الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده اول: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۱: خط ۱:
    [[پرونده:NUR15063J1.jpg|بی‌قاب|چپ| السيرة النبوية بروایة أهل‌البيت علیهم‌السلام|175px]]
    [[پرونده:NUR11967J1.jpg|بی‌قاب|چپ|الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام|175px]]


    '''السيرة النبوية بروایة أهل‌البيت علیهم‌السلام'''، تألیف [[کورانی، علی|علی کورانی عاملی]]، نویسنده لبنانی است. در این اثر سیره نبی اعظم(ص) با استفاده از روایات اهل‌بیت(ع) در سه جلد به زبان عربی تدوین شده است.  
    '''الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام'''، اثر [[عسکری، سید مرتضی|علامه سید مرتضی عسکری]] (متوفی 1428ق)، [[قرشی، باقر شریف|محمدباقر شریف قریشی]] (متوفی 1433ق) و [[بحرانی، سید هاشم بن سلیمان|سید هاشم بحرانی]] (متوفی 1107ق)، دایره‌المعارفی است از سیره و تاریخ زندگی امام سوم شیعیان، امام حسین(ع)، از ولادت تا شهادت که به همت [[عاشور، علی|علی عاشور]]، گردآوری شده است.


    فصل اول کتاب، با ذکر نور نبی(ص) به‌عنوان اولین مخلوق الهی آغاز شده است. در ابتدای این فصل می‌خوانیم: وجود فعلی، وجود اول و آخر ما نیست. ادله فراوانی از علم و تجربه و قرآن و سنت بر وجود عوالم قبل از این عالم و بعد از آن دلالت دارد.
    در جلد نخست، ابتدا به توصیف شمائل مبارک امام حسین(ع) و اتفاقات و حوادثی که در هنگام ولادت ایشان به وقوع پیوست از جمله اخبار پیامبر(ص) درباره آن حضرت، پرداخته شده و سپس، ضمن بیان و توضیح آثار معرفت و شناخت اهل‌بیت(ع) از جمله عدم ظلم به نفس و گام برداشتن بر صراط مستقیم و نتیجه دوری از اهل‌بیت(ع) و آثار عدم معرفت به ایشان مانند شقاوت، دوری از صراط مستقیم و مردن به مرگ جاهلیت، به ادعیه امام حسین(ع)، اشاره گردیده است.
    احادیث خلقت نور نبی و آلش پیش از این عالم، در مصادر شیعه، متواتر و در مصادر اهل سنت فراوان است. آیت‌الله میلانی در جلد پنجم از کتاب «نفحات الأزهار»، از این مطلب بحث کرده است که نویسنده به نقل برخی از آنها بسنده نموه است‏. در خصال به نقل از [[امام علی علیه‌السلام|علی]]) آمده است: «خداوند تبارک و تعالی نور محمد(ص) را پیش از خلقت آسمان‌ها و زمین و عرش و کرسی و لوح و قلم و بهشت و جهنم و پیش از خلقت آدم و نوح و ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و موسی و عیسی آفرید».


    در فصل پنجم کتاب، اخبار جایگاه آباء نبی(ص) نزد عرب دسته‌بندی شده است‏. یعقوبی چنین نوشته است: قریشیان می‌گفتند: عبدالمطلب، ابراهیم ثانی است».
    در جلد دوم، ابعاد مختلف شخصیت امام حسین(ع)، از جمله عظمت امام حسین(ع) در وصایت آن حضرت از پیامبر(ص) و اینکه سایر ائمه(ع) از صلب ایشان بوده و فرزند آن حضرت می‌باشند مورد بحث قرار گرفته و در ادامه، به موضوعات مهمی همچون عمل و جهاد امام حسین(ع)، حرکت فرهنگی و سیاسی آن حضرت، حقایق تاریخی نهفته در شخصیت والای ایشان و بعد معنوی و عرفانی آن حضرت که تأثیر حائز اهمیتی در شناخت حرکت عظیم امام(ع) دارد، پرداخته شده است.


    در فصل سی‌ودوم، صفات نبی و معجزات ایشان از کلام شریف ائمه اطهار(ع) بیان شده است. پیامبر(ص) در کلام [[امام علی علیه‌السلام|امام علی(ع)]] این‌گونه معرفی شده است: آن حضرت بر روی زمین غذا می‌خورد، بر روی زمین می‌نشست، به دست خویش پاپوش خود را وصله می‌کرد و...»‏.
    در جلد سوم، به بررسی نصوصی که به‌صورت مخصوص و ویژه از طرف پیامبر(ص)، [[امام على(ع)|امام علی(ع)]] و امام حسن(ع) درباره امام حسین(ع) وارد گردیده پرداخته شده و همچنین به نص بر آن حضرت در حدیث لوح و نصوصی که در ضمن معرفی سایر ائمه(ع)، به آن حضرت نیز پرداخته‌اند، اشاره شده است.


    عمده مباحث جلد دوم، غزوات نبی(ص) است. نویسنده تنها به ذکر اخبار غزوات بسنده نکرده است، بلکه اخبار مختلفی را ذکر کرده و گاه دیدگاه خود را نیز آورده است: «می‌گویم: در احادیث اهل‌بیت(ع)، اثری از وقوع زلزله در عهد نبی(ص) نیست». سپس کلام مقریزی در «[[إمتاع الأسماع بما للنبي من الأحوال و الأموال و الحفدة و المتاع|إمتاع الأسماع]]» را برای تأیید کلام خود می‌آورد.
    در جلد چهارم، ابتدا به بیان فضایل امام حسین(ع) و برخی از کرامات و معجزات آن حضرت پرداخته شده و سپس، به مدح ایشان، در اشعار شاعرانی همچون سلیمان بن قته، منصور نمری، شافعی، دعبل خزاعی و جبری مصری اشاره گردیده است.


    کتاب با بیماری پیامبر و شهادت آن حضرت به پایان آمده است. در برخی منابع اهل سنت، از مسوم شدن آن حضرت توسط زن یهودی سخن رفته است<span id="mp-more">[[ السيرة النبوية بروایة أهل‌البيت علیهم‌السلام|'''ادامه ...''']]</span>
    در جلد پنجم، به بررسی آیاتی که در قرآن مجید، در شأن امام حسین(ع) نازل گردیده، پرداخته شده است. از جمله این آیات، آیات 19 تا 22 سوره مبارکه «الرحمن»: «مَرَجَ اَلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيٰانِ*بَيْنَهُمٰا بَرْزَخٌ لاٰ يَبْغِيٰانِ*...* يَخْرُجُ مِنْهُمَا اَللُّؤْلُؤُ وَ اَلْمَرْجٰانُ» (دو دریا را کنار هم قرار داد درحالی‌که باهم تماس دارند میان آن دو برزخی است که یکی بر دیگری غلبه نمی‌کند... از آن دو دریا مروارید و مرجان بیرون می‌شود) می‌باشد که امام صادق(ع) در تفسیر آن فرموده است: «علی و فاطمه(ع) بحران من العلم عمیقان لا یبغی احدهما علی صاحبه یخرج منهما اللؤلؤ و المرجان الحسن و الحسین(ع)» (علی و فاطمه(ع) دو دریای ژرف و لبریز از دانش هستند که یکی بر دیگری طغیان نمی‌کند. از آن دو دریا در و مرجان خارج می‌شود یعنی حسن و حسین(ع)<span id="mp-more">[[الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام|'''ادامه ...''']]</span>

    نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۴۹

    الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام

    الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليه‌السلام، اثر علامه سید مرتضی عسکری (متوفی 1428ق)، محمدباقر شریف قریشی (متوفی 1433ق) و سید هاشم بحرانی (متوفی 1107ق)، دایره‌المعارفی است از سیره و تاریخ زندگی امام سوم شیعیان، امام حسین(ع)، از ولادت تا شهادت که به همت علی عاشور، گردآوری شده است.

    در جلد نخست، ابتدا به توصیف شمائل مبارک امام حسین(ع) و اتفاقات و حوادثی که در هنگام ولادت ایشان به وقوع پیوست از جمله اخبار پیامبر(ص) درباره آن حضرت، پرداخته شده و سپس، ضمن بیان و توضیح آثار معرفت و شناخت اهل‌بیت(ع) از جمله عدم ظلم به نفس و گام برداشتن بر صراط مستقیم و نتیجه دوری از اهل‌بیت(ع) و آثار عدم معرفت به ایشان مانند شقاوت، دوری از صراط مستقیم و مردن به مرگ جاهلیت، به ادعیه امام حسین(ع)، اشاره گردیده است.

    در جلد دوم، ابعاد مختلف شخصیت امام حسین(ع)، از جمله عظمت امام حسین(ع) در وصایت آن حضرت از پیامبر(ص) و اینکه سایر ائمه(ع) از صلب ایشان بوده و فرزند آن حضرت می‌باشند مورد بحث قرار گرفته و در ادامه، به موضوعات مهمی همچون عمل و جهاد امام حسین(ع)، حرکت فرهنگی و سیاسی آن حضرت، حقایق تاریخی نهفته در شخصیت والای ایشان و بعد معنوی و عرفانی آن حضرت که تأثیر حائز اهمیتی در شناخت حرکت عظیم امام(ع) دارد، پرداخته شده است.

    در جلد سوم، به بررسی نصوصی که به‌صورت مخصوص و ویژه از طرف پیامبر(ص)، امام علی(ع) و امام حسن(ع) درباره امام حسین(ع) وارد گردیده پرداخته شده و همچنین به نص بر آن حضرت در حدیث لوح و نصوصی که در ضمن معرفی سایر ائمه(ع)، به آن حضرت نیز پرداخته‌اند، اشاره شده است.

    در جلد چهارم، ابتدا به بیان فضایل امام حسین(ع) و برخی از کرامات و معجزات آن حضرت پرداخته شده و سپس، به مدح ایشان، در اشعار شاعرانی همچون سلیمان بن قته، منصور نمری، شافعی، دعبل خزاعی و جبری مصری اشاره گردیده است.

    در جلد پنجم، به بررسی آیاتی که در قرآن مجید، در شأن امام حسین(ع) نازل گردیده، پرداخته شده است. از جمله این آیات، آیات 19 تا 22 سوره مبارکه «الرحمن»: «مَرَجَ اَلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيٰانِ*بَيْنَهُمٰا بَرْزَخٌ لاٰ يَبْغِيٰانِ*...* يَخْرُجُ مِنْهُمَا اَللُّؤْلُؤُ وَ اَلْمَرْجٰانُ» (دو دریا را کنار هم قرار داد درحالی‌که باهم تماس دارند میان آن دو برزخی است که یکی بر دیگری غلبه نمی‌کند... از آن دو دریا مروارید و مرجان بیرون می‌شود) می‌باشد که امام صادق(ع) در تفسیر آن فرموده است: «علی و فاطمه(ع) بحران من العلم عمیقان لا یبغی احدهما علی صاحبه یخرج منهما اللؤلؤ و المرجان الحسن و الحسین(ع)» (علی و فاطمه(ع) دو دریای ژرف و لبریز از دانش هستند که یکی بر دیگری طغیان نمی‌کند. از آن دو دریا در و مرجان خارج می‌شود یعنی حسن و حسین(ع)ادامه ...