زبیدی، محمد بن‌ حسن: تفاوت میان نسخه‌ها

| کد مؤلف = AUTHORCODE56333AUTHORCODE

}}

'''ابوبکر محمد بن حسن زبیدی''' (۳۱۶-۳۷۹ قمری)، ادیب، لغت‌شناس، نحوی و شاعر برجسته اندلسی در سده چهارم هجری بود. او را «امام نحو و لغت در اندلس» و «رائد تيسير العربية» (پیشگام آسان‌سازی زبان عربی) خوانده‌اند. زبیدی به دستور خلیفه مستنصر بالله، کتاب «[[طبقات النحويين و اللغويين|طبقات النحویین و اللغویین]]» را تألیف کرد و نیز کتاب «الواضح» را در تیسیر قواعد نحو برای مبتدیان نگاشت. او استاد و مؤدب هشام مؤید بالله (ولیعهد و خلیفه اموی اندلس) بود و پس از آن به قضاوت و سپس صاحب‌الشرطه اشبیلیه منصوب شد. [[ابن حزم، علی بن احمد|ابن حزم]] جایگاه او را در مغرب همانند جایگاه [[ابن درید، محمد بن حسن|ابن درید]] در شرق دانسته است.