۱۶۰٬۸۴۳
ویرایش
جز
جایگزینی متن - 'علی اشرف' به 'علیاشرف'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'شرح فصوص الحكم ابن عربی (پارسا)' به 'شرح فصوص الحكم ابن عربی (حل الفصوص)') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'علی اشرف' به 'علیاشرف') |
||
| خط ۵۶: | خط ۵۶: | ||
ابن عربی در «عنقاء مغرب» بیان میکند که عالم انسانی، همچنان که دارای امتهایی است، امامانی نیز دارد. روح فکری امام است. روح عقلی امام است. هریک از حواس امام هستند و هریک از این امامان امتی دارند. اما غالباً ً ابن عربی «امامت» را به معنای «ولایت» به کار میبرد. همچنان که ولی حقیقی خداوند است، امام اعلی، حق تعالی میباشد؛ «و لمّا کان الحق تعالی الإمام الأعلی و المتبع الأولی قال:»إن الذین یبایعونک إنما یبایعون الله. ید الله فوق أیدیهم»»<ref>ر.ک: شجاری، مرتضی، ص176</ref> | ابن عربی در «عنقاء مغرب» بیان میکند که عالم انسانی، همچنان که دارای امتهایی است، امامانی نیز دارد. روح فکری امام است. روح عقلی امام است. هریک از حواس امام هستند و هریک از این امامان امتی دارند. اما غالباً ً ابن عربی «امامت» را به معنای «ولایت» به کار میبرد. همچنان که ولی حقیقی خداوند است، امام اعلی، حق تعالی میباشد؛ «و لمّا کان الحق تعالی الإمام الأعلی و المتبع الأولی قال:»إن الذین یبایعونک إنما یبایعون الله. ید الله فوق أیدیهم»»<ref>ر.ک: شجاری، مرتضی، ص176</ref> | ||
«العبادلة»، دومین رساله مطرح شده در جلد سوم است. عبادله، طبق تعریف شیخ کاشانی، به صاحبان تجلیات اسمایی اطلاق میگردد که به حقیقت اسمی از اسمای الهی نایل آمده و به صفتی که حقیقت آن اسم باشد، نسبت عبودیت یافتهاند؛ لذا به یکی «عبدالرزاق» و به دیگری «عبدالعزیز» و «عبدالحمید»... گفته میشود<ref>ر.ک: امامی، | «العبادلة»، دومین رساله مطرح شده در جلد سوم است. عبادله، طبق تعریف شیخ کاشانی، به صاحبان تجلیات اسمایی اطلاق میگردد که به حقیقت اسمی از اسمای الهی نایل آمده و به صفتی که حقیقت آن اسم باشد، نسبت عبودیت یافتهاند؛ لذا به یکی «عبدالرزاق» و به دیگری «عبدالعزیز» و «عبدالحمید»... گفته میشود<ref>ر.ک: امامی، علیاشرف، ص268</ref> | ||
بر این رساله، مقدمهای به قلم عبدالقادر احمد عطا نوشته شده که در آن شرح حال، آثار، معرفی کتاب العبادلة و تاریخ تألیف آن ذکر شده است. وی با بررسی زندگانی ابن عربی به این نتیجه میرسد که این اثر پس از 600ق و حدود 55 سالگی مؤلف نوشته است<ref>ر.ک: متن کتاب، ج3، ص92</ref> | بر این رساله، مقدمهای به قلم عبدالقادر احمد عطا نوشته شده که در آن شرح حال، آثار، معرفی کتاب العبادلة و تاریخ تألیف آن ذکر شده است. وی با بررسی زندگانی ابن عربی به این نتیجه میرسد که این اثر پس از 600ق و حدود 55 سالگی مؤلف نوشته است<ref>ر.ک: متن کتاب، ج3، ص92</ref> | ||
| خط ۷۵: | خط ۷۵: | ||
#مقدمه و متن کتاب. | #مقدمه و متن کتاب. | ||
#[[:noormags:447792|امامی، | #[[:noormags:447792|امامی، علیاشرف، «اصطلاحات عرفان و تصوف»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله کلک، شهریور 1373، شماره 54، صفحه 266 تا 269]]. | ||
#[[:noormags:758426|ایرانی، اکبر، «موسیقی: آرای عرفانی ابن عربی درباره سماع و غناء»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله هنر، تابستان و پاییز 1374، شماره 29، صفحه 295 تا 310]]. | #[[:noormags:758426|ایرانی، اکبر، «موسیقی: آرای عرفانی ابن عربی درباره سماع و غناء»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله هنر، تابستان و پاییز 1374، شماره 29، صفحه 295 تا 310]]. | ||
#[[:noormags:742179|سپهری، مهدی، «اندیشه ختم ولایت نزد ترمذی و ابن عربی در گذر از گفتمان صدق به گفتمان ولایت»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله پژوهشنامه عرفان، بهار و تابستان 1389، شماره 2، صفحه 63 تا 86]]. | #[[:noormags:742179|سپهری، مهدی، «اندیشه ختم ولایت نزد ترمذی و ابن عربی در گذر از گفتمان صدق به گفتمان ولایت»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله پژوهشنامه عرفان، بهار و تابستان 1389، شماره 2، صفحه 63 تا 86]]. | ||