پرش به محتوا

مهتدی، فضل‌الله: تفاوت میان نسخه‌ها

۴۲ بایت اضافه‌شده ،  یک‌شنبهٔ ‏۱۲:۵۰
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۲: خط ۴۲:
}}
}}


'''فضل‌الله مهتدی صبحی''' (۱۲۷۶-۱۳۴۱ش)، داستان‌سرا، قصه‌گوی رادیویی و نویسنده ایرانی بود. او را پایه‌گذار سنت قصه‌گویی برای کودکان در رادیوهای ایران می‌دانند. صبحی که در خانواده‌ای بهائی چشم به جهان گشود، مدتی کاتب و منشی عبدالبهاء (رهبر بهائیان) بود، اما پس از استبصار از این فرقه تبری جست و به اسلام گروید. او کتاب‌های «کتاب صبحی» (خاطرات زندگی) و «پیام پدر» را در نقد بهائیت تألیف کرد. صبحی همچنین آثار متعددی در گردآوری و بازنویسی افسانه‌های ایرانی و جهانی منتشر نمود.
'''فضل‌الله مهتدی صبحی''' (۱۲۷۶-۱۳۴۱ش)، داستان‌سرا، قصه‌گوی رادیویی و نویسنده ایرانی بود. او را پایه‌گذار سنت قصه‌گویی برای کودکان در رادیوهای ایران می‌دانند. صبحی که در خانواده‌ای بهائی چشم به جهان گشود، مدتی کاتب و منشی عبدالبهاء (رهبر بهائیان) بود، اما پس از استبصار از این فرقه تبری جست و به اسلام گروید. او کتاب‌های «[[کتاب صبحی]]» (خاطرات زندگی) و «[[پیام پدر]]» را در نقد بهائیت تألیف کرد. صبحی همچنین آثار متعددی در گردآوری و بازنویسی افسانه‌های ایرانی و جهانی منتشر نمود.


==ولادت و خانواده==
==ولادت و خانواده==
خط ۵۸: خط ۵۸:
صبحی پس از رفتن به حیفا و دیدار با عبدالبهاء، نسبت به بهائیت دلسرد شد. خود او در این باره می‌گوید: «چون آنچه را از قبل شنیده و قطع کرده بودم ندیدم، کمی افسرده شدم و مثل اینکه نمی‌خواستم باور کنم عبدالبهاء این کس است.»<ref name="bahaismiran">[https://bahaismiran.com/?p=1740 ر.ک: کتاب خاطرات صبحی، بهائیت در ایران]</ref>
صبحی پس از رفتن به حیفا و دیدار با عبدالبهاء، نسبت به بهائیت دلسرد شد. خود او در این باره می‌گوید: «چون آنچه را از قبل شنیده و قطع کرده بودم ندیدم، کمی افسرده شدم و مثل اینکه نمی‌خواستم باور کنم عبدالبهاء این کس است.»<ref name="bahaismiran">[https://bahaismiran.com/?p=1740 ر.ک: کتاب خاطرات صبحی، بهائیت در ایران]</ref>


پس از بازگشت به ایران، صبحی به‌تدریج نسبت به رهبری شوقی افندی موضعی مخالف پیدا کرد. او با عبدالحسین آیتی (از شخصیت‌های برجسته‌ای که از آئین بهائی برگشته بود) ملاقات داشت و این امر بر روند دوری وی از بهائیت سرعت بخشید. سرانجام محفل بهائیت ایران در سال ۱۳۰۷ حکم طرد و تکفیر وی را صادر کرد.<ref name="al-mostabserin-914" />
پس از بازگشت به ایران، صبحی به‌تدریج نسبت به رهبری شوقی افندی موضعی مخالف پیدا کرد. او با [[آیتی، عبدالحسین|عبدالحسین آیتی]] (از شخصیت‌های برجسته‌ای که از آئین بهائی برگشته بود) ملاقات داشت و این امر بر روند دوری وی از بهائیت سرعت بخشید. سرانجام محفل بهائیت ایران در سال ۱۳۰۷ حکم طرد و تکفیر وی را صادر کرد.<ref name="al-mostabserin-914" />


شوقی افندی در کتاب «قرن بدیع» از صبحی با عنوان «امین سرّ سابق» عباس افندی یاد می‌کند که از اطاعت رهبر بعدی بهائیت تمرد جسته است.<ref name="al-mostabserin-914" />
شوقی افندی در کتاب «قرن بدیع» از صبحی با عنوان «امین سرّ سابق» عباس افندی یاد می‌کند که از اطاعت رهبر بعدی بهائیت تمرد جسته است.<ref name="al-mostabserin-914" />