی به نجف اشرف مهاجرت کرد و دو دهه از محضر استادانی چون سید محمدکاظم یزدی، آیت‌الله شریعت اصفهانی، آیت‌الله نائینی و آیت‌الله ضیاء عراقی بهره برد. به علت بیماری به ایران بازگشت و در سال ۱۳۴۹ق در قم ساکن شد و به تدریس پرداخت. وی در فقه، اصول، حدیث و رجال تبحر داشت و از ویژگی‌های برجسته او می‌توان به دوری از تظاهر و خودنمایی و برخورداری از عزم و تصمیم قوی اشاره کرد. پس از درگذشت آیت‌الله حائری یزدی، به همراه سید محمدتقی خوانساری و سید صدرالدین صدر، اداره حوزه علمیه قم را بر عهده گرفت. مهم‌ترین اقدام عمرانی وی، تأسیس مدرسه حجتیه قم با مساحت هشت هزار متر مربع و ۱۲۶ حجره بود که همراه با کتابخانه‌ای غنی به بهره‌برداری رسید. در زمینه علمی نیز به احیای میراث مکتوب شیعه همت گماشت و چاپ تفسیر التبیان شیخ طوسی از جمله خدمات اوست. او در مبارزات سیاسی نیز بی‌دخالت نبود و در مسئله کشف حجاب اجباری، اعلامیه‌ای اعتراض‌آمیز به دولت وقت صادر کرد. از آثار و تألیفات او می‌توان به «الاستصحاب»، «البیع»، «تنقیح المطالب المهمة فی عمل الصور المجسمة»، «جامع الاحادیث و الاصول»، «حاشیه الکفایة فی الأصول»، «الصلاة»، «لوامع الأنوار الفردیة فی مراسیل الآثار النبویة» و «مستدرک المستدرک» اشاره کرد. وی سرانجام در روز دوشنبه ۳ جمادی‌الاول ۱۳۷۲ق (۲۹ دی ۱۳۳۱ش) در قم درگذشت و در مدرسه حجتیه به خاک سپرده شد.