الگو:صفحهٔ اصلی/مقالات برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۱

مقالهٔ برگزیده

سید علی حسینی خامنه‌ای (۱۳۱۸-1404ش) از مراجع تقلید شیعه و دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، متخلص به «امین» است. او پیش از انتخاب به رهبری در سال ۱۳۶۸ش، دو دوره رئیس جمهور و مدتی نماینده مجلس شورای اسلامی بوده است. امامت جمعه تهران از سوی امام خمینی(ره) نیز از مناصب شرعی اوست. او پیش از پیروزی انقلاب اسلامی ایران یکی از مؤثرترین روحانیون مشهد به شمار می‌رفت. برادر ایشان سید محمد حسینی خامنه‌ای است و سید کمال‌الدین احمد علوی عاملی جد مادری ایشان می‌باشد. از آثار ایشان می‌توان به «ثلاث رسائل في الجهاد»، «قرارداد ترک مخاصمه و آتش‌بس»، «صلح امام حسن علیه‌السلام (پرشکوه‌ترین نرمش قهرمانانه تاریخ)»، «بازگشت به نهج‌البلاغه»، «العودة إلی نهج‌البلاغة» و «صحیفه حج» اشاره کرد. سرانجام روح بزرگ این عالم جلیل‌القدر و رهبر آزادگان و مجاهدان جهان، یاور مستضعفان و پناه مظلومان در روز 9 اسفند 1404ش برابر با 10 رمضان 1447ق در جریان حمله جنایتکارانه مشترک شیطان بزرگ آمریکا و رژیم صهیونیستی به ملکوت اعلی پیوست و به فوز عظیم شهادت رسید.ادامه ...

مقالهٔ برگزیده

سید مجتبی حسینی خامنه‌ای (متولد ۱۳۴۸ش)، سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، فقیه و فرزند دوم آیت‌الله سید علی خامنه‌ای است. ایشان در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجلس خبرگان رهبری پس از شهادت پدرش به رهبری انتخاب شد. تحصیلات حوزوی را در مشهد و قم گذرانده و از محضر اساتیدی چون پدرش، آیت‌الله جواد تبریزی، آیت‌الله وحید خراسانی و آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی بهره برده است. بیش از ۱۷ سال به تدریس دروس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم اشتغال داشته و درسش از پررونق‌ترین دروس حوزه بود. در ۱۷ سالگی به جبهه‌های جنگ اعزام شد و در عملیات‌های مهمی شرکت داشت. ایشان همچنین در تأسیس مراکز علمی و مدارس فقهی نقش فعالی داشته و از مؤسسات و مراکز فقهی انقلابی با سلایق علمی مختلف پشتیبانی کرده است. توجه توأمان به مسائل علمی و دغدغه‌های اجتماعی به ویژه خدمت به محرومان، موجب شکل‌گیری برنامه‌ای جامع در این مدارس شده است. ارتباط مستمر با فرماندهان نظامی و رهبران جبهه مقاومت، به ویژه سید حسن نصرالله و شهید حاج قاسم سلیمانی، از جنبه‌های مهم شخصیت ایشان است. همچنین ارتباط وثیق با بزرگان اخلاق و عرفان از جمله حضرات آیات بهاءالدینی، بهجت، کشمیری و شیخ جعفر مجتهدی داشته است.ادامه ...

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-<div class='mainRight'>
+<div id="mp-article">
-<div class='selectedArticle'>
+<div id="mp-article-box">
-<div class='boxHeader'><span>'''مقاله برگزیده''' </span></div>
+<div class="mp-h2"><span>'''مقالهٔ برگزیده'''</span></div>
+{{صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده اول}}
- '''[[شرح دعاء السحر]]'''
+</div>
-[[پرونده:NUR02135J1.jpg|بندانگشتی|شرح دعاء السحر|175px]]
+<div id="mp-article-box">
+<div class="mp-h2"><span>'''مقالهٔ برگزیده'''</span></div>
-'''معرفی اجمالی'''
+{{صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم}}
+</div>
-'''شرح دعاء السحر'''، اولين اثر نوشتارى '''[[امام خمينى(ره)]]''' به زبان عربی است ([http://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/13815/1/5 مقدمه تحقیق، ص5]). بنا بر نقل يكى از شاگردان امام خمينى (آيت‌الله سيد احمد فهرى)، ايشان خودش تصريح كرده است كه شرح دعاى سحر، اولين تأليف من است (ر.ک: شرح دعاى سحر، پيشگفتار مترجم، ص25) و موضوعش شرح و تفسير اخلاقى و عرفانى دعاى سحرهاى ماه مبارك رمضان است. در سال 1347ق (1307ش)، بيش از بيست و هفت بهار از زندگى مؤلّف نگذشته بود كه موفق گرديد كتاب را به اتمام برساند. اين هنگام، اوايل دوره هفت ساله (1347-1354ق\1307-1314ش)، از حضور امام خمينى در دروس عرفانى آيت‌الله شيخ محمدعلى شاه‌آبادى(ره) در قم بود (فيلسوف فطرت، ص43-44) كه در زندگى معنوى او تأثيرى ژرف و پايدار برجا نهاد.
-نويسنده، با بيان اين نكته كه ادعيه مأثوره از اهل‌بيت(ع)، يكى از بزرگ‌ترين نعمت‌هاى الهى بر انسان است، تأكيد مى‌كند كه دعا، پيوند معنوى مخلوق به خالق و حلقه وصل عاشق و معشوق است و چون اين مقصود، جز با توجه به معانى و اسرارش حاصل نمى‌شود، به شرح و تفسير آن به‌قدر ميسور پرداختم ([http://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/13815/2/5 متن کتاب، ص5]).
-در سرتاسر اين أثر، علاقه وافر امام خمينى به مباحث معنوى...[[شرح دعاء السحر|'''ادامه''']]
-------
- '''[[فهارس الشیعة]]'''
-[[پرونده:NUR18110J1.jpg|بندانگشتی|فهارس الشیعة|175px]]
-'''معرفى اجمالى'''
-'''فهارس الشيعة'''، اثر [[مهدى خداميان آرانى]] است. ایشان در این کتاب به گردآوری و تحقيق فهرست هشت‌گانه‌اى پرداخته است كه قبل از كتاب [[فهرست نجاشى]] و [[فهرست شيخ طوسى]] موجود بوده و آن دو بزرگوار در كتب خويش به آنها استناد كرده‌اند و در حقيقت اساس كتاب‌هاى [[نجاشى]] و [[شیخ طوسی|طوسى]] بر آنها بنا شده است. اين كتاب‌هاى فهرست مشهور بوده و در دسترس طالبان علم و دانش قرار داشتند، اما هيچ‌يك از آنها به دست ما نرسيده و مفقود شده‌اند و محقق در كتاب حاضر، توانسته از لابه‌لاى سخن نجاشى و شيخ طوسى آنها را استخراج كند...
-اين اثر، دربردارنده مجموعه كتاب‌هاى فهرست قدماى شيعه است. سال 448ق كه طغرل‌بيك، پادشاه سلجوقى، به بغداد حمله كرد، در آتش‌سوزى ايجادشده توسط سربازان وى، كتابخانه شيخ طوسى نيز در سايه پاره‌اى از اختلافات شيعه و سنى، گرفتار اين آتش‌سوزى شد و از ميان رفت. اين اثر، بعد از هزار سال، تعدادى از آن كتاب‌هايى را كه نزد شيخ طوسى بودند و در آتش‌سوزى از بين رفتند، احيا كرده است ...[[فهارس الشیعة|'''ادامه''']]
 </div>