۱۵۹٬۸۰۵
ویرایش
بویس، مری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
}} | }} | ||
'''نورا الیزابت مری بویس (Nora Elisabeth Mary Boyce)''' (۱۹۲۰-۲۰۰۶م)، ایرانشناس برجسته، زبانشناس و یکی از بزرگترین پژوهشگران آیین زرتشتی در قرن بیستم بود. او که از شاگردان والتر هنینگ به شمار میرفت، با انجام پژوهشی میدانی یکساله در روستاهای زرتشتینشین یزد، نظریهٔ «تداوم سنت زرتشتی از روزگار زرتشت تا عصر حاضر» را مطرح کرد. بویس استاد مطالعات ایرانی در مدرسهٔ مطالعات شرقی و آفریقایی (SOAS) دانشگاه لندن بود و با تألیف مجموعهٔ چندجلدی «تاریخ زرتشتیگری» و کتاب | '''نورا الیزابت مری بویس (Nora Elisabeth Mary Boyce)''' (۱۹۲۰-۲۰۰۶م)، ایرانشناس برجسته، زبانشناس و یکی از بزرگترین پژوهشگران آیین زرتشتی در قرن بیستم بود. او که از شاگردان والتر هنینگ به شمار میرفت، با انجام پژوهشی میدانی یکساله در روستاهای زرتشتینشین یزد، نظریهٔ «تداوم سنت زرتشتی از روزگار زرتشت تا عصر حاضر» را مطرح کرد. بویس استاد مطالعات ایرانی در مدرسهٔ مطالعات شرقی و آفریقایی (SOAS) دانشگاه لندن بود و با تألیف مجموعهٔ چندجلدی «تاریخ زرتشتیگری» و کتاب «[[زردشتیان، باورها و آداب دینی آنها|زرتشتیان: باورها و آیینهای دینی آنان]]» تأثیری ماندگار بر مطالعات زرتشتی گذاشت. جایزهٔ سالانهٔ بویس (Boyce Prize) از سوی انجمن سلطنتی آسیا به نام او نامگذاری شده است. | ||
==ولادت و خانواده== | ==ولادت و خانواده== | ||
| خط ۵۵: | خط ۵۵: | ||
===آموزش زبانهای ایرانی=== | ===آموزش زبانهای ایرانی=== | ||
در دوران جنگ، دانشکدهٔ مطالعات شرقی و آفریقایی (SOAS) به طور موقت به کمبریج منتقل شده بود. بویس در آنجا نزد ولادیمیر مینورسکی (Vladimir Minorsky) به آموختن زبان فارسی پرداخت.<ref name="iranica"/> پس از بازگشت SOAS به لندن، نزد ایرانشناس برجسته، والتر برونو هنینگ (Walter Bruno Henning) به مطالعهٔ فارسی باستان و دیگر زبانهای کهن ایرانی مشغول شد.<ref name="guardian"/> | در دوران جنگ، دانشکدهٔ مطالعات شرقی و آفریقایی (SOAS) به طور موقت به کمبریج منتقل شده بود. بویس در آنجا نزد [[مینورسکی، ولادیمیر فدورویچ|ولادیمیر مینورسکی]] (Vladimir Minorsky) به آموختن زبان فارسی پرداخت.<ref name="iranica"/> پس از بازگشت SOAS به لندن، نزد ایرانشناس برجسته، [[والتر برونو هنینگ]] (Walter Bruno Henning) به مطالعهٔ فارسی باستان و دیگر زبانهای کهن ایرانی مشغول شد.<ref name="guardian"/> | ||
===دریافت دکتری=== | ===دریافت دکتری=== | ||
| خط ۹۵: | خط ۹۵: | ||
==درگذشت== | ==درگذشت== | ||
مری بویس به دلیل مشکلات شدید کمری که از اوایل دههٔ ۱۹۶۰ | مری بویس به دلیل مشکلات شدید کمری که از اوایل دههٔ ۱۹۶۰ گریبانگیرش بود، در سال ۱۹۸۲ از استادی پیشازموعد بازنشسته شد، اما تا پایان عمر به عنوان استاد افتخاری (Professor Emerita) و پژوهشگر وابستهٔ (Professorial Research Associate) SOAS به کار خود ادامه داد.<ref name="iranica-retire">[https://www.iranicaonline.org/articles/boyce-mary Encyclopaedia Iranica: retirement]</ref> بیشتر آثار او در سالهای پس از بازنشستگی و در حالی که به پشت دراز کشیده و با دست مینوشت، تألیف شدند. بویس هرگز ازدواج نکرد و معتقد بود که وفاداری به پژوهش و خانواده با یکدیگر سازگار نیست.<ref name="hintze-obit-p148">[https://www.cambridge.org/core/services/aop-cambridge-core/content/view/47F4227F4F221BED0E5BCC1EBA271F41/S0041977X07000055a.pdf/obituary_nora_elizabeth_mary_boyce.pdf Hintze, "Obituary", p. 148]</ref> وی سرانجام در بامداد ۴ آوریل ۲۰۰۶ در سن ۸۵ سالگی در بیمارستانی در لندن درگذشت.<ref name="guardian"/> بویس در وصیتنامهٔ خود، کتابخانه و مجموعهٔ شخصی خود را به بنیاد کهنهند و ایران (Ancient India and Iran Trust) در کمبریج و همچنین سرمایهٔ خود را به SOAS برای تأسیس کرسی استادی در زمینهٔ مطالعات زرتشتی واگذار کرد.<ref name="will">[https://www.theguardian.com/news/2006/apr/11/guardianobituaries.religion The Guardian: will bequest]</ref> | ||
==فهرست آثار برگزیده== | ==فهرست آثار برگزیده== | ||