طباطبایی حکیم، سید محمدسعید: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان = سید محمدسعید طباطبایی حکیم

| تصویر = NUR00092.jpg

| اندازه تصویر =

| توضیح تصویر = طباطبایی حکیم، محمد سعید

| نام کامل = سید محمدسعید بن سید محمدعلی طباطبایی حکیم

| نام‌های دیگر =

| لقب =

| تخلص =

| نسب = طباطبایی

| نام پدر = سید محمدعلی طباطبایی حکیم

| ولادت = ۸ ذی‌القعده ۱۳۵۴ قمری (۱۳۱۴ شمسی / ۱۹۳۵ میلادی)

| محل تولد = نجف اشرف

| کشور تولد = عراق

| محل زندگی = نجف اشرف

| رحلت = ۲۵ محرم ۱۴۴۳ قمری (۱۲ شهریور ۱۴۰۰ شمسی)

| شهادت =

| مدفن = مقبره آیت‌الله سید محسن حکیم، حرم امام علی(ع)، نجف اشرف

| طول عمر = ۸۷ سال

| فرزندان =

| خویشاوندان = [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]] (نیای مادری)، [[حکیم، سید محمدباقر|شهید محمدباقر حکیم]] (خواهرزاده)

| دین = اسلام

| مذهب = شیعه دوازده امامی

| پیشه = فقیه، مجتهد، مرجع تقلید

| درجه علمی =

| دانشگاه =

| حوزه = حوزه علمیه نجف اشرف

| علایق پژوهشی = فقه، اصول فقه، تفسیر، اخلاق

| منصب = مرجع تقلید شیعه

| پس از =

| پیش از =

| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]] | [[بجنوردی، سید حسن|سید حسن بجنوردی]] | [[حلی، حسین|شیخ حسین حلی]] | [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] | [[اصفهانی، محمدحسین|محمدحسین غروی اصفهانی]]}}

| مشایخ =

| معاصرین =

| اجازه اجتهاد از =

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[المحكم في أصول الفقه]] | [[مصباح المنهاج]] (شرح بر منهاج الصالحین) | [[منهاج الصالحين (محمدسعید حکیم)|منهاج الصالحین]] (رساله عملیه) | [[حواریات فقهیه]] | [[الأصولية و الأخبارية بين الأسماء و الواقع]] | [[فقه الکمبيوتر و الإنترنت]] | [[فقه الإستنساخ البشري]] | [[توضیح المسائل (عبادات و معاملات)|توضیح المسائل]]}}

| سبک نوشتاری =

| وبگاه = http://www.alhakeem.com/fa/

| امضا =

| کد مؤلف = AUTHORCODE00092AUTHORCODE

}}

'''سيد محمدسعيد حكيم''' (۱۳۵۴-۱۴۴۳ق)، از مراجع تقلید شیعه در عراق و از نوادگان و شاگردان برجسته خاندان علم و فقاهت حکیم بود. وی در نجف اشرف در خانواده‌ای روحانی زاده شد؛ پدرش آیت‌الله سید محمدعلی طباطبایی حکیم و مادرش دختر آیت‌الله سید محسن حکیم، مرجع بزرگ جهان تشیع بود. از ده‌سالگی تحت تعلیم پدر قرار گرفت و مراحل تحصیلات حوزوی را با نبوغ سرشار و ذهنی فعال به سرعت پشت سر نهاد و در جوانی به درس خارج راه یافت و در حلقه خواص و محفل اندیشمندان بزرگی چون آیات عظام سید محسن حکیم، شیخ حسین حلی و سید ابوالقاسم خویی جای گرفت. وی پس از تکمیل تحصیلات، به تدریس دروس تخصصی حوزه از جمله فقه، اصول، اخلاق و تفسیر پرداخت. آیت‌الله حکیم در دوران رژیم بعثی صدام حسین هشت سال به زندان افتاد. پس از وفات آیت‌الله خویی در سال ۱۳۷۱ش، اعلان مرجعیت کرد و اعلان مرجعیت او با اقبال گسترده شیعیان عراق به تقلید از وی و آیت‌الله سیستانی همراه شد. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «المحکم فی اصول الفقه»، مجموعه چندجلدی «مصباح المنهاج» (شرحی بر منهاج الصالحین آیت‌الله حکیم)، رساله عملیه «منهاج الصالحین»، «حواریات فقهیه»، «الأصولیة و الأخباریة» و نیز آثاری در موضوعات نوپدید مانند «فقه الکمبیوتر و الإنترنت» و «فقه الإستنساخ البشری» اشاره کرد. وی سرانجام در ۲۵ محرم ۱۴۴۳ق بر اثر عارضه قلبی در ۸۷ سالگی در نجف اشرف درگذشت و پس از تشییع در کربلا و نجف، در مقبره آیت‌الله سید محسن حکیم در جوار حرم مطهر علوی به خاک سپرده شد.