آیتی، عبدالحسین: تفاوت میان نسخه‌ها

| اساتید =

| مشایخ =  

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[تاریخ یزد (آیتی)]] | [[کشف الحیل]] | [[آتشکده یزدان]] | [[الکواکب الدریة فی مآثر البهائیة]] | [[نمکدان]]}}

وی در سال ۱۳۱۱ق به جای پدر نشست و به امامت جماعت و وعظ پرداخت. او از سالهای نوجوانی شعر می‌سرود و «ضیایی» تخلص می‌کرد.<ref> ر.ک: موسوی بجنوردی، کاظم، ج2، ص261 </ref> در سال ۱۳۲۰ق به بهائیان پیوست و حدود ۱۸ سال به سیاحت و تبلیغ بهائیت پرداخت و از مبلغان سرشناس شد.<ref> [https://bahairesearch.org/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%87/ ر.ک: درباره عبدالحسین آیتی (آواره)، بازگشته از بهائیت، پایگاه بهائی پژوهی، ۲۲ خرداد ۱۳۹۷] </ref> و تقریبا ۱۸ سال به سیاحت و تبلیغ بهاییت پرداخت. در این دوران کتاب "الکواکب الدریة فی مآثر البهائیة" را نوشت.<ref> [https://fa.al-shia.org/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%81%D9%82%DB%8C-%DB%8C%D8%B2%D8%AF%DB%8C/# ر.ک: عبدالحسین آیتی بافقی یزدی،پایگاه علمی فرهنگی اعتقادی الشیعه، ۱۳۹۸-۰۶-۲۰] </ref> او به دستور عبدالبهاء، رهبر بهاییان، تخلص خود را به «آواره» تغییر داد.<ref> ر.ک: موسوی بجنوردی، کاظم، ج2، ص261 </ref> پس از سفر به اروپا و آگاهی از بطلان ادعاهای سران بهائیت، در سال ۱۳۰۳ش از این فرقه برگشت و کتاب "کشف الحیل" را در نقد آن نوشت. از سال ۱۳۰۸ش مجله ادبی "نمکدان" را منتشر کرد و به تدریس در دبیرستان‌های تهران و یزد مشغول شد.