ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۲: خط ۴۲:
}}
}}


'''ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین بن هیثم''' (۲۸۴ – حدود ۳۶۲ق)، محدث، مورخ، ادیب، شاعر و موسیقی‌شناس برجسته ایرانی تبار و از نوادگان مروان بن حکم (یا هشام بن عبدالملک) بود. او که در اصفهان زاده شد و بیشتر عمر خود را در بغداد گذراند، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان فرهنگ عرب در سده چهارم هجری شناخته می‌شود. ابوالفرج با تألیف کتاب عظیم «الاغانی» که طی پنجاه سال گردآوری شد، دائرةالمعارفی ارزشمند در زمینه شعر، موسیقی، اخبار و تاریخ اجتماعی عصر جاهلی و اسلامی به یادگار گذاشت. با وجود گرایش به مذهب زیدی و زندگی در مجالس بزم و عشرت، آثار جدی و ارزشمندی همچون «مقاتل الطالبیین» و «ایام العرب» نیز از او بر جای مانده است. ابوالفرج در سال‌های پایانی عمر دچار تنگدستی و تنهایی شد و سرانجام در بغداد درگذشت.
'''ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین بن هیثم''' (۲۸۴ – حدود ۳۶۲ق)، محدث، مورخ، ادیب، شاعر و موسیقی‌شناس برجسته ایرانی تبار و از نوادگان مروان بن حکم (یا هشام بن عبدالملک) بود. او که در اصفهان زاده شد و بیشتر عمر خود را در بغداد گذراند، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان فرهنگ عرب در سده چهارم هجری شناخته می‌شود. ابوالفرج با تألیف کتاب عظیم «[[الأغاني|الاغانی]]» که طی پنجاه سال گردآوری شد، دائرةالمعارفی ارزشمند در زمینه شعر، موسیقی، اخبار و تاریخ اجتماعی عصر جاهلی و اسلامی به یادگار گذاشت. با وجود گرایش به مذهب زیدی و زندگی در مجالس بزم و عشرت، آثار جدی و ارزشمندی همچون «[[مقاتل الطالبيين|مقاتل الطالبیین]]» و «ایام العرب» نیز از او بر جای مانده است. ابوالفرج در سال‌های پایانی عمر دچار تنگدستی و تنهایی شد و سرانجام در بغداد درگذشت.


==نام و نسب==
==نام و نسب==