مرادی، ربیع بن سلیمان: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
}} | }} | ||
'''ربیع بن سلیمان مرادی''' (174-270ق)، محدث بزرگ مصری و از اصحاب امام شافعی بود که به عنوان راوی اصلی کتاب الاصول شافعی شناخته میشود. او نخستین املاکننده حدیث در جامع ابن طولون و مؤذن مصر بود که از دولت برای این کار مواجب میگرفت. ربیع بن سلیمان مرادی کتاب الاصول شافعی را روایت کرده و آن را "المبسوط" نامید و از مشایخ بزرگی مانند اسد بن موسی، ابن وهب، شعیب بن لیث، بشر بن بکر، عبدالله بن عبدالحکم و خود امام شافعی بهره برد. شاگردان او شامل محدثان بزرگی مانند ابو | '''ربیع بن سلیمان مرادی''' (174-270ق)، محدث بزرگ مصری و از اصحاب امام شافعی بود که به عنوان راوی اصلی کتاب الاصول شافعی شناخته میشود. او نخستین املاکننده حدیث در جامع ابن طولون و مؤذن مصر بود که از دولت برای این کار مواجب میگرفت. ربیع بن سلیمان مرادی کتاب الاصول شافعی را روایت کرده و آن را "المبسوط" نامید و از مشایخ بزرگی مانند اسد بن موسی، ابن وهب، شعیب بن لیث، بشر بن بکر، عبدالله بن عبدالحکم و خود [[شافعی، محمد بن ادریس|امام شافعی]] بهره برد. شاگردان او شامل محدثان بزرگی مانند [[ابوداود، سلیمان بن اشعث|ابو داود]]، [[نسائی، احمد بن علی|نسائی]]، [[ابن ماجه، محمد بن یزید|ابن ماجه]]، [[ابو زرعه رازی|ابوزرعه رازی]] و ابو حاتم بودند. | ||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
| خط ۵۵: | خط ۵۵: | ||
# شعیب بن لیث | # شعیب بن لیث | ||
# بشر بن بکر | # بشر بن بکر | ||
# عبدالله بن عبدالحکم | # [[ابن عبدالحکم، عبدالله بن عبدالحکم|عبدالله بن عبدالحکم]] | ||
# امام شافعی | # [[شافعی، محمد بن ادریس|امام شافعی]] | ||
# ابوالاسود | # ابوالاسود نضر بن عبدالحمید | ||
# عبدالله بن یوسف | # عبدالله بن یوسف تنسی | ||
او از محدثان بزرگ دیار مصر و از راویان ثقه طبقۀ یازدهم بود و به درجه علمی محدث ثقه دست یافت<ref>[https://noorlib.ir/book/view/13439?volumeNumber=1§ionNumber=1&pageNumber=363 ر.ک: عبداللهی، عبدالکریم، ص363]</ref>. | او از محدثان بزرگ دیار مصر و از راویان ثقه طبقۀ یازدهم بود و به درجه علمی محدث ثقه دست یافت<ref>[https://noorlib.ir/book/view/13439?volumeNumber=1§ionNumber=1&pageNumber=363 ر.ک: عبداللهی، عبدالکریم، ص363]</ref>. | ||
| خط ۷۱: | خط ۷۰: | ||
# راوی کتاب الاصول امام شافعی که آن را "المبسوط" نامید<ref> [https://noorlib.ir/book/view/3310?volumeNumber=1§ionNumber=2&pageNumber=389 ر.ک: ابن ندیم، محمد بن اسحاق، ج1، ص389]</ref> | # راوی کتاب الاصول امام شافعی که آن را "المبسوط" نامید<ref> [https://noorlib.ir/book/view/3310?volumeNumber=1§ionNumber=2&pageNumber=389 ر.ک: ابن ندیم، محمد بن اسحاق، ج1، ص389]</ref> | ||
# آموزش و تربیت شاگردان بسیاری از جمله ابو داود، نسائی، ابن ماجه و دیگر محدثان بزرگ | # آموزش و تربیت شاگردان بسیاری از جمله ابو داود، نسائی، ابن ماجه و دیگر محدثان بزرگ | ||
# روایت حدیث در سنن ابو | # روایت حدیث در [[سنن أبيداود|سنن ابو داود]]، [[الجامع الصحیح و هو سنن الترمذي|ترمذی]]، [[المجتبی من السنن (المشهور بسنن النسائی)|نسائی]] و [[سنن ابن ماجة|ابن ماجه]] <ref>[https://noorlib.ir/book/view/13439?volumeNumber=1§ionNumber=1&pageNumber=363 ر.ک: عبداللهی، عبدالکریم، ص363]</ref>. | ||
==وفات== | ==وفات== | ||
ربیع بن سلیمان مرادی سرانجام در سال 270 هجری قمری در مصر درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد. او 96 سال عمر کرد. | ربیع بن سلیمان مرادی سرانجام در سال 270 هجری قمری در مصر درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد. او 96 سال عمر کرد. | ||
| خط ۷۹: | خط ۷۶: | ||
==آثار== | ==آثار== | ||
مهمترین آثار ربیع بن سلیمان مرادی: | مهمترین آثار ربیع بن سلیمان مرادی: | ||
المبسوط (روایت کتاب الاصول شافعی)<ref> [https://noorlib.ir/book/view/3310?volumeNumber=1§ionNumber=2&pageNumber=389 ر.ک: ابن ندیم، محمد بن اسحاق، ج1، ص389]</ref> | المبسوط (روایت کتاب الاصول شافعی)<ref> [https://noorlib.ir/book/view/3310?volumeNumber=1§ionNumber=2&pageNumber=389 ر.ک: ابن ندیم، محمد بن اسحاق، ج1، ص389]</ref> | ||
نسخهٔ ۱۷ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۴۷
| ربیع بن سلیمان مرادی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | ربیع بن سلیمان بن عبدالجبار مرادی |
| نامهای دیگر | ابو محمد |
| لقب | اعرج (لنگ) |
| نسب | ازدی، مصری |
| نام پدر | سلیمان بن عبدالجبار |
| ولادت | 174ق |
| محل تولد | مصر، مصر |
| محل زندگی | مصر |
| رحلت | 270ق |
| مدفن | مصر |
| طول عمر | 96 سال |
| دین | اسلام |
| مذهب | شافعی |
| پیشه | مؤذن، محدث، راوی |
| منصب | مؤذن جامع ابن طولون |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | محدث ثقه |
| علایق پژوهشی | حدیث، فقه شافعی |
| اساتید | |
| شاگردان | |
| برخی آثار | |
ربیع بن سلیمان مرادی (174-270ق)، محدث بزرگ مصری و از اصحاب امام شافعی بود که به عنوان راوی اصلی کتاب الاصول شافعی شناخته میشود. او نخستین املاکننده حدیث در جامع ابن طولون و مؤذن مصر بود که از دولت برای این کار مواجب میگرفت. ربیع بن سلیمان مرادی کتاب الاصول شافعی را روایت کرده و آن را "المبسوط" نامید و از مشایخ بزرگی مانند اسد بن موسی، ابن وهب، شعیب بن لیث، بشر بن بکر، عبدالله بن عبدالحکم و خود امام شافعی بهره برد. شاگردان او شامل محدثان بزرگی مانند ابو داود، نسائی، ابن ماجه، ابوزرعه رازی و ابو حاتم بودند.
ولادت
ربیع بن سلیمان بن عبدالجبار مرادی، کنیهاش ابو محمد و نسبش ازدی مصری بود. او در سال 174 هجری قمری در مصر متولد شد و به "اعرج" (لنگ) معروف بود[۱] پدرش سلیمان بن عبدالجبار نام داشت و خانوادهاش از اهالی مصر بودند.
تحصیلات
ربیع بن سلیمان مرادی تحصیلات حدیثی خود را نزد مشایخ بزرگ مصر آغاز کرد. مهمترین اساتید او عبارت بودند از:
- اسد بن موسی
- ابن وهب
- شعیب بن لیث
- بشر بن بکر
- عبدالله بن عبدالحکم
- امام شافعی
- ابوالاسود نضر بن عبدالحمید
- عبدالله بن یوسف تنسی
او از محدثان بزرگ دیار مصر و از راویان ثقه طبقۀ یازدهم بود و به درجه علمی محدث ثقه دست یافت[۲].
فعالیتها
ربیع بن سلیمان مرادی فعالیتهای متعددی داشت:
- مؤذن در مصر که از دولت برای این کار مواجب میگرفت[۳]
- نخستین املاکنندۀ حدیث در جامعۀ ابن طولون [۴]
- راوی کتاب الاصول امام شافعی که آن را "المبسوط" نامید[۵]
- آموزش و تربیت شاگردان بسیاری از جمله ابو داود، نسائی، ابن ماجه و دیگر محدثان بزرگ
- روایت حدیث در سنن ابو داود، ترمذی، نسائی و ابن ماجه [۶].
وفات
ربیع بن سلیمان مرادی سرانجام در سال 270 هجری قمری در مصر درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد. او 96 سال عمر کرد.
آثار
مهمترین آثار ربیع بن سلیمان مرادی:
المبسوط (روایت کتاب الاصول شافعی)[۷]
پانويس
منابع مقاله
- ابن ندیم، محمد بن اسحاق، کتاب الفهرست، مترجم: رضا تجدد، تهران - ایران: بانک بازرگانی ایران (چاپخانه)،1346ش.
- گرجی، ابوالقاسم، تاریخ فقه و فقها، تهران - ایران: سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت)، 1379ش.
- عبداللهی، عبدالکریم، طبقات راویان احادیث مهدویت از طریق اهل سنت، مشهد مقدس - ایران: آستان قدس رضوی. بنياد پژوهشهای اسلامى، 1386ش.