الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده اول: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    (۹ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    [[پرونده:NUR00153.jpg|بی‌قاب|چپ|امام رضا علیه‌السلام|175px]]
    [[پرونده:NUR11967J1.jpg|بی‌قاب|چپ|الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام|175px]]


    '''ابوالحسن على بن موسى علیهما‌السلام''' (۱۴۸–۲۰۳ق)، ملقب به رضا، امام هشتم از ائمۀ اثنی‌عشر علیهم‌السلام و دهمین معصوم از چهارده معصوم علیهم‌السلام است که به مدت ۲۰ سال عهده‌دار امامت بود. [[نرم‌افزار کتابخانه تخصصی امام رضا علیه‌السلام نسخه دوم|نرم‌افزار کتابخانه تخصصی امام رضا علیه‌السلام]]، [[عيون أخبار الرضا عليه‌السلام (ترجمه آقانجفی)|عيون أخبار الرضا عليه‌السلام]] و [[حکمت‌نامه رضوی]] نشانگر قطره‌ای از دریای دانش، حکمت و هدایت اوست.
    '''الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام'''، اثر [[عسکری، سید مرتضی|علامه سید مرتضی عسکری]] (متوفی 1428ق)، [[قرشی، باقر شریف|محمدباقر شریف قریشی]] (متوفی 1433ق) و [[بحرانی، سید هاشم بن سلیمان|سید هاشم بحرانی]] (متوفی 1107ق)، دایره‌المعارفی است از سیره و تاریخ زندگی امام سوم شیعیان، امام حسین(ع)، از ولادت تا شهادت که به همت [[عاشور، علی|علی عاشور]]، گردآوری شده است.


    ولادت آن حضرت به روایت مشهور در یازدهم ذی‌القعده سال ۱۴۸ قمری بود. مادر آن حضرت ام ولد بود و به اغلب احتمالات، از مردم شمال آفریقا یا مغرب مراكش بوده است.
    در جلد نخست، ابتدا به توصیف شمائل مبارک امام حسین(ع) و اتفاقات و حوادثی که در هنگام ولادت ایشان به وقوع پیوست از جمله اخبار پیامبر(ص) درباره آن حضرت، پرداخته شده و سپس، ضمن بیان و توضیح آثار معرفت و شناخت اهل‌بیت(ع) از جمله عدم ظلم به نفس و گام برداشتن بر صراط مستقیم و نتیجه دوری از اهل‌بیت(ع) و آثار عدم معرفت به ایشان مانند شقاوت، دوری از صراط مستقیم و مردن به مرگ جاهلیت، به ادعیه امام حسین(ع)، اشاره گردیده است.


    مشهورترین لقب ایشان «رضا» بوده است. بنابر روایتی، علت این لقب آن بود که هم دشمنان مخالف و هم دوستان موافق به ولایت عهد او رضایت دادند. مأمون عباسی آن حضرت را از مدینه به خراسان فرا خواند و به دلایل سیاسی، ولایت‌عهدی خود را به او پیشنهاد کرد. امام پس از اصرار زیاد و با شرط عدم دخالت در امور حکومتی، آن را پذیرفت.
    در جلد دوم، ابعاد مختلف شخصیت امام حسین(ع)، از جمله عظمت امام حسین(ع) در وصایت آن حضرت از پیامبر(ص) و اینکه سایر ائمه(ع) از صلب ایشان بوده و فرزند آن حضرت می‌باشند مورد بحث قرار گرفته و در ادامه، به موضوعات مهمی همچون عمل و جهاد امام حسین(ع)، حرکت فرهنگی و سیاسی آن حضرت، حقایق تاریخی نهفته در شخصیت والای ایشان و بعد معنوی و عرفانی آن حضرت که تأثیر حائز اهمیتی در شناخت حرکت عظیم امام(ع) دارد، پرداخته شده است.


    از مشهورترین وقایع دوران امامت ایشان، حدیث سلسلة‌الذهب در نیشابور است که در آن فرمود: «کلمة لا إله إلا اللّه حصنی و من دخل حصنی أمن من عذابی».
    در جلد سوم، به بررسی نصوصی که به‌صورت مخصوص و ویژه از طرف پیامبر(ص)، [[امام على(ع)|امام علی(ع)]] و امام حسن(ع) درباره امام حسین(ع) وارد گردیده پرداخته شده و همچنین به نص بر آن حضرت در حدیث لوح و نصوصی که در ضمن معرفی سایر ائمه(ع)، به آن حضرت نیز پرداخته‌اند، اشاره شده است.


    امام رضا(ع) در صفر سال ۲۰۳ قمری و در دوران خلافت مأمون عباسی به شهادت رسید. بر اساس مشهورترین روایات، مأمون عباسی آن حضرت را با زهر مسموم کرد. این واقعه در زمانی رخ داد که مأمون به دلیل مخالفت‌های گسترده در بغداد با ولایت‌عهدی امام، در صدد حل این مشکل سیاسی برآمده بود. ایشان در «سناباد» توس به شهادت رسید و در کنار قبر هارون الرشید مدفون گردید که امروزه حرم مطهر ایشان در مشهد مقدس قرار دارد.<span id="mp-more">[[امام رضا علیه‌السلام|'''ادامه ...''']]</span>
    در جلد چهارم، ابتدا به بیان فضایل امام حسین(ع) و برخی از کرامات و معجزات آن حضرت پرداخته شده و سپس، به مدح ایشان، در اشعار شاعرانی همچون سلیمان بن قته، منصور نمری، شافعی، دعبل خزاعی و جبری مصری اشاره گردیده است.<span id="mp-more">[[الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام|'''ادامه ...''']]</span>

    نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۰

    الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام

    الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام، اثر علامه سید مرتضی عسکری (متوفی 1428ق)، محمدباقر شریف قریشی (متوفی 1433ق) و سید هاشم بحرانی (متوفی 1107ق)، دایره‌المعارفی است از سیره و تاریخ زندگی امام سوم شیعیان، امام حسین(ع)، از ولادت تا شهادت که به همت علی عاشور، گردآوری شده است.

    در جلد نخست، ابتدا به توصیف شمائل مبارک امام حسین(ع) و اتفاقات و حوادثی که در هنگام ولادت ایشان به وقوع پیوست از جمله اخبار پیامبر(ص) درباره آن حضرت، پرداخته شده و سپس، ضمن بیان و توضیح آثار معرفت و شناخت اهل‌بیت(ع) از جمله عدم ظلم به نفس و گام برداشتن بر صراط مستقیم و نتیجه دوری از اهل‌بیت(ع) و آثار عدم معرفت به ایشان مانند شقاوت، دوری از صراط مستقیم و مردن به مرگ جاهلیت، به ادعیه امام حسین(ع)، اشاره گردیده است.

    در جلد دوم، ابعاد مختلف شخصیت امام حسین(ع)، از جمله عظمت امام حسین(ع) در وصایت آن حضرت از پیامبر(ص) و اینکه سایر ائمه(ع) از صلب ایشان بوده و فرزند آن حضرت می‌باشند مورد بحث قرار گرفته و در ادامه، به موضوعات مهمی همچون عمل و جهاد امام حسین(ع)، حرکت فرهنگی و سیاسی آن حضرت، حقایق تاریخی نهفته در شخصیت والای ایشان و بعد معنوی و عرفانی آن حضرت که تأثیر حائز اهمیتی در شناخت حرکت عظیم امام(ع) دارد، پرداخته شده است.

    در جلد سوم، به بررسی نصوصی که به‌صورت مخصوص و ویژه از طرف پیامبر(ص)، امام علی(ع) و امام حسن(ع) درباره امام حسین(ع) وارد گردیده پرداخته شده و همچنین به نص بر آن حضرت در حدیث لوح و نصوصی که در ضمن معرفی سایر ائمه(ع)، به آن حضرت نیز پرداخته‌اند، اشاره شده است.

    در جلد چهارم، ابتدا به بیان فضایل امام حسین(ع) و برخی از کرامات و معجزات آن حضرت پرداخته شده و سپس، به مدح ایشان، در اشعار شاعرانی همچون سلیمان بن قته، منصور نمری، شافعی، دعبل خزاعی و جبری مصری اشاره گردیده است.ادامه ...