الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده اول: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    (۱۸ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    [[پرونده:NUR00153.jpg|بی‌قاب|چپ|امام رضا علیه‌السلام|175px]]
    [[پرونده:NUR11967J1.jpg|بی‌قاب|چپ|الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام|175px]]


    '''ابوالحسن على بن موسى علیهما‌السلام''' (۱۴۸–۲۰۳ق)، ملقب به رضا، امام هشتم از ائمۀ اثنی‌عشر  علیهم‌السلام و دهمین معصوم از چهارده معصوم  علیهم‌السلام است که به مدت 20 سال عهده‌دار امامت بود. [[نرم‌افزار کتابخانه تخصصی امام رضا علیه‌السلام نسخه دوم|نرم‌افزار کتابخانه تخصصی امام رضا علیه‌السلام]]، [[عيون أخبار الرضا عليه‌السلام (ترجمه آقانجفی)|عيون أخبار الرضا عليه‌السلام]] و [[حکمت‌نامه رضوی]] نشانگر قطره‌ای از دریای دانش، حکمت و هدایت اوست.
    '''الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام'''، اثر [[عسکری، سید مرتضی|علامه سید مرتضی عسکری]] (متوفی 1428ق)، [[قرشی، باقر شریف|محمدباقر شریف قریشی]] (متوفی 1433ق) و [[بحرانی، سید هاشم بن سلیمان|سید هاشم بحرانی]] (متوفی 1107ق)، دایره‌المعارفی است از سیره و تاریخ زندگی امام سوم شیعیان، امام حسین(ع)، از ولادت تا شهادت که به همت [[عاشور، علی|علی عاشور]]، گردآوری شده است.


    مشهورترین لقب ایشان «رضا» بوده است كه بنابر روایتى در [[عيون أخبار الرضا عليه‌السلام (تصحیح لاجوردی‌)|عیون اخبار الرضا]] (13/1)، علت ملقب بودن آن حضرت به «رضا» این بوده است كه «رضی به المخالفون من أعدائه كما رضی به الموافقون من أولیائه و لم یكن ذلك لأحد من آبائه  علیهم‌السلام فلذلك سمی من بینهم بالرضا...»، یعنى هم دشمنان مخالف و هم دوستان موافق به (ولایت عهد او) رضایت دادند و چنین چیزى براى هیچ یك از پدران او دست نداده بود، از این رو در میان ایشان تنها او به «رضا» نامیده شد.
    در جلد نخست، ابتدا به توصیف شمائل مبارک امام حسین(ع) و اتفاقات و حوادثی که در هنگام ولادت ایشان به وقوع پیوست از جمله اخبار پیامبر(ص) درباره آن حضرت، پرداخته شده و سپس، ضمن بیان و توضیح آثار معرفت و شناخت اهل‌بیت(ع) از جمله عدم ظلم به نفس و گام برداشتن بر صراط مستقیم و نتیجه دوری از اهل‌بیت(ع) و آثار عدم معرفت به ایشان مانند شقاوت، دوری از صراط مستقیم و مردن به مرگ جاهلیت، به ادعیه امام حسین(ع)، اشاره گردیده است.


    پس از آن كه محمد امین در بغداد كشته شد و خلافت در خراسان بر مأمون مسلم گردید، مأمون تصمیم گرفت تا خلافت را پس از خود به كسى كه غیر از خاندان بنى عباس باشد بسپارد و پس از تحقیق و بررسى در احوال علویان كسى را شایسته‌تر و برازنده‌تر از على بن موسى بن جعفر  علیهم‌السلام ندید و از این رو كس فرستاد و او را از مدینه به خراسان فرا خواند.
    در جلد دوم، ابعاد مختلف شخصیت امام حسین(ع)، از جمله عظمت امام حسین(ع) در وصایت آن حضرت از پیامبر(ص) و اینکه سایر ائمه(ع) از صلب ایشان بوده و فرزند آن حضرت می‌باشند مورد بحث قرار گرفته و در ادامه، به موضوعات مهمی همچون عمل و جهاد امام حسین(ع)، حرکت فرهنگی و سیاسی آن حضرت، حقایق تاریخی نهفته در شخصیت والای ایشان و بعد معنوی و عرفانی آن حضرت که تأثیر حائز اهمیتی در شناخت حرکت عظیم امام(ع) دارد، پرداخته شده است.


    به احتمال قوى دلایل فضل و مأمون در انتصاب حضرت رضا علیه‌السلام به ولایت‌عهدى، سیاسى بوده است، زیرا پس از قتل امین اوضاع عراق و شام سخت آشفته بود و در میان بنى عباس فرد برجسته‌اى كه مورد قبول و رضایت همگان باشد وجود نداشت و مأمون با همۀ لیاقت و شخصیت سیاسى در عراق ناشناخته بود.
    در جلد سوم، به بررسی نصوصی که به‌صورت مخصوص و ویژه از طرف پیامبر(ص)، [[امام على(ع)|امام علی(ع)]] و امام حسن(ع) درباره امام حسین(ع) وارد گردیده پرداخته شده و همچنین به نص بر آن حضرت در حدیث لوح و نصوصی که در ضمن معرفی سایر ائمه(ع)، به آن حضرت نیز پرداخته‌اند، اشاره شده است.


    امام رضا (ع) در سفر به خراسان، در نیشابور حدیث سلسله‌الذهب را بیان کرد که بر اهمیت توحید و ولایت تأکید دارد. ایشان در دوران ولایتعهدی، به تبلیغ معارف دینی و پاسخگویی به شبهات پرداخت. سرانجام در سال ۲۰۳ قمری، به دستور مأمون مسموم شد و در سناباد توس به شهادت رسید. <span id="mp-more">[[امام رضا علیه‌السلام|'''ادامه ...''']]</span>
    در جلد چهارم، ابتدا به بیان فضایل امام حسین(ع) و برخی از کرامات و معجزات آن حضرت پرداخته شده و سپس، به مدح ایشان، در اشعار شاعرانی همچون سلیمان بن قته، منصور نمری، شافعی، دعبل خزاعی و جبری مصری اشاره گردیده است.<span id="mp-more">[[الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام|'''ادامه ...''']]</span>

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۰

    الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام

    الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام، اثر علامه سید مرتضی عسکری (متوفی 1428ق)، محمدباقر شریف قریشی (متوفی 1433ق) و سید هاشم بحرانی (متوفی 1107ق)، دایره‌المعارفی است از سیره و تاریخ زندگی امام سوم شیعیان، امام حسین(ع)، از ولادت تا شهادت که به همت علی عاشور، گردآوری شده است.

    در جلد نخست، ابتدا به توصیف شمائل مبارک امام حسین(ع) و اتفاقات و حوادثی که در هنگام ولادت ایشان به وقوع پیوست از جمله اخبار پیامبر(ص) درباره آن حضرت، پرداخته شده و سپس، ضمن بیان و توضیح آثار معرفت و شناخت اهل‌بیت(ع) از جمله عدم ظلم به نفس و گام برداشتن بر صراط مستقیم و نتیجه دوری از اهل‌بیت(ع) و آثار عدم معرفت به ایشان مانند شقاوت، دوری از صراط مستقیم و مردن به مرگ جاهلیت، به ادعیه امام حسین(ع)، اشاره گردیده است.

    در جلد دوم، ابعاد مختلف شخصیت امام حسین(ع)، از جمله عظمت امام حسین(ع) در وصایت آن حضرت از پیامبر(ص) و اینکه سایر ائمه(ع) از صلب ایشان بوده و فرزند آن حضرت می‌باشند مورد بحث قرار گرفته و در ادامه، به موضوعات مهمی همچون عمل و جهاد امام حسین(ع)، حرکت فرهنگی و سیاسی آن حضرت، حقایق تاریخی نهفته در شخصیت والای ایشان و بعد معنوی و عرفانی آن حضرت که تأثیر حائز اهمیتی در شناخت حرکت عظیم امام(ع) دارد، پرداخته شده است.

    در جلد سوم، به بررسی نصوصی که به‌صورت مخصوص و ویژه از طرف پیامبر(ص)، امام علی(ع) و امام حسن(ع) درباره امام حسین(ع) وارد گردیده پرداخته شده و همچنین به نص بر آن حضرت در حدیث لوح و نصوصی که در ضمن معرفی سایر ائمه(ع)، به آن حضرت نیز پرداخته‌اند، اشاره شده است.

    در جلد چهارم، ابتدا به بیان فضایل امام حسین(ع) و برخی از کرامات و معجزات آن حضرت پرداخته شده و سپس، به مدح ایشان، در اشعار شاعرانی همچون سلیمان بن قته، منصور نمری، شافعی، دعبل خزاعی و جبری مصری اشاره گردیده است.ادامه ...