پرش به محتوا

الرسالة العذراء: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ' ' به ''
جز (جایگزینی متن - ' /' به ' /')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
جز (جایگزینی متن - ' ' به '')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
 
خط ۲۷: خط ۲۷:
'''الرسالة العذراء'''، اثری از [[شیبانی قیروانی، ابراهیم بن محمد|ابراهیم بن محمد شیبانی قیروانی]] (223-298ق)، از عالمان ادبیات است. این اثر، توسط [[عبیدی، محمد مختار|محمد مختار عبیدی]] تحقیق شده است.
'''الرسالة العذراء'''، اثری از [[شیبانی قیروانی، ابراهیم بن محمد|ابراهیم بن محمد شیبانی قیروانی]] (223-298ق)، از عالمان ادبیات است. این اثر، توسط [[عبیدی، محمد مختار|محمد مختار عبیدی]] تحقیق شده است.


نوشتار حاضر، به موازین بلاغت و ادوات کتابت اختصاص یافته است<ref>ر.ک: سزگین، فؤاد، ج‏2، ص225</ref> و در حقیقت رساله‌ مهمی در روش و قواعد کتابت برای نویسندگان و منشیان دیوان‌های رسائل (نامه‌نگاری) در قرون گذشته اسلامی بشمار می‌آید<ref>ر.ک: عبدالوهاب، حسن حسنى‏، ج‏2،  ص150</ref>. این رساله در برخی از منابع و بر اساس نظر برخی از محققان، به ادیب بغدادی ابراهیم بن مدبر نسبت داده‌ شده است<ref>ر.ک: عواد، کورکیس، ج‏2، ص324؛ صالحیه، محمد عیسى‏، ج‏5، ص62</ref>، اما محقق اثر بر اساس شواهد و قرائنی، انتساب آن را به ابن مدبر اشتباه قلمداد کرده و آن را متعلق به شیبانی دانسته است<ref>ر.ک: مقدمه، ص9-15</ref>.
نوشتار حاضر، به موازین بلاغت و ادوات کتابت اختصاص یافته است<ref>ر.ک: سزگین، فؤاد، ج‏2، ص225</ref> و در حقیقت رساله‌ مهمی در روش و قواعد کتابت برای نویسندگان و منشیان دیوان‌های رسائل (نامه‌نگاری) در قرون گذشته اسلامی بشمار می‌آید<ref>ر.ک: عبدالوهاب، حسن حسنى‏، ج‏2،ص150</ref>. این رساله در برخی از منابع و بر اساس نظر برخی از محققان، به ادیب بغدادی ابراهیم بن مدبر نسبت داده‌ شده است<ref>ر.ک: عواد، کورکیس، ج‏2، ص324؛ صالحیه، محمد عیسى‏، ج‏5، ص62</ref>، اما محقق اثر بر اساس شواهد و قرائنی، انتساب آن را به ابن مدبر اشتباه قلمداد کرده و آن را متعلق به شیبانی دانسته است<ref>ر.ک: مقدمه، ص9-15</ref>.


نویسنده در این رساله به فضائل کاتبان اشاره کرده است و آنان را به جهت دانش سودمند و اخلاق و ادب والا، برتر از سایر مردم معرفی کرده است<ref>ر.ک: همان، ص21</ref>.
نویسنده در این رساله به فضائل کاتبان اشاره کرده است و آنان را به جهت دانش سودمند و اخلاق و ادب والا، برتر از سایر مردم معرفی کرده است<ref>ر.ک: همان، ص21</ref>.