الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده اول: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵۱۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="boxTitle"><big>'''[[امام على(ع)]]'''</big></div>
[[پرونده:NUR59854J1.jpg|بی‌قاب|چپ|ما منتظریم|175px]]
[[پرونده:NUR02338.jpg|بندانگشتی|امام على(ع)|175px]]


'''ابوالحسن، على بن ابى‌طالب بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف بن قصى بن كلاب''' (۱۳ رجب سال ۲۳ قبل از هجرت - ۲۱ رمضان سال ۴۰ق)، نخستين امام از ائمه اثنی‌عشر، دومين معصوم از چهارده معصوم(ع) و از ديدگاه اهل‌سنت خليفه چهارم از خلفاى راشدين است. آن حضرت دومين شخص عالم اسلام -پس از رسول اكرم(ص)- و وصى و ولى مطلق هستند و اعتقاد به امامت و وصايت و ولايت آن حضرت و يازده فرزند بزرگوارش يكى از اصول مذهب اماميه است. اما عده‌اى از پيروان و معتقدان آن حضرت به ملاحظه كثرت فضايل و كرامات ايشان از جاده اعتدال منحرف شده و اعتقاداتى فوق اعتقادات شيعه اماميه درباره ايشان پيدا كرده‌اند. اين عده به غلات يعنى غلوكنندگان معروف شده‌اند و هم در نظر اهل سنت و هم در نظر شيعه از جاده هدايت به دور افتاده‌اند و از اهل بدعت و ضلال محسوب مى‌گردند.
'''ما منتظریم'''، مجموعه بیانات و مکتوبات حضرت [[خامنه‌ای، سید علی|آیت‌الله خامنه‌ای]] (متولد 1318ش) پیرامون معارف مهدوی است که توسط بنیاد فرهنگی مهدی موعود و با اهتمام [[ملایی، حسن|حسن ملایی]]، از منابع مختلف گردآوری شده است.


حضرت رسول(ص) در سال دهم هجرى پس از بازگشت از حجةالوداع، در ناحيه رابغ در نزدیکى جحفه در موضعى به نام غدير خم، مردم را پيش از آنكه پراكنده شوند و به ديار خود روند جمع فرمود و خطبه‌اى خواند و در آن خطبه اين كلمات بسيار مشهور را درباره حضرت امير(ع) بر زبان راند: «من كنت مولاه فهذا على مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله» (هر كه من مولاى اويم على مولاى اوست، خداوندا دوست بدار آنكه او را دوست دارد و دشمن بدار آنكه او را دشمن دارد و يارى ده آنكه او را يارى دهد و خوار كن آنرا كه او را خوار دارد).
آنچه در پیش ‌روى شماست، مجموعه گران‌سنگى از بیانات، پیام‌ها، نامه‌ها و مکتوبات [[خامنه‌ای، سید علی|حضرت آیت‌الله‌العظمى خامنه‌اى]] در حوزه معارف مهدوى است که در طى چهل سال، یعنى از سال‌هاى 1353 تا پایان 1393ش ایراد شده و هم‌اکنون پس از جستجوهاى فراوان و تحمل سختی‌هاى زیادى که به‌خاطر عدم دسترسى به منابع مربوط به ایشان در قبل از زعامت ایشان - ‌و به‌ویژه قبل از انقلاب اسلامى بوده - ‌وجود داشته است، اکنون در دست شماست. این در حالى ‌است که کتاب‌هاى محدودى که در مورد دیدگاه رهبرى درباره مهدویت نگاشته شده است، تنها بخش بسیار محدودى از سخنان ایشان را تحت پوشش قرار داده است.


پس از رحلت حضرت رسول(ص) پيش از آنكه آن حضرت به خاک سپرده شود، بزرگان قريش و انصار در مدينه گرد آمدند و پس از مشاجره لفظى كوتاهى، با ابوبكر بيعت كردند.
در تدوین این اثر، تنها به سخنرانى‌هاى [[خامنه‌ای، سید علی|حضرت امام خامنه‌اى]] در ایام نیمه شعبان اکتفا نشده است، بلکه هر نکته‌اى که ایشان در مکتوبات و دیدارها با اقشار مختلف مردم و به‌مناسبت‌هاى مختلف ایراد فرموده‌اند و به حوزه معارف مهدوى مربوط است، استخراج شده است.


در اين موضوع ميان اهل سنت و شيعه سخن بسيار گفته شده است. اما دو امر در اينجا قطعى است: يكى آنكه با ابوبكر بيعت كردند و او به جانشينى پيغمبر اسلام(ص) برگزيده شد و ديگر آنكه شيعه از همان آغاز اين بيعت را درست ندانسته و جانشينى بلافصل حضرت رسول(ص) را حق حضرت على(ع) مى‌دانند. پس نزاع ميان شيعه و سنى در واقعيت تاريخى كه خلافت ابوبكر پس از حضرت رسول باشد نيست، نزاع در مسأله تعيين حق است كه در اينجا يك مسأله اعتقادى دينى است.
عبارات معظم‌له تا جایى که به اصل مطلب ضرر نمى‌زند، به‌اختصار بیان شده است، اما به‌خاطر استخراج نظام فکرى - ‌مهدوى ایشان ممکن است محتواى تعداد محدودى از فیش‌ها به‌جهت دارا بودن موضوعات متنوع مهدوى در ذیل چند عنوان آمده باشد؛ زیرا در آن موضوعات، فیش دیگرى یافت نشد.


آنچه از خطب و سخنان حضرت امير(ع) برمى‌آيد اين است كه ايشان همواره خلافت را حق خود مى‌دانسته‌اند و هيچكس را براى اينكار سزاوارتر از خود نمى‌دانسته‌اند؛ البته ايشان ناگزير با ابوبكر و عمر و عثمان بيعت كرده‌اند و اين براى حفظ مصالح مسلمين يعنى پرهيز از ايجاد خلاف و نفاق ميان مسلمانان بوده است. اما مسأله تعيين حق مسأله ديگرى است.
براى دستیابى دقیق‌تر به منظومه فکرى [[خامنه‌ای، سید علی|مقام معظم رهبرى]] در حوزه مهدویت، از مطالب مهمى از سخنان دیگر معظم‌له که به‌صورت غیر مستقیم به مهدویت مرتبط بوده نیز استفاده شده است؛ به‌عنوان نمونه، ایشان در جایى، مهدویت را آرمان نهایى جمهورى اسلامى معرفى و در سخنى دیگر براى رسیدن به آرمان‌هاى انقلاب اسلامى، ساخت تمدن نوین اسلامى را لازم مى‌دانند. جمع این دو فرمایش ما را به این نتیجه منطقى مى‌رساند که منتظران حضرت مهدى در انجام وظایف اجتماعى خویش و در راستاى زمینه‌سازى براى ظهور امام زمان، باید تمدن‌سازى را جزء سیاست‌هاى کلان خود محسوب نمایند.<span id="mp-more">[[ما منتظریم|'''ادامه ...''']]</span>
 
<div class="mw-ui-button">[[امام على(ع)|'''ادامه''']]</div>

نسخهٔ کنونی تا ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۲۴

ما منتظریم

ما منتظریم، مجموعه بیانات و مکتوبات حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (متولد 1318ش) پیرامون معارف مهدوی است که توسط بنیاد فرهنگی مهدی موعود و با اهتمام حسن ملایی، از منابع مختلف گردآوری شده است.

آنچه در پیش ‌روى شماست، مجموعه گران‌سنگى از بیانات، پیام‌ها، نامه‌ها و مکتوبات حضرت آیت‌الله‌العظمى خامنه‌اى در حوزه معارف مهدوى است که در طى چهل سال، یعنى از سال‌هاى 1353 تا پایان 1393ش ایراد شده و هم‌اکنون پس از جستجوهاى فراوان و تحمل سختی‌هاى زیادى که به‌خاطر عدم دسترسى به منابع مربوط به ایشان در قبل از زعامت ایشان - ‌و به‌ویژه قبل از انقلاب اسلامى بوده - ‌وجود داشته است، اکنون در دست شماست. این در حالى ‌است که کتاب‌هاى محدودى که در مورد دیدگاه رهبرى درباره مهدویت نگاشته شده است، تنها بخش بسیار محدودى از سخنان ایشان را تحت پوشش قرار داده است.

در تدوین این اثر، تنها به سخنرانى‌هاى حضرت امام خامنه‌اى در ایام نیمه شعبان اکتفا نشده است، بلکه هر نکته‌اى که ایشان در مکتوبات و دیدارها با اقشار مختلف مردم و به‌مناسبت‌هاى مختلف ایراد فرموده‌اند و به حوزه معارف مهدوى مربوط است، استخراج شده است.

عبارات معظم‌له تا جایى که به اصل مطلب ضرر نمى‌زند، به‌اختصار بیان شده است، اما به‌خاطر استخراج نظام فکرى - ‌مهدوى ایشان ممکن است محتواى تعداد محدودى از فیش‌ها به‌جهت دارا بودن موضوعات متنوع مهدوى در ذیل چند عنوان آمده باشد؛ زیرا در آن موضوعات، فیش دیگرى یافت نشد.

براى دستیابى دقیق‌تر به منظومه فکرى مقام معظم رهبرى در حوزه مهدویت، از مطالب مهمى از سخنان دیگر معظم‌له که به‌صورت غیر مستقیم به مهدویت مرتبط بوده نیز استفاده شده است؛ به‌عنوان نمونه، ایشان در جایى، مهدویت را آرمان نهایى جمهورى اسلامى معرفى و در سخنى دیگر براى رسیدن به آرمان‌هاى انقلاب اسلامى، ساخت تمدن نوین اسلامى را لازم مى‌دانند. جمع این دو فرمایش ما را به این نتیجه منطقى مى‌رساند که منتظران حضرت مهدى در انجام وظایف اجتماعى خویش و در راستاى زمینه‌سازى براى ظهور امام زمان، باید تمدن‌سازى را جزء سیاست‌هاى کلان خود محسوب نمایند.ادامه ...