وجود ذهنی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابن سینا]] (شیخ الرئیس) بر این باور است که علم ما به [[جوهر (فلسفه)|جواهر]] ـ چه مادی چه مجرد ـ بواسطة صوری است که [[عرض (فلسفه)|اعراض]]ی در [[نفس (فلسفه)|نفس]] می‌باشند. این قول او مبتنی بر مقدماتی چند است: عدم تعقل عاقل جز ذات خود یا صفت خود، و اینکه نفس دارای درجه واحدة است، و نفی [[تشکیک (فلسفه)|تشکیک]] در وجود، و نفی [[اتحاد عاقل و معقول]]، و نفی اتصال [[عقل فعال|عقل به عقل فعّال]]، و نفی [[مثل افلاطونی|مثل]].<ref>الحاشیة على الإلهیات، ص۱۳۹، س۱ و س۴</ref>

[[صدرالدین شیرازی|صدرالمتألهین شیرازی]] قول خود در وجود ذهنی را بر [[اصالت وجود]] و [[اعتباریت ماهیات]] بنا نهاده است. به باور او ماهیات ذهنی تحت [[مقولات دهگانه|مقولات]] خود در خارج قرار نمی‌گیرند، زیرا ماهیات کلی طبیعی اموری اعتباری هستند. وی معتقد است صور علمی به [[حمل شائع]] بر مقوله [[کیف (فلسفه)|کیف]] حمل می‌شوند و به [[حمل اولی]] بر مقوله‌ای که در خارج دارند حمل می‌گردند.<ref>شرح المنظومة (فلسفه)، ج۲، ص۱۴۰، س۹</ref>