مامقانی، عبدالله: تفاوت میان نسخه‌ها

جز (جایگزینی متن - '</div> ' به '</div> ')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="wikiInfo">
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
[[پرونده:NUR00086.jpg|بندانگشتی|مامقانی، عبدالله]]
| عنوان = عبدالله مامقانی
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
| تصویر = NUR00086.jpg
|-
| اندازه تصویر =
! نام!! data-type="authorName" |مامقانی، عبدالله
| توضیح تصویر =
|-
| نام کامل = عبدالله مامقانی
|نام های دیگر
| نام‌های دیگر = آی‍ت‌ال‍ل‍ه‌ م‍ام‍ق‍ان‍ی‌؛ ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌ ال‍م‍ام‍ق‍ان‍ی؛ م‍ام‍ق‍ان‍ی‌، ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍دح‍س‍ن‌؛ م‍ام‍ق‍ان‍ی‌ غ‍روی‌، ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌؛ م‍م‍ق‍ان‍ی‌، ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌
| data-type="authorOtherNames" | آی‍ت‌ال‍ل‍ه‌ م‍ام‍ق‍ان‍ی‌
| لقب =
| تخلص =
| نسب =
| نام پدر = آیت‌الله شیخ محمدحسن
| ولادت = 1290ق / 1872م
| محل تولد = نجف اشرف
| کشور تولد = عراق
| محل زندگی = نجف
| رحلت = 1351ق / 1311ش / 1932م
| شهادت =
| مدفن = مقبره پدرش در محله العماره نجف
| طول عمر = 61 سال
| نام همسر =
| فرزندان = [[مامقانی، محمدحسن|محمدحسن مامقانی]] و [[مامقانی، محی‌الدین|محى‌الدین مامقانی]]
| خویشاوندان =
| دین = اسلام
| مذهب = تشیع
| پیشه = فقیه، اصولی، رجالی
| درجه علمی = اجتهاد
| دانشگاه = حوزه علمیه نجف
| علایق پژوهشی = فقه، اصول، رجال، درایه
| منصب =
| پس از =
| پیش از =
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[مامقانی، محمدحسن|شیخ محمدحسن مامقانی]] | شیخ غلام حسین دربندى ترکى | شیخ حسن خراسانى}}
| مشایخ =
| معاصرین =
| شاگردان =
| اجازه اجتهاد از = {{فهرست جعبه عمودی | [[مامقانی، محمدحسن|شیخ محمدحسن مامقانی]]}}
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[تنقیح المقال في علم الرجال (آل البیت)|تنقیح المقال فی علم الرجال]] | [[مقباس الهداية في علم الدراية]] | [[سراج الشیعة فی آداب الشریعة (اخلاق و آداب زندگی در شریعت اسلامی)|سراج الشیعة]] | [[مخزن اللئالی في فروع العلم الإجمالی]] | [[مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الأعمال]]}}
| سبک نوشتاری =
| وبگاه =
| امضا =
| کد مؤلف = AUTHORCODE00086AUTHORCODE
}}
{{کاربردهای دیگر|مامقانی (ابهام زدایی)}}


ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌ ال‍م‍ام‍ق‍ان‍ی
'''عبدالله مامقانى''' (1290-1351ق) معروف به علامه مامقانی و فاضل مامقانی، فقیه، اصولی و از مشاهیر علمای رجال شیعه در قرن چهاردهم هجری. وی مؤلف کتاب ارزشمند «[[تنقیح المقال في علم الرجال (آل البیت)|تنقیح المقال فی علم الرجال]]» است و از مهمترین اساتید ایشان می‌توان به پدرش شیخ [[مامقانی، محمدحسن|محمدحسن مامقانی]] اشاره کرد. از دیگر آثار برجسته او می‌توان به «مقباس الهدایة فی علم الدرایة» و «سراج الشیعة» اشاره نمود. وی در پانزدهم ربیع‌الاول 1290ق در نجف اشرف متولد شد. پدرش [[مامقانی، محمدحسن|آیت‌الله شیخ محمدحسن مامقانی]] از مراجع بزرگ تقلید در عصر خویش بود که مقلدان بسیاری در ترکیه، قفقاز و ایران داشت. تحصیلات را در پنج سالگی آغاز کرد و مقدمات را نزد پدر فراگرفت. پس از تکمیل سطوح نزد عالمان نجف، در 18 سالگی وارد درس خارج پدر شد و پس از سالها تحصیل به درجه اجتهاد نائل آمد و از پدر خود که در اعطای اجازه سختگیر بود، اجازه اجتهاد دریافت کرد. وی علاوه بر پدر، نزد شیخ غلام حسین دربندی ترکی و شیخ حسن خراسانی نیز شاگردی کرد. از شاگردان برجسته او می‌توان به [[مرعشی، سید شهاب‌الدین|سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی]]، [[شیخ محمدحسین خیابانی تبریزی]] و سید علی‌اکبر خوئی (پدر آیت‌الله خوئی) اشاره کرد. وی تألیفات ارزشمندی از خود به یادگار گذاشت که مهمترین آنها «تنقیح المقال فی علم الرجال» در 3 جلد بزرگ، «مقباس الهدایة فی علم الدرایة»، «مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الأعمال» در اخلاق و آداب، «مخزن اللئالی فی فروع العلم الإجمالی» و «سراج الشیعة» است. همچنین تقریرات درس فقه و اصول پدر و حواشی متعددی بر کتب فقها از جمله آثار اوست. سرانجام در روز یکشنبه 16 شوال 1351ق در 61 سالگی دار فانی را وداع گفت و پس از تشییعی کم‌سابقه، در مقبره پدرش در محله العماره نجف به خاک سپرده شد.


م‍ام‍ق‍ان‍ی‌، ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍دح‍س‍ن‌
== ولادت ==
او فرزند آیت‌الله شیخ محمدحسن در تاریخ پانزدهم ربیع‌الاول 1290ق در شهر علم و فقاهت، نجف اشرف و در خانواده‌اى از سلسله جلیله روحانیت پا به عرصه وجود نهاد. به خاطر انتسابش به خانواده مامقانى به «مامقانى» منتسب شد. مامقان، بخش کوچکى از توابع شهر تبریز و در هشت فرسخى آن قرار دارد.


م‍ام‍ق‍ان‍ی‌ غ‍روی‌، ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌
آیت‌الله شیخ محمدحسن مامقانى، از مراجع بزرگ تقلید در عصر خویش بود و مقلدان بسیارى -خصوصاً بعد از وفات آیت‌الله [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|سید محمدحسن شیرازى]] در سال 1312ق، در ترکیه، قفقاز و ایران به‌ویژه در نواحى آذربایجان و تهران داشت.


م‍م‍ق‍ان‍ی‌، ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌
==تحصیلات==
|-
|نام پدر
| data-type="authorfatherName" |
|-
|متولد
| data-type="authorbirthDate" |1290ق یا 1872 م
|-
|محل تولد
| data-type="authorBirthPlace" |نجف اشرف
|-
|رحلت
| data-type="authorDeathDate" |1311 ش  یا 1351 ق یا 1932 م
|-
|اساتید
| data-type="authorTeachers" |
|-
|برخی آثار
| data-type="authorWritings" |[[مخزن اللئالی في فروع العلم الإجمالی]]


[[سراج الشیعة در آداب الشریعت]]
تحصیلات عبدالله مامقانى در پنج سالگى همراه با یادگیرى خواندن و نوشتن و یادگیرى قرآن کریم آغاز شد. انس با قرآن کریم و سرپرستى پدر و مادرى عالم و مهربان، شوق یادگیرى علوم اسلامى را در او بیش از پیش زنده کرد. پدر عالمش چون به استعداد ذاتى و شوق فراوان او در فهم و دانستن واقعیت‌ها پى برد، سرپرستى علمى او را خود به عهده گرفت و قسمت زیادى از علوم مقدماتى حوزه را مثل: ادبیات، منطق و حساب را به او تعلیم داد. او علاوه بر پدرش، نزد عالمان و فقیهان نجف اشرف مراحل سطح را در مدت کوتاهى با موفقیت کامل به پایان برد.پشتکار فراوان، دقت در فهم مطالب و استمرار و تکرار معلومات، از ویژگى‌هاى تحصیلى شیخ عبدالله مامقانى است. چه این‌که در یادگیرى علم و معرفت، هیچ تعطیلى جز روز عاشورا نمى‌شناخت به‌طورى که گاه بعضى از استادانش نگران سلامتى جسمى و روحى او مى‌شدند. شیخ عبدالله مامقانى، 18ساله بود که درس خارج اصول و فقه را نزد پدرش که از استادان درس خارج فقه و اصول در نجف بود آغاز کرد تا این که بعد از سال‌ها تحصیل و پژوهش در علوم مختلف اسلامى، به درجه عالى اجتبهاد رسید و از ناحیه پدرش که در اعطاى اجازه‌نامه روایت و اجتهاد به شاگردان خود سخت‌گیر بود به دریافت اجازه‌نامه اجتهاد مفتخر شد. تصویر اجازه مذکور در کتاب مخزن المعانى موجود است که در آن، شیخ عبدالله مورد تمجید قرار گرفته است.
|- class="articleCode"
|کد مؤلف
| data-type="authorCode" |AUTHORCODE86AUTHORCODE
|}
</div>
==ولادت==


'''شيخ عبدالله مامقانى''' فرزند آیت‌الله شيخ محمدحسن در تاريخ پانزدهم ربيع‌الاول 1290ق در شهر علم و فقاهت، نجف اشرف و در خانواده‌اى از سلسله جليله روحانيت پا به عرصه وجود نهاد. به خاطر انتسابش به خانواده مامقانى به «مامقانى» منتسب شد. مامقان، بخش كوچكى از توابع شهر تبريز و در هشت فرسخى آن قرار دارد.
=== اساتید===


آیت‌الله شيخ محمدحسن مامقانى، از مراجع بزرگ تقليد در عصر خويش بود و مقلدان بسيارى -خصوصاً بعد از وفات آیت‌الله [[میرزای شیرازی، محمدحسن بن محمود|سيد محمدحسن شيرازى]] در سال 1312ق، در تركيه، قفقاز و ايران به‌ويژه در نواحى آذربايجان و تهران داشت.
وى علاوه بر پدر بزرگوارش به عالمان و فقیهان زیر اشاره کرده است:


==کسب علم و دانش==
شیخ هاشم فرزند زین‌العابدین تبریزى ارونقى، شیخ غلام حسین دربندى ترکى، و شیخ حسن خراسانى معروف به میرزا


تحصيلات عبدالله مامقانى در پنج سالگى همراه با يادگيرى خواندن و نوشتن و يادگيرى قرآن كريم آغاز شد. انس با قرآن كريم و سرپرستى پدر و مادرى عالم و مهربان، شوق يادگيرى علوم اسلامى را در او بيش از پيش زنده كرد. پدر عالمش چون به استعداد ذاتى و شوق فراوان او در فهم و دانستن واقعيت‌ها پى برد، سرپرستى علمى او را خود به عهده گرفت و قسمت زيادى از علوم مقدماتى حوزه را مثل: ادبيات، منطق و حساب را به او تعليم داد. او علاوه بر پدرش، نزد عالمان و فقيهان نجف اشرف مراحل سطح را در مدت كوتاهى با موفقيت كامل به پايان برد.پشتكار فراوان، دقت در فهم مطالب و استمرار و تكرار معلومات، از ويژگى‌هاى تحصيلى شيخ عبدالله مامقانى است. چه اين‌كه در يادگيرى علم و معرفت، هيچ تعطيلى جز روز عاشورا نمى‌شناخت به‌طورى كه گاه بعضى از استادانش نگران سلامتى جسمى و روحى او مى‌شدند. شيخ عبدالله مامقانى، 18ساله بود كه درس خارج اصول و فقه را نزد پدرش كه از استادان درس خارج فقه و اصول در نجف بود آغاز كرد تا اين كه بعد از سال‌ها تحصيل و پژوهش در علوم مختلف اسلامى، به درجه عالى اجتبهاد رسيد و از ناحيه پدرش كه در اعطاى اجازه‌نامه روايت و اجتهاد به شاگردان خود سخت‌گير بود به دريافت اجازه‌نامه اجتهاد مفتخر شد. تصوير اجازه مذكور در كتاب مخزن المعانى موجود است كه در آن، شيخ عبدالله مورد تمجيد قرار گرفته است.
=== شاگردان===


== اساتيد==
شیخ میرزا باقر زنجانى نجفى، سید حسین موسوى گرگرى تبریزى، سید سعید الحکیم، شیخ صادق تنکابنى نجفى، شیخ عبدالحسین حلى، سید عبدالمطلب حیدرى، [[حیدری، علی نقی|سید على نقى حیدرى]]، شیخ محمدحسین خیابانى تبریزى، [[مرعشی، سید شهاب‌الدین|سید شهاب‌الدین مرعشى نجفى]]، شیخ محمد حقانى، سید على اکبر خوئى پدر آیت‌الله [[خویی، ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خوئى]]، شیخ محمدرضا فرج الله نجفى، شیخ مرتضى رشتى نظام‌الدین، شیخ موسى اسدى کاظمى و شیخ یوسف باقرى بنابى.


وى علاوه بر پدر بزرگوارش به عالمان و فقيهان زير اشاره كرده است:
==وفات==
 
شيخ هاشم فرزند زين‌العابدين تبريزى ارونقى، شيخ غلام حسين دربندى تركى، و شيخ حسن خراسانى معروف به ميرزا
 
== شاگردان==


شيخ ميرزا باقر زنجانى نجفى، سيد حسين موسوى گرگرى تبريزى، سيد سعيد الحكيم، شيخ صادق تنكابنى نجفى، شيخ عبدالحسين حلى، سيد عبدالمطلب حيدرى، [[حیدری، علی نقی|سيد على نقى حيدرى]]، شيخ محمدحسین خيابانى تبريزى، [[مرعشی، شهاب‌الدین|سيد شهاب‌الدين مرعشى نجفى]]، شيخ محمد حقانى، سيد على اكبر خوئى پدر آیت‌الله [[خویی، ابوالقاسم|سيد ابوالقاسم خوئى]]، شيخ محمدرضا فرج الله نجفى، شيخ مرتضى رشتى نظام‌الدين، شيخ موسى اسدى كاظمى و شيخ يوسف باقرى بنابى.
آیت‌الله مامقانى بعد از سال‌ها تحصیل، تحقیق، تدریس و تألیف در روز یک شنبه شانزدهم شوال 1351ق در 61سالگى، روح پرفتوحش به عالم بقا پر کشید. خبر وفات آن دانشمند بزرگ، در شهر نجف پیچید. مردم دسته‌دسته براى وداع با پیکر وى به سوى منزلش به حرکت در آمدند و ضمن تسلیت به بازماندگان او، پیکرش را طبق وصیتى که کرده بود بر روى دوش خود گرفته و به سوى نهر چرى در خارج شهر نجف، حمل کردند. بعد از غسل و کفن، عده‌اى از فقیهان و عالمان بر او نماز میت خواندند و سپس با تشییعى کم‌سابقه، در مقبره پدرش آیت‌الله شیخ محمدحسن واقع در محله العماره نجف به خاک سپردند.


== آثار==
== آثار==


# منتهى مقاصد الانام فى نكت شرايع الاسلام
# منتهى مقاصد الانام فى نکت شرایع الاسلام؛
# مطارح الافهام فى مبانى الاحكام
# مطارح الافهام فى مبانى الاحکام؛
# تقريرات فقه آیت‌الله شيخ محمدحسن مامقانى
# تقریرات فقه آیت‌الله شیخ محمدحسن مامقانى؛
# تقريرات اصول آیت‌الله شيخ محمدحسن مامقانى
# تقریرات اصول آیت‌الله شیخ محمدحسن مامقانى؛
# هداية الانام فى اموال الامام
# هدایة الانام فى اموال الامام؛
# تحفة الصفوه فى احكام الحبوة
# تحفة الصفوه فى احکام الحبوة؛
# [[نهاية المقال في تكملة غاية الآمال|نهاية المقال فى تكملة غاية الامال]]
# [[نهاية المقال في تكملة غاية الآمال|نهایة المقال فى تکملة غایة الامال]]؛
# القلائد الثمين‍ على الرسائل الست النسيه
# القلائد الثمین‍ على الرسائل الست النسیه؛
# مناهج المتقين فى فقه ائمة الحق و اليقين
# مناهج المتقین فى فقه ائمة الحق و الیقین؛
# [[مقباس الهداية في علم الدراية|مقباس الهداية فى علم الدراية]]
# [[مقباس الهداية في علم الدراية|مقباس الهدایة فى علم الدرایة]]؛
# مرآة الكمال لمن رام درك مصالح الاعمال
# مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الاعمال؛
# ارشاد المتبصرين
# ارشاد المتبصرین؛
# الدر المنضود فى صيغ الايقاعات و العقود
# الدر المنضود فى صیغ الایقاعات و العقود؛
# ارجوزة الدر المنضود
# ارجوزة الدر المنضود؛
# [[تنقیح المقال في علم الرجال (رحلي)|تنقيح المقال فى علم الرجال]]
# [[تنقیح المقال في علم الرجال (رحلي)|تنقیح المقال فى علم الرجال]]؛
# نتائج التنقيح
# نتائج التنقیح؛
# [[سراج الشیعة فی آداب الشریعة (اخلاق و آداب زندگی در شریعت اسلامی)|سراج الشيعة (ترجمه مرآة الكمال)]]
# [[سراج الشیعة فی آداب الشریعة (اخلاق و آداب زندگی در شریعت اسلامی)|سراج الشیعة (ترجمه مرآة الکمال)]]؛
# تحفة الخيرة فى احكام الحج و العمره
# تحفة الخیرة فى احکام الحج و العمره.


آیت‌الله مامقانى، حواشى متعددى بر كتاب‌هاى عالمان و فقيهان دارد از قبيل: حاشيه بر كتاب «جامع عباسى» [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شيخ بهايى]](ره)؛ حاشيه بر «ذخيرة الصالحين»؛ منتخب المسائل؛ مجمع المسائل و صيغ العقود فاضل ريحانى. و علاوه بر آنها، كتابچه‌هايى در مورد علم حروف، اعداد و فوايد رجاليه دارد.
آیت‌الله مامقانى، حواشى متعددى بر کتاب‌هاى عالمان و فقیهان دارد از قبیل: حاشیه بر کتاب «جامع عباسى» [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شیخ بهایى]](ره)؛ حاشیه بر «ذخیرة الصالحین»؛ منتخب المسائل؛ مجمع المسائل و صیغ العقود فاضل ریحانى. و علاوه بر آنها، کتابچه‌هایى در مورد علم حروف، اعداد و فواید رجالیه دارد.
 
==وفات==
 
 
آیت‌الله مامقانى بعد از سال‌ها تحصيل، تحقيق، تدريس و تأليف در روز يك شنبه شانزدهم شوال 1351ق در 61سالگى، روح پرفتوحش به عالم بقا پر كشيد. خبر وفات آن دانشمند بزرگ، در شهر نجف پيچيد. مردم دسته‌دسته براى وداع با پيكر وى به سوى منزلش به حركت در آمدند و ضمن تسليت به بازماندگان او، پيكرش را طبق وصيتى كه كرده بود بر روى دوش خود گرفته و به سوى نهر چرى در خارج شهر نجف، حمل كردند. بعد از غسل و كفن، عده‌اى از فقيهان و عالمان بر او نماز ميت خواندند و سپس با تشييعى كم‌سابقه، در مقبره پدرش آیت‌الله شيخ محمدحسن واقع در محله العماره نجف به خاک سپردند.


{{فقیهان شیعه}}
{{فقیهان شیعه}}


== وابسته‌ها ==
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}
{{وابسته‌ها}}
[[حاشية علی رسالة في التقیة (مامقانی)]]  
[[حاشية علی رسالة في التقیة (مامقانی)]]  


خط ۱۰۱: خط ۱۰۵:


[[حاشية علی رسالة في قاعدة من ملک شیئا ملک الإقرار به]]  
[[حاشية علی رسالة في قاعدة من ملک شیئا ملک الإقرار به]]  
[[الفوائد الرجالیة من تنقیح المقال في علم الرجال]]
[[المکاسب مع حاشیة غایة الآمال]]


[[نهاية المقال في تکملة غایة الآمال (قدیم)]]  
[[نهاية المقال في تکملة غایة الآمال (قدیم)]]  


[[المساله الجیلانیه فی المحاکمه بین علمین من المعاصرین]]  
[[المسالة الجيلانية في المحاكمة بين علمين من المعاصرين]]  


[[تنقیح المقال في علم الرجال (آل البیت)]]  
[[تنقیح المقال في علم الرجال (آل البیت)]]  
خط ۱۲۴: خط ۱۳۲:
[[مقباس الهداية في علم الدراية]]  
[[مقباس الهداية في علم الدراية]]  


[[نکاتي از دانش رجال (ترجمه و تحقيق مقدمه کتاب تنقيح المقال ملا عبدالله مامقاني)]]  
[[نکاتی از دانش رجال (ترجمه و تحقیق مقدمه کتاب تنقيح المقال ملاعبدالله مامقانی)]]


[[إرشاد المتبصرین إلی فروع الدین]] 




[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:رجالیان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۸

عبدالله مامقانى (1290-1351ق) معروف به علامه مامقانی و فاضل مامقانی، فقیه، اصولی و از مشاهیر علمای رجال شیعه در قرن چهاردهم هجری. وی مؤلف کتاب ارزشمند «تنقیح المقال فی علم الرجال» است و از مهمترین اساتید ایشان می‌توان به پدرش شیخ محمدحسن مامقانی اشاره کرد. از دیگر آثار برجسته او می‌توان به «مقباس الهدایة فی علم الدرایة» و «سراج الشیعة» اشاره نمود. وی در پانزدهم ربیع‌الاول 1290ق در نجف اشرف متولد شد. پدرش آیت‌الله شیخ محمدحسن مامقانی از مراجع بزرگ تقلید در عصر خویش بود که مقلدان بسیاری در ترکیه، قفقاز و ایران داشت. تحصیلات را در پنج سالگی آغاز کرد و مقدمات را نزد پدر فراگرفت. پس از تکمیل سطوح نزد عالمان نجف، در 18 سالگی وارد درس خارج پدر شد و پس از سالها تحصیل به درجه اجتهاد نائل آمد و از پدر خود که در اعطای اجازه سختگیر بود، اجازه اجتهاد دریافت کرد. وی علاوه بر پدر، نزد شیخ غلام حسین دربندی ترکی و شیخ حسن خراسانی نیز شاگردی کرد. از شاگردان برجسته او می‌توان به سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی، شیخ محمدحسین خیابانی تبریزی و سید علی‌اکبر خوئی (پدر آیت‌الله خوئی) اشاره کرد. وی تألیفات ارزشمندی از خود به یادگار گذاشت که مهمترین آنها «تنقیح المقال فی علم الرجال» در 3 جلد بزرگ، «مقباس الهدایة فی علم الدرایة»، «مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الأعمال» در اخلاق و آداب، «مخزن اللئالی فی فروع العلم الإجمالی» و «سراج الشیعة» است. همچنین تقریرات درس فقه و اصول پدر و حواشی متعددی بر کتب فقها از جمله آثار اوست. سرانجام در روز یکشنبه 16 شوال 1351ق در 61 سالگی دار فانی را وداع گفت و پس از تشییعی کم‌سابقه، در مقبره پدرش در محله العماره نجف به خاک سپرده شد.

عبدالله مامقانی
NUR00086.jpg
نام کاملعبدالله مامقانی
نام‌های دیگرآی‍ت‌ال‍ل‍ه‌ م‍ام‍ق‍ان‍ی‌؛ ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌ ال‍م‍ام‍ق‍ان‍ی؛ م‍ام‍ق‍ان‍ی‌، ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍دح‍س‍ن‌؛ م‍ام‍ق‍ان‍ی‌ غ‍روی‌، ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌؛ م‍م‍ق‍ان‍ی‌، ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌
نام پدرآیت‌الله شیخ محمدحسن
ولادت1290ق / 1872م
محل تولدنجف اشرف، عراق
محل زندگینجف
رحلت1351ق / 1311ش / 1932م
مدفنمقبره پدرش در محله العماره نجف
طول عمر61 سال
فرزندانمحمدحسن مامقانی و محى‌الدین مامقانی
دیناسلام
مذهبتشیع
پیشهفقیه، اصولی، رجالی
اطلاعات علمی
اجازه اجتهاد از
درجه علمیاجتهاد
دانشگاهحوزه علمیه نجف
علایق پژوهشیفقه، اصول، رجال، درایه
اساتید
برخی آثار

ولادت

او فرزند آیت‌الله شیخ محمدحسن در تاریخ پانزدهم ربیع‌الاول 1290ق در شهر علم و فقاهت، نجف اشرف و در خانواده‌اى از سلسله جلیله روحانیت پا به عرصه وجود نهاد. به خاطر انتسابش به خانواده مامقانى به «مامقانى» منتسب شد. مامقان، بخش کوچکى از توابع شهر تبریز و در هشت فرسخى آن قرار دارد.

آیت‌الله شیخ محمدحسن مامقانى، از مراجع بزرگ تقلید در عصر خویش بود و مقلدان بسیارى -خصوصاً بعد از وفات آیت‌الله سید محمدحسن شیرازى در سال 1312ق، در ترکیه، قفقاز و ایران به‌ویژه در نواحى آذربایجان و تهران داشت.

تحصیلات

تحصیلات عبدالله مامقانى در پنج سالگى همراه با یادگیرى خواندن و نوشتن و یادگیرى قرآن کریم آغاز شد. انس با قرآن کریم و سرپرستى پدر و مادرى عالم و مهربان، شوق یادگیرى علوم اسلامى را در او بیش از پیش زنده کرد. پدر عالمش چون به استعداد ذاتى و شوق فراوان او در فهم و دانستن واقعیت‌ها پى برد، سرپرستى علمى او را خود به عهده گرفت و قسمت زیادى از علوم مقدماتى حوزه را مثل: ادبیات، منطق و حساب را به او تعلیم داد. او علاوه بر پدرش، نزد عالمان و فقیهان نجف اشرف مراحل سطح را در مدت کوتاهى با موفقیت کامل به پایان برد.پشتکار فراوان، دقت در فهم مطالب و استمرار و تکرار معلومات، از ویژگى‌هاى تحصیلى شیخ عبدالله مامقانى است. چه این‌که در یادگیرى علم و معرفت، هیچ تعطیلى جز روز عاشورا نمى‌شناخت به‌طورى که گاه بعضى از استادانش نگران سلامتى جسمى و روحى او مى‌شدند. شیخ عبدالله مامقانى، 18ساله بود که درس خارج اصول و فقه را نزد پدرش که از استادان درس خارج فقه و اصول در نجف بود آغاز کرد تا این که بعد از سال‌ها تحصیل و پژوهش در علوم مختلف اسلامى، به درجه عالى اجتبهاد رسید و از ناحیه پدرش که در اعطاى اجازه‌نامه روایت و اجتهاد به شاگردان خود سخت‌گیر بود به دریافت اجازه‌نامه اجتهاد مفتخر شد. تصویر اجازه مذکور در کتاب مخزن المعانى موجود است که در آن، شیخ عبدالله مورد تمجید قرار گرفته است.

اساتید

وى علاوه بر پدر بزرگوارش به عالمان و فقیهان زیر اشاره کرده است:

شیخ هاشم فرزند زین‌العابدین تبریزى ارونقى، شیخ غلام حسین دربندى ترکى، و شیخ حسن خراسانى معروف به میرزا

شاگردان

شیخ میرزا باقر زنجانى نجفى، سید حسین موسوى گرگرى تبریزى، سید سعید الحکیم، شیخ صادق تنکابنى نجفى، شیخ عبدالحسین حلى، سید عبدالمطلب حیدرى، سید على نقى حیدرى، شیخ محمدحسین خیابانى تبریزى، سید شهاب‌الدین مرعشى نجفى، شیخ محمد حقانى، سید على اکبر خوئى پدر آیت‌الله سید ابوالقاسم خوئى، شیخ محمدرضا فرج الله نجفى، شیخ مرتضى رشتى نظام‌الدین، شیخ موسى اسدى کاظمى و شیخ یوسف باقرى بنابى.

وفات

آیت‌الله مامقانى بعد از سال‌ها تحصیل، تحقیق، تدریس و تألیف در روز یک شنبه شانزدهم شوال 1351ق در 61سالگى، روح پرفتوحش به عالم بقا پر کشید. خبر وفات آن دانشمند بزرگ، در شهر نجف پیچید. مردم دسته‌دسته براى وداع با پیکر وى به سوى منزلش به حرکت در آمدند و ضمن تسلیت به بازماندگان او، پیکرش را طبق وصیتى که کرده بود بر روى دوش خود گرفته و به سوى نهر چرى در خارج شهر نجف، حمل کردند. بعد از غسل و کفن، عده‌اى از فقیهان و عالمان بر او نماز میت خواندند و سپس با تشییعى کم‌سابقه، در مقبره پدرش آیت‌الله شیخ محمدحسن واقع در محله العماره نجف به خاک سپردند.

آثار

  1. منتهى مقاصد الانام فى نکت شرایع الاسلام؛
  2. مطارح الافهام فى مبانى الاحکام؛
  3. تقریرات فقه آیت‌الله شیخ محمدحسن مامقانى؛
  4. تقریرات اصول آیت‌الله شیخ محمدحسن مامقانى؛
  5. هدایة الانام فى اموال الامام؛
  6. تحفة الصفوه فى احکام الحبوة؛
  7. نهایة المقال فى تکملة غایة الامال؛
  8. القلائد الثمین‍ على الرسائل الست النسیه؛
  9. مناهج المتقین فى فقه ائمة الحق و الیقین؛
  10. مقباس الهدایة فى علم الدرایة؛
  11. مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الاعمال؛
  12. ارشاد المتبصرین؛
  13. الدر المنضود فى صیغ الایقاعات و العقود؛
  14. ارجوزة الدر المنضود؛
  15. تنقیح المقال فى علم الرجال؛
  16. نتائج التنقیح؛
  17. سراج الشیعة (ترجمه مرآة الکمال)؛
  18. تحفة الخیرة فى احکام الحج و العمره.

آیت‌الله مامقانى، حواشى متعددى بر کتاب‌هاى عالمان و فقیهان دارد از قبیل: حاشیه بر کتاب «جامع عباسى» شیخ بهایى(ره)؛ حاشیه بر «ذخیرة الصالحین»؛ منتخب المسائل؛ مجمع المسائل و صیغ العقود فاضل ریحانى. و علاوه بر آنها، کتابچه‌هایى در مورد علم حروف، اعداد و فواید رجالیه دارد.

وابسته‌ها