راسل، برتراند: تفاوت میان نسخه‌ها

راسل فعالیت آکادمیک خود را با تدریس در کالج ترینیتی، کمبریج آغاز کرد. او به همراه آلفرد نورث وایتهد، اثر عظیم سه جلدی «پرینسیپیا ریاضیاتا» (۱۹۱۰-۱۹۱۳) را منتشر کرد که کوششی بود برای فروکاستن تمام ریاضیات به منطق محض (logicist approach).<ref name="britannica" /> راسل در سال ۱۹۰۱ پارادوکس معروف خود را کشف کرد که به پارادوکس راسل معروف است و مشکل اساسی در نظریه مجموعه‌های نایف را نشان می‌داد.<ref name="macTutor" /> مقاله «درباره دلالت» (۱۹۰۵) او یکی از تأثیرگذارترین آثار در فلسفه زبان به شمار می‌رود.<ref name="drew-about" /> راسل در طول جنگ جهانی اول به دلیل فعالیت‌های صلح‌طلبانه اش از تدریس در ترینیتی اخراج شد (۱۹۱۶) و در سال ۱۹۱۸ به مدت شش ماه به زندان افتاد.<ref name="swr">[https://www.swr.de/swrkultur/wissen/bertrand-russell-die-freiheit-des-denkens-swr2-wissen-2022-05-13-100.html ر.ک: Bertrand Russell – Die Freiheit des Denkens, SWR Kultur]</ref> او در سال ۱۹۵۵ به همراه آلبرت اینشتین مانیفست راسل-اینشتین را منتشر کرد که خواستار کاهش تسلیحات هسته‌ای بود.<ref name="brs-about" /> راسل در سال ۱۹۶۱، در سن ۸۹ سالگی، به دلیل شرکت در تظاهرات ضد هسته‌ای مجدداً به زندان افتاد.<ref name="swr" /> وی همچنین دادگاه بین‌المللی جنایات جنگی راسل (دادگاه راسل) را برای محاکمه اقدامات ایالات متحده در ویتنام تشکیل داد.<ref>[https://www.russfound.org/ ر.ک: Bertrand Russell Peace Foundation]</ref> راسل در سال ۱۹۵۰ جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد.<ref name="nobel" />

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]