دقایق الشعر؛ علم بدیع و صنایع شعری در زبان پارسی دری: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = فارسی | | زبان = فارسی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره =PIR۳۳۶۱/ت۲د۷ | ||
| موضوع =فارسی - بدیع - معانی و بیان - فارسی - فن شعر | | موضوع =فارسی - بدیع - معانی و بیان - فارسی - فن شعر | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
==منابع مقاله== | ==منابع مقاله== | ||
# مقدمه کتاب. | # مقدمه کتاب. | ||
# سالمیان، غلامرضا، «معرفی شمس رضی و اسودی، شخصیتهایی ناشناس در کتاب دقایقالشعر»، تاریخ ادبیات بهار و تابستان 1401، شماره 90. | #[[:noormags:2035792|سالمیان، غلامرضا، «معرفی شمس رضی و اسودی، شخصیتهایی ناشناس در کتاب دقایقالشعر»، تاریخ ادبیات بهار و تابستان 1401، شماره 90]]. | ||
| خط ۴۸: | خط ۴۷: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:زبانشناسی، علم زبان]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات فارسی]] | |||
[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1402]] | ||
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1402 توسط عباس مکرمی]] | [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1402 توسط عباس مکرمی]] | ||
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]] | [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]] | ||
نسخهٔ ۲۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۷
| دقایق الشعر | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | تاجالحلاوی، علیبن محمد (نويسنده) امام، محمد کاظم (مصحح) |
| عنوانهای دیگر | علم بدیع و ضایع شعری در زبان پارسی دری |
| ناشر | دانشگاه تهران |
| مکان نشر | ایران - تهران |
| سال نشر | 13سده |
| چاپ | 0 |
| موضوع | فارسی - بدیع - معانی و بیان - فارسی - فن شعر |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | PIR۳۳۶۱/ت۲د۷ |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
دقایق الشعر؛ علم بدیع و صنایع شعری در زبان پارسی دری، منسوب به تاجالدین علی بن محمد مشهور به تاج حلاوی، از شعرای قرن هشتم هجری، مجموعهای است پیرامون شعر و صنایع شعری که به تصحیح و حواشی سید محمدکاظم امام، منتشر شده است.
این اثر، دربرگیرنده مباحث دانش بلاغت است. در این کتاب، به برخی از مباحث کلی علم بلاغت، نظیر تعریف بلاغت و فصاحت، اشاره شده است. نویسنده در کتاب راجع به تشبیه و انواع آن صحبت کرده و ضمن اشاره به استعاره و دو گونه اصلی آن، تعریفی از کنایه به دست داده، اما به مبحث مجاز نپرداخته است؛ بنابراین کتاب دربردارنده بحثهای دانش بیان هم هست[۱].
نویسنده بیشترین حجم کتاب را به دانش بدیع اختصاص داده و سعی کرده اصطلاحات و صنایع گوناگون بدیعی را توضیح دهد. همچنین نویسنده مسائلی راجع به قافیه مطرح و درباره سرقات شعر و مسائل نقد ادبی هم مطالبی کلی بیان کرده است. وی برای هر کدام از عنوانهای مطروحه، مثالهایی از ادب عرب و ادب پارسی ارائه کرده و چون طبع شعر هم داشته، در مواردی از اشعار خودش نیز به عنوان شاهد مثال، استفاده کرده است[۲].
یکی از امتیازات کتاب، آن است که نویسنده به تناسب صناعات مختلف ادبی، از شعر شاعران گوناگون به عنوان شاهد مثال، استفاده کرده است و در این میان، نام و شعر چند تن از شاعرانی که ناشناس یا کمتر شناخته شده هستند، ثبت شده است و این امر، اهمیت ویژهای به کتاب، داده است؛ از جمله کسانی که نامشان در این کتاب، برای نخستین بار آمده، میتوان به شاعری گمنام، به نام «اسودی» و همچنین شاعری که اطلاعات بسیار اندکی از وی به جا مانده، یعنی «شمس رضی»، اشاره کرد[۳].
از دیگر شاعران ناشناس مذکور در کتاب، میتوان از قزوینی، قاضی بهاءالدین زنجانی، شمس سجاسی، قاضی سجاس و مکرانی نام برد[۴]. فردوسی طوسی، نظامی، خاقانی، سنایی، منوچهری، رشید وطواط،، ظهیر فاریابی، انوری، سراج قمری، عبید زاکانی و مولانای رومی نیز از شاعران معروف و بنام مذکور در کتاب هستند[۵].
پانویس
منابع مقاله