آتش اصفهانی، میرزا حسن: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات اعلام | تصویر = | زیر نویس تصویر = | نام کامل = میرزا حسن فرزند حاج ملامحمد صادق | نام های دیگر = | لقب = | کنیه = | تخلص = آتش (پیشتر: بینوا) | نسب / تبار = | نام پدر = حاج ملامحمدصادق | ولادت = ۱۲۸۶قمری | محل تولد = | محل زندگی = اصفهان | رحلت...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۹: خط ۴۹:




# آتش اصفهانی


**آتش اصفهانی**، با نام کامل **میرزا حسن فرزند حاج ملامحمد صادق** (۱۲۸۶–۱۳۴۹ق/۱۸۶۹–۱۹۳۰م)، از شاعران متاخر فارسی زبان بود که به «آتش» تخلص می‌کرد.


## زندگی
'''آتش اصفهانی'''، با نام کامل '''میرزا حسن فرزند حاج ملامحمد صادق''' (۱۲۸۶–۱۳۴۹ قمری / ۱۸۶۹–۱۹۳۰ میلادی)، از [[شاعران متاخر]] [[زبان فارسی|فارسی زبان]] بود که به «آتش» [[تخلص]] می‌کرد.


پدرش حاج ملامحمدصادق (درگذشته ۱۳۲۸ق/۱۹۱۰م) از روحانیان اصفهان بود و در جامعه روحانیت آن ناحیه دارای احترام و اعتبار بود. میرزا حسن از هنرمندان نامی زمان خود به شمار می‌رفت و در یراق‌دوزی و زنجیره‌بافی و گلدوزی مهارت تمام داشت، ولی پس از چندی به بازرگانی پرداخت و تا پایان زندگی در این کار بود.
== زندگی ==


میرزا حسن در آغاز شاعری «بینوا» تخلص می‌کرد، ولی بعداً آن را به «آتش» تغییر داد. وی در محافل ادبی و انجمن‌هایی که در آن زمان در اصفهان تشکیل می‌شد، مانند انجمن ابوالفقراء شیخ محمد باقر گزی و انجمن ملک‌الشعراء محمدحسین عنقا و انجمن ادبی شیدا، شرکت داشت و محل کار خود او نیز مجمع شاعران و ادیبان آن شهر بود.
پدرش [[حاج ملامحمدصادق]] (درگذشته ۱۳۲۸ قمری / ۱۹۱۰ میلادی) از [[روحانیان]] [[اصفهان]] بود و در [[جامعه روحانیت]] آن ناحیه دارای احترام و اعتبار بود. میرزا حسن از هنرمندان نامی زمان خود به شمار می‌رفت و در [[یراق‌دوزی]] و [[زنجیره‌بافی]] و [[گلدوزی]] مهارت تمام داشت، ولی پس از چندی به [[بازرگانی]] پرداخت و تا پایان زندگی در این کار بود.


## درگذشت
میرزا حسن در آغاز شاعری «بینوا» تخلص می‌کرد، ولی بعداً آن را به «آتش» تغییر داد. وی در [[محافل ادبی]] و [[انجمن‌های ادبی]] که در آن زمان در اصفهان تشکیل می‌شد، مانند [[انجمن ابوالفقراء]] [[شیخ محمدباقر گزی]] و [[انجمن ملک‌الشعراء]] [[محمدحسین عنقا]] و [[انجمن ادبی شیدا]]، شرکت داشت و محل کار خود او نیز مجمع شاعران و ادیبان آن شهر بود.


او در ۲۱ رجب ۱۳۴۹ق/۱۲ دسامبر ۱۹۳۰م درگذشت و در تکیه سرآب، نزدیکی تخت فولاد، به خاک سپرده شد.
== درگذشت ==


## سبک شعری و آثار
او در ۲۱ [[رجب]] ۱۳۴۹ قمری / ۱۲ دسامبر ۱۹۳۰ میلادی درگذشت و در [[تکیه سرآب]]، نزدیکی [[تخت فولاد]]، به خاک سپرده شد.
 
== سبک شعری و آثار ==
 
آتش بیشتر [[غزل]] می‌گفت و در [[غزل‌سرایی]] از شیوه [[صائب تبریزی|صائب]] و [[کلیم کاشانی|کلیم]] ([[سبک هندی]]) پیروی می‌کرد. [[دیوان اشعار]] او در سال ۱۳۳۸ خورشیدی به کوشش [[سیدعلی نوربخش آزاد]] و با مقدمه [[جلال‌الدین همایی]] به چاپ رسیده است<ref>.


آتش بیشتر غزل می‌گفت و در غزل‌سرایی از شیوه صائب و کلیم (سبک معروف به هندی) پیروی می‌کرد. دیوان اشعارش در سال ۱۳۳۸ش به کوشش سیدعلی نوربخش آزاد و با مقدمه جلال‌الدین همایی به چاپ رسیده است.


==پانویس==
<references />
<references />