پرش به محتوا

حضرت آدم: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'علیهم السلام' به 'علیهم‌السلام'
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات پیامبران | عنوان = آدم | تصویر = | توضیح تصویر = | نام = آدم | نام‌های دیگر = آدم ابوالبشر | القاب = ابوالبشر (پدر بشریت)، صفی‌الله (در برخی روایات اسلامی) | تاریخ ولادت = | محل ولادت = | پدر = | مادر = | همسر = حوا | فرزندان = قابیل (قائن)، هاب...» ایجاد کرد)
 
جز (جایگزینی متن - 'علیهم السلام' به 'علیهم‌السلام')
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۲۶: خط ۲۶:
| مدفن =  
| مدفن =  
}}
}}
= آدم =
'''آدم''' (به عبری: אָדָם؛ به عربی: آدم) یا '''آدم ابوالبشر'''، در [[ادیان ابراهیمی]] ([[یهودیت]]، [[مسیحیت]] و [[اسلام]]) نخستین انسان و پدر همه مردم دانسته می‌شود. روایت‌های مربوط به آفرینش و زندگی او در این سه دین همسانی بسیار دارد که به باور پژوهشگران، ریشه در اشتراک مبدأ وحی در این ادیان دارد.
'''آدم''' (به عبری: אָדָם؛ به عربی: آدم) یا '''آدم ابوالبشر'''، در [[ادیان ابراهیمی]] ([[یهودیت]]، [[مسیحیت]] و [[اسلام]]) نخستین انسان و پدر همه مردم دانسته می‌شود. روایت‌های مربوط به آفرینش و زندگی او در این سه دین همسانی بسیار دارد که به باور پژوهشگران، ریشه در اشتراک مبدأ وحی در این ادیان دارد.


خط ۳۹: خط ۳۷:


۱. چون جسم آدم از خاک روی زمین (ادیم) گرفته شده
۱. چون جسم آدم از خاک روی زمین (ادیم) گرفته شده
۲. چون پوست او گندمگون (آدم) بوده
۲. چون پوست او گندمگون (آدم) بوده
۳. چون او از درآمیختن عناصر گوناگون آفریده شده (اُدمه به معنای الفت و اختلاط)
۳. چون او از درآمیختن عناصر گوناگون آفریده شده (اُدمه به معنای الفت و اختلاط)
۴. چون او از دمیده شدن روح الهی عطرآگین شده (ادام به معنای آنچه طعام را خوشبو کند)
 
۴. چون او از دمیده شدن روح الهی عطرآگین شده (ادام به معنای آنچه طعام را خوشبو کند).


== آدم در یهودیت ==
== آدم در یهودیت ==
خط ۱۶۸: خط ۱۶۹:
==== توبه آدم ====
==== توبه آدم ====


آدم پس از بیرون رانده شدن از بهشت، دعایی آموخت: «پروردگارا، ما بر خود ستم کردیم و اگر ما را نیامرزی و نبخشایی، بی‌گمان از زیانکاران خواهیم بود» (سوره اعراف/۲۳). در روایات شیعی، آدم با توسل به نام‌های محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین (علیهم السلام) توبه‌اش پذیرفته شد. طباطبایی توبه را نوعی بازگشت بنده به خدا با استغفار، و پذیرش توبه را بازگشت خدا به بنده با رحمت می‌داند.
آدم پس از بیرون رانده شدن از بهشت، دعایی آموخت: «پروردگارا، ما بر خود ستم کردیم و اگر ما را نیامرزی و نبخشایی، بی‌گمان از زیانکاران خواهیم بود» (سوره اعراف/۲۳). در روایات شیعی، آدم با توسل به نام‌های محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین (علیهم‌السلام) توبه‌اش پذیرفته شد. طباطبایی توبه را نوعی بازگشت بنده به خدا با استغفار، و پذیرش توبه را بازگشت خدا به بنده با رحمت می‌داند.


==== آشکار شدن شرمگاه ====
==== آشکار شدن شرمگاه ====