فروغی، محمدعلی: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'ابن‌ بابویه، محمد بن علی' به 'ابن بابویه، محمد بن علی')
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    (۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    <div class="wikiInfo">
    {{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
    [[پرونده:NUR05892.jpg|بندانگشتی|فروغی، محمدعلی]]
    | عنوان = محمدعلی فروغی
    {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
    | تصویر = NUR05892.jpg
    |-
    | اندازه تصویر =
    ! نام!! data-type="authorName" |فروغی، محمدعلی
    | توضیح تصویر = فروغی، محمدعلی
    |-
    | نام کامل = محمدعلی بن محمدحسین فروغی ذکاءالملک
    |نام‌های دیگر  
    | نام‌های دیگر = ذکاءالملک
    | data-type="authorOtherNames" | ذکاءالملک
    | لقب = ذکاءالملک
    |-
    | تخلص =
    |نام پدر  
    | نسب =
    | data-type="authorfatherName" |محمدحسین ادیب
    | نام پدر = محمدحسین فروغی (ذکاءالملک اول)
    |-
    | ولادت = ۱۲۵۴ یا ۱۲۵۶ شمسی
    |متولد
    | محل تولد = تهران
    | data-type="authorbirthDate" |1254 ش
    | کشور تولد = ایران
    |-
    | محل زندگی = تهران
    |محل تولد
    | رحلت = ۵ آذر ۱۳۲۱ شمسی
    | data-type="authorBirthPlace" |تهران
    | شهادت =
    |-
    | مدفن = قبرستان ابن‌بابویه، شهر ری
    |رحلت
    | طول عمر = ۶۷ سال
    | data-type="authorDeathDate" |1321 ش
    | نام همسر = دختر نظام‌السلطنه (متوفی ۱۳۰۱ش)
    |-
    | فرزندان = شش فرزند (دو دختر و چهار پسر) از جمله محمود، جواد، محسن و مسعود
    |اساتید
    | خویشاوندان =
    | data-type="authorTeachers" |ميرزا محمدحسين فروغى پدرش
    | دین = اسلام
    کمال‌الملک 
    | مذهب =
    |-
    | پیشه = نویسنده، ادیب، مترجم، سیاستمدار، دیپلمات، تاریخ‌دان
    |برخی آثار
    | درجه علمی =
    | data-type="authorWritings" |[[فن سماع طبیعی]]  
    | دانشگاه = دارالفنون
     
    | حوزه =
    [[سیر حکمت در اروپا به ضمیمه گفتار در روش راه بردن عقل]]  
    | علایق پژوهشی = فلسفه، ادبیات، تاریخ، حقوق، اقتصاد
     
    | منصب = نخست‌وزیر ایران (سه دوره)، وزیر امور خارجه، وزیر مالیه، وزیر دادگستری، وزیر جنگ، وزیر اقتصاد، رئیس مجلس شورای ملی، رئیس دیوان عالی کشور، سفیر ایران در ترکیه، رئیس فرهنگستان ایران
    [[رباعیات عمر خیام نیشابوری، متن درست و کامل رباعیات خیام]] مقابله
    | پس از =
    |- class="articleCode"
    | پیش از =
    |کد مؤلف
    | اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | محمدحسین فروغی (پدر) | [[جلوه، سید ابوالحسن بن محمد|میرزا ابوالحسن جلوه]] | [[تنکابنی، میرزا طاهر|میرزا طاهر تنکابنی]] | کمال‌الملک}}
    | data-type="authorCode" |AUTHORCODE05892AUTHORCODE
    | مشایخ =
    |}
    | معاصرین =
    </div>
    | شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | مجتبی مینوی | سعید نفیسی | بدیع‌الزمان فروزانفر | محمدتقی بهار (ملک‌الشعرا)}}
    {{کاربردهای دیگر|فروغی (ابهام زدایی)}}
    | اجازه اجتهاد از =
    '''محمدعلى فروغى''' (1254-1321ق)، نویسنده، ادیب، مترجم و روشنفکر، سیاستمدار، دیپلمات، نماینده، نخست وزیر، وزیر، روزنامه‌نگار، تاریخ‌دان، فراماسونر، نوه [[اصفهانی، محمدمهدی|محمدمهدى ارباب اصفهانى]]
    | آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[سیر حکمت در اروپا]] | [[فن سماع طبیعی]] | [[رباعیات عمر خیام نیشابوری]] (تصحیح) | [[کلیات سعدی]] (تصحیح) | [[بوستان سعدی]] (تصحیح) | [[گلستان سعدی]] (تصحیح) | آئین سخنوری | تاریخ ملل مشرق | حکمت سقراط | حقوق اساسی (آداب مشروطیت دول)}}
    | سبک نوشتاری =
    | وبگاه =
    | امضا =
    | کد مؤلف = AUTHORCODE05892AUTHORCODE
    }}
    {{کاربردهای دیگر|فروغی (ابهام‌زدایی)}}
    '''محمدعلی فروغی ذکاءالملک ''' (۱۲۵۴-۱۳۲۱ش)، نویسنده، ادیب، مترجم، سیاستمدار و دیپلمات برجسته ایرانی و از مهم‌ترین نوابغ سیاسی و فرهنگی تاریخ معاصر ایران بود. وی در تهران در خانواده‌ای اهل علم و فرهنگ دیده به جهان گشود. پدرش محمدحسین فروغی (ذکاءالملک اول) از ادیبان و دانشمندان عصر ناصری بود. فروغی تحصیلات خود را از پنج سالگی نزد پدر آغاز کرد و زبان‌های عربی و فرانسه را فراگرفت. سپس وارد دارالفنون شد و ابتدا به تحصیل طب پرداخت، اما به دلیل عدم تناسب با ذوقش، این رشته را رها کرده و به فلسفه و ادبیات روی آورد. در مدارس معروف تهران مانند مدرسه صدر و سپهسالار نزد اساتیدی چون [[جلوه، سید ابوالحسن بن محمد|میرزا ابوالحسن جلوه]] و [[تنکابنی، میرزا محمدطاهر|میرزا طاهر تنکابنی]] فلسفه اسلامی آموخت. او همچنین از کمال‌الملک نقاشی آموخت و در مقابل به وی فرانسه درس می‌داد. فروغی به زبان‌های فرانسه و انگلیسی مسلط شد و با سمت مترجم به استخدام وزارت انطباعات درآمد. در چهارده‌پانزده سالگی به‌عنوان سردبیر، نویسنده و مترجم در نشریه «تربیت» که پدرش تأسیس کرده بود، فعالیت کرد. با تأسیس مدرسه علوم سیاسی، ابتدا به‌عنوان مترجم و سپس به‌عنوان استاد و معاون مدرسه به خدمت پرداخت. پس از درگذشت پدر، به ذکاءالملک ملقب شد و ریاست مدرسه علوم سیاسی را بر عهده گرفت. فروغی در طول زندگی سیاسی خود نقش‌های متعددی ایفا کرد: نماینده مجلس شورای ملی (دوره‌های دوم و سوم)، رئیس مجلس، وزیر مالیه، وزیر عدلیه، وزیر امور خارجه، وزیر جنگ، وزیر اقتصاد و سه بار نخست‌وزیر ایران. او همچنین رئیس دیوان عالی کشور، سفیر ایران در ترکیه و رئیس هیئت نمایندگی ایران در جامعه ملل بود و یک دوره ریاست جامعه ملل را بر عهده داشت. فروغی در انتقال سلطنت از قاجار به پهلوی نقش اساسی داشت و اولین نخست‌وزیر دوره پهلوی بود. او مراسم تاجگذاری رضاشاه را برگزار کرد و متن استعفای او را هنگام اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ نوشت. پس از واقعه مسجد گوهرشاد در ۱۳۱۴ از کار برکنار و شش سال خانه‌نشین شد. در این دوره پرکارترین دوران زندگی علمی خود را گذراند و آثاری مانند «سیر حکمت در اروپا» و «حکمت سقراط» را تألیف و آثار بزرگان ادب فارسی مانند کلیات سعدی، بوستان، گلستان، شاهنامه فردوسی و رباعیات خیام را تصحیح کرد. او پایه‌گذار و نخستین رئیس فرهنگستان ایران و از بنیان‌گذاران دانشگاه تهران و انجمن آثار ملی بود. فروغی با ترجمه آثار مهم فلسفه، اقتصاد، حقوق و سیاست غرب، نقش مهمی در رشد علوم انسانی در ایران و آشنایی ایرانیان با اندیشه‌های مدرن داشت. وی سرانجام در ۵ آذر ۱۳۲۱ش بر اثر سکته قلبی در تهران درگذشت و در قبرستان ابن‌بابویه شهر ری به خاک سپرده شد.


    == ولادت ==
    == ولادت ==
    محمدعلی فرزند محمدحسین ذکاءالملک اول (1294 - 1361ق)، به سال ۱۲۵۴ خورشیدی در تهران چشم به جهان گشود. پدرش یعنی محمدحسین خان اهل اصفهان و در آنجا متولد شده بود. مرحوم استاد [[همایی، جلال‌الدین|جلال همایی]] درباره شرح زندگی این خاندان مطالبی نوشته و تاکید کرده است که محمدعلی خان فروغی فرزند محمدحسین خان بن آقا مهدی ارباب بوده است. آنها خانوادگی در عین تجارت اهل علم و فضل بوده اند
    محمدعلی فرزند محمدحسین ذکاءالملک اول (1294 - 1361ق)، به سال ۱۲۵۴ خورشیدی در تهران چشم به جهان گشود. پدرش یعنی محمدحسین خان اهل اصفهان و در آنجا متولد شده بود. مرحوم استاد [[همایی، جلال‌الدین|جلال همایی]] درباره شرح زندگی این خاندان مطالبی نوشته و تاکید کرده است که محمدعلی خان فروغی فرزند محمدحسین خان بن آقا مهدی ارباب بوده است. آنها خانوادگی در عین تجارت اهل علم و فضل بوده‌اند


    == تحصیلات ==
    == تحصیلات ==
    خط ۷۵: خط ۸۲:
    {{وابسته‌ها}}
    {{وابسته‌ها}}


    [[کلیات سعدی]]


    [[فن سماع طبیعی]]


    [[کلیات سعدی]]  
    [[فرهنگ نفیسی]]
     
    [[سیاست‌نامه ذکاءالملک: مقاله‌ها، نامه‌ها و سخنرانی‌های سیاسی محمدعلی فروغی]]


    [[فن سماع طبیعی]]  
    [[تاریخ مختصر دولت قدیم روم]]


    [[فرهنگ نفیسی]]  
    [[حقوق اساسی (یعنی) آداب مشروطیت دول (اولین کتاب حقوق اساسی در ایران)]]


    [[سیر حکمت در اروپا به ضمیمه گفتار در روش راه بردن عقل]]  
    [[سیر حکمت در اروپا به ضمیمه گفتار در روش راه بردن عقل]]  

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۵۶

    محمدعلی فروغی
    فروغی، محمدعلی
    فروغی، محمدعلی
    نام کاملمحمدعلی بن محمدحسین فروغی ذکاءالملک
    نام‌های دیگرذکاءالملک
    لقبذکاءالملک
    نام پدرمحمدحسین فروغی (ذکاءالملک اول)
    ولادت۱۲۵۴ یا ۱۲۵۶ شمسی
    محل تولدتهران، ایران
    محل زندگیتهران
    رحلت۵ آذر ۱۳۲۱ شمسی
    مدفنقبرستان ابن‌بابویه، شهر ری
    طول عمر۶۷ سال
    همسردختر نظام‌السلطنه (متوفی ۱۳۰۱ش)
    فرزندانشش فرزند (دو دختر و چهار پسر) از جمله محمود، جواد، محسن و مسعود
    دیناسلام
    پیشهنویسنده، ادیب، مترجم، سیاستمدار، دیپلمات، تاریخ‌دان
    منصبنخست‌وزیر ایران (سه دوره)، وزیر امور خارجه، وزیر مالیه، وزیر دادگستری، وزیر جنگ، وزیر اقتصاد، رئیس مجلس شورای ملی، رئیس دیوان عالی کشور، سفیر ایران در ترکیه، رئیس فرهنگستان ایران
    اطلاعات علمی
    دانشگاهدارالفنون
    علایق پژوهشیفلسفه، ادبیات، تاریخ، حقوق، اقتصاد
    اساتید
    شاگردان
    • مجتبی مینوی
    • سعید نفیسی
    • بدیع‌الزمان فروزانفر
    • محمدتقی بهار (ملک‌الشعرا)
    برخی آثار

    محمدعلی فروغی ذکاءالملک (۱۲۵۴-۱۳۲۱ش)، نویسنده، ادیب، مترجم، سیاستمدار و دیپلمات برجسته ایرانی و از مهم‌ترین نوابغ سیاسی و فرهنگی تاریخ معاصر ایران بود. وی در تهران در خانواده‌ای اهل علم و فرهنگ دیده به جهان گشود. پدرش محمدحسین فروغی (ذکاءالملک اول) از ادیبان و دانشمندان عصر ناصری بود. فروغی تحصیلات خود را از پنج سالگی نزد پدر آغاز کرد و زبان‌های عربی و فرانسه را فراگرفت. سپس وارد دارالفنون شد و ابتدا به تحصیل طب پرداخت، اما به دلیل عدم تناسب با ذوقش، این رشته را رها کرده و به فلسفه و ادبیات روی آورد. در مدارس معروف تهران مانند مدرسه صدر و سپهسالار نزد اساتیدی چون میرزا ابوالحسن جلوه و میرزا طاهر تنکابنی فلسفه اسلامی آموخت. او همچنین از کمال‌الملک نقاشی آموخت و در مقابل به وی فرانسه درس می‌داد. فروغی به زبان‌های فرانسه و انگلیسی مسلط شد و با سمت مترجم به استخدام وزارت انطباعات درآمد. در چهارده‌پانزده سالگی به‌عنوان سردبیر، نویسنده و مترجم در نشریه «تربیت» که پدرش تأسیس کرده بود، فعالیت کرد. با تأسیس مدرسه علوم سیاسی، ابتدا به‌عنوان مترجم و سپس به‌عنوان استاد و معاون مدرسه به خدمت پرداخت. پس از درگذشت پدر، به ذکاءالملک ملقب شد و ریاست مدرسه علوم سیاسی را بر عهده گرفت. فروغی در طول زندگی سیاسی خود نقش‌های متعددی ایفا کرد: نماینده مجلس شورای ملی (دوره‌های دوم و سوم)، رئیس مجلس، وزیر مالیه، وزیر عدلیه، وزیر امور خارجه، وزیر جنگ، وزیر اقتصاد و سه بار نخست‌وزیر ایران. او همچنین رئیس دیوان عالی کشور، سفیر ایران در ترکیه و رئیس هیئت نمایندگی ایران در جامعه ملل بود و یک دوره ریاست جامعه ملل را بر عهده داشت. فروغی در انتقال سلطنت از قاجار به پهلوی نقش اساسی داشت و اولین نخست‌وزیر دوره پهلوی بود. او مراسم تاجگذاری رضاشاه را برگزار کرد و متن استعفای او را هنگام اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ نوشت. پس از واقعه مسجد گوهرشاد در ۱۳۱۴ از کار برکنار و شش سال خانه‌نشین شد. در این دوره پرکارترین دوران زندگی علمی خود را گذراند و آثاری مانند «سیر حکمت در اروپا» و «حکمت سقراط» را تألیف و آثار بزرگان ادب فارسی مانند کلیات سعدی، بوستان، گلستان، شاهنامه فردوسی و رباعیات خیام را تصحیح کرد. او پایه‌گذار و نخستین رئیس فرهنگستان ایران و از بنیان‌گذاران دانشگاه تهران و انجمن آثار ملی بود. فروغی با ترجمه آثار مهم فلسفه، اقتصاد، حقوق و سیاست غرب، نقش مهمی در رشد علوم انسانی در ایران و آشنایی ایرانیان با اندیشه‌های مدرن داشت. وی سرانجام در ۵ آذر ۱۳۲۱ش بر اثر سکته قلبی در تهران درگذشت و در قبرستان ابن‌بابویه شهر ری به خاک سپرده شد.

    ولادت

    محمدعلی فرزند محمدحسین ذکاءالملک اول (1294 - 1361ق)، به سال ۱۲۵۴ خورشیدی در تهران چشم به جهان گشود. پدرش یعنی محمدحسین خان اهل اصفهان و در آنجا متولد شده بود. مرحوم استاد جلال همایی درباره شرح زندگی این خاندان مطالبی نوشته و تاکید کرده است که محمدعلی خان فروغی فرزند محمدحسین خان بن آقا مهدی ارباب بوده است. آنها خانوادگی در عین تجارت اهل علم و فضل بوده‌اند. 

    تحصیلات

    تحصیلات خود را از پنج سالگى نزد پدر آغاز کرد و ظرف مدت هفت سال کلیات زبان‌هاى فارسى، عربى و فرانسه را آموخت و از علوم جدید نیز بهره گرفت. بعد از آن وارد مدرسه دارالفنون شد و به تحصیل در رشته طب پرداخت، اما پس از چندى به علت علاقه به فلسفه و ادبیات، در این دو زمینه مشغول به فعالیت شد. چندى نیز در مدرسه صدر به تکمیل تحصیلات پرداخت. بعد از اینکه پدرش هفته‌نامه «تربیب» را انتشار داد، محمدعلى به‌عنوان سردبیر، نویسنده و مترجم هفته‌نامه مقالاتى در آن نوشت.

    پس از تأسیس مدرسه علوم سیاسى در ابتدا به‌عنوان مترجم و سپس به‌عنوان استاد و معاون مدرسه به خدمت پرداخت. بعد از درگذشت محمدحسین فروغى، محمدعلى ملقب به ذکاء الملک شد و ریاست مدرسه علوم سیاسى را به عهده گرفت. فروغى در طى زندگانى سیاسى خود چند بار به وکالت مجلس و سفارت رسید و چندین بار وزیر و نخست‌وزیر شد.

    پدر فروغی از معاریف فرهنگی زمان خود به شمار می‌رفت که تحت تأثیر میرزا ملکم خان از پیشکسوتان ترویج فرهنگ غربی و فراماسونری در ایران به شمار می‌رود. محمدعلی فروغی مشوّق احمدشاه قاجار برای استعفا بود و در به قدرت رسیدن رضاخان و تأسیس سلسله پهلوی، نقشی اساسی ایفا کرد. او نخستین رییس الوزرای رضاخان بود که شانزده سال بعد نیز برای اولین بار تاج پادشاهی را بر سر محمدرضا پهلوی نهاد. فروغی معتمدترین شخصیت سیاسی ایران از نظر دربار لندن جهت پیشبرد سیاست‌های استعماری بریتانیا در ایران محسوب می‌شد. او در تمام مراحل سیاست‌های ضداسلامی خود و رضاخان، مورد حمایت مستقیم انگلیس قرار داشت. 

    وفات

     محمدعلی فروغی سرانجام در 5 آذر 1321 ش، در 67 سالگی، هنگامی که وزیر دربار محمدرضا پهلوی بود، بر اثر سکته قلبی در تهران درگذشت و در ابن بابویه به خاک سپرده شد.

    آثار

    1. آئین سخنورى در فن خطابه؛
    2. حکمت سقراط؛
    3. تاریخ ملل مشرق؛
    4. ترجمه اصول علم ثروت؛
    5. سیر حکمت در اروپا؛
    6. تاریخ سلاطین ساسانى؛
    7. ترجمه فهرست رجال بزرگ ممالیک.

    وى به تصحیح و تحقیق آثار زیر نیز همت نهاده است:

    1. فن سماع طبیعى؛
    2. بوستان سعدى از روى قدیم‌ترین نسخه‌هاى موجود؛
    3. کلیات سعدى؛
    4. رباعیات عمر خیام نیشابورى، متن درست و کامل رباعیات خیام.

    منابع مقاله

    اثرآفرینان، دکتر محمدرضا نصیرى، جلد چهارم، ص 285 - 286.

    وابسته‌ها