۱۶۱٬۰۳۱
ویرایش
جز
جایگزینی متن - ' ' به ''
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' ' به '') |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = فارسی | | زبان = فارسی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره =/د9 6069 PIR | ||
| موضوع =شعر فارسی - قرن 10ق. | | موضوع =شعر فارسی - قرن 10ق. | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
برخی از ویژگیهای شعر فهی، به شرح زیر میباشد: | برخی از ویژگیهای شعر فهی، به شرح زیر میباشد: | ||
*ردیفداری اشعار: به جرئت میتوان گفت که بیش از 90 درصد اشعار فهمی، مردّف است و گویی در نظر او، شعری که ردیف نداشته باشد، چیزی کم دارد. ردیفهای اشعار او، اغلب کوتاه و معمولی است؛ اما گاهی نیز واژههای دشواری را برای ردیف شعر خود انتخاب کرده است، به عنوان مثال: | |||
{{شعر}} | {{شعر}} | ||
{{ب|''میرود یار و من خسته گرفتار مرض''|2=''آن از آن دم که غم هجر شود یار مرض''<ref>همان، صفحه سیونه</ref>}} | {{ب|''میرود یار و من خسته گرفتار مرض''|2=''آن از آن دم که غم هجر شود یار مرض''<ref>همان، صفحه سیونه</ref>}} | ||
{{پایان شعر}} | {{پایان شعر}} | ||
*به کار بردن مصوت بلند «ای» به جای مصوت کوتاه، مانند: | |||
{{شعر}} | {{شعر}} | ||
{{ب|''عالمی دون بر قرار خود نمیآید دمی''|2=''ظاهراً بر بیقراری یافته عالم قرار''<ref>همان، صفحه چهل</ref>}} | {{ب|''عالمی دون بر قرار خود نمیآید دمی''|2=''ظاهراً بر بیقراری یافته عالم قرار''<ref>همان، صفحه چهل</ref>}} | ||
| خط ۴۵: | خط ۴۵: | ||
{{ب|''دامن وصل خود از دست من خسته ربود''|2=''باز با بخت سیه دست و گریبانم ساخت''<ref>همان، صفحه چهلویک</ref>}} | {{ب|''دامن وصل خود از دست من خسته ربود''|2=''باز با بخت سیه دست و گریبانم ساخت''<ref>همان، صفحه چهلویک</ref>}} | ||
{{پایان شعر}} | {{پایان شعر}} | ||
*استفاده از مصدر جعلی «نزاکت» در معنی «نازکی»، مانند: | |||
{{شعر}} | {{شعر}} | ||
{{ب|''اگرچه پیرهنش هست همچو گل نازک''|2=''ولی ز روی نزاکت نمیرسد به تنش'' | {{ب|''اگرچه پیرهنش هست همچو گل نازک''|2=''ولی ز روی نزاکت نمیرسد به تنش''<ref>همان</ref>}} | ||
{{پایان شعر}} | {{پایان شعر}} | ||
*کاربرد فراوان واژه «سگ»: در دیوان فهمی، صدها بار واژه «سگ» به کار رفته و او خود را سگ معشوق یا [[امام رضا علیهالسلام|امام رضا(ع)]] و.. خوانده است، مانند: | |||
{{شعر}} | {{شعر}} | ||
{{ب|''زین سبب شاها که در عالم دعاگوی توام''|2=''پادشاه عالمم، اما سگ کوی توام''<ref>همان</ref>}} | {{ب|''زین سبب شاها که در عالم دعاگوی توام''|2=''پادشاه عالمم، اما سگ کوی توام''<ref>همان</ref>}} | ||