۱۵۹٬۸۷۸
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''صادق هدایت به روایت انجوی شیرازی''' به کوشش [[درودیان، ولیالله|ولیالله درودیان]]، این کتاب دربرگیرندۀ یادداشتهایی از زندهیاد [[انجوی شیرازی]] است که منتشر میشوند تا نخست یادی شده باشد از زندهیاد انجوی و در ثانی امید است که هدایتشناسان و دوستداران آثار هدایت را به کار آید. | '''صادق هدایت به روایت انجوی شیرازی''' به کوشش [[درودیان، ولیالله|ولیالله درودیان]]، این کتاب دربرگیرندۀ یادداشتهایی از زندهیاد [[انجوی شیرازی، سید ابوالقاسم|انجوی شیرازی]] است که منتشر میشوند تا نخست یادی شده باشد از زندهیاد انجوی و در ثانی امید است که هدایتشناسان و دوستداران آثار هدایت را به کار آید. | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
استاد [[سید ابوالقاسم انجوی شیرازی]]، [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]]<nowiki/>شناس بلندآوازه و جامع فرهنگ ایران روز 25 شهریور 1372 خورشیدی در تهران چشم بر روشنایی جهان فروبست و سر به زیر بال خاک و خاموشی فروکشید. در این چند سالی که از خاموشی وی میگذرد، هرگز فراموشی نشده است؛ چه از طریق تجدید چاپ آثاری که در قلمرو فرهنگ مردم منتشر کرده بود و چه در گسترۀ ادب پارسی مانند چاپ [[دیوان حافظ بر اساس نه نسخه کامل کهن مورخ به سالهای 813 تا 827 هجری قمری (چاپ دوم)|دیوان حافظ]]، مکتب [[شمس تبریزی، محمد|شمس]] و فردوسینامۀ سهجلدی و چه از طریق ارجاعاتی که اهل فضل و فرهنگ به مجموعۀ آثار وی میدهند. | استاد [[سید ابوالقاسم انجوی شیرازی]]، [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]]<nowiki/>شناس بلندآوازه و جامع فرهنگ ایران روز 25 شهریور 1372 خورشیدی در تهران چشم بر روشنایی جهان فروبست و سر به زیر بال خاک و خاموشی فروکشید. در این چند سالی که از خاموشی وی میگذرد، هرگز فراموشی نشده است؛ چه از طریق تجدید چاپ آثاری که در قلمرو فرهنگ مردم منتشر کرده بود و چه در گسترۀ ادب پارسی مانند چاپ [[دیوان حافظ بر اساس نه نسخه کامل کهن مورخ به سالهای 813 تا 827 هجری قمری (چاپ دوم)|دیوان حافظ]]، مکتب [[شمس تبریزی، محمد|شمس]] و فردوسینامۀ سهجلدی و چه از طریق ارجاعاتی که اهل فضل و فرهنگ به مجموعۀ آثار وی میدهند. | ||
این کتاب دربرگیرندۀ یادداشتهایی از زندهیاد [[انجوی شیرازی]] است که منتشر میشوند تا نخست یادی شده باشد از زندهیاد انجوی و در ثانی امید است که هدایتشناسان و دوستداران آثار هدایت را به کار آید. | این کتاب دربرگیرندۀ یادداشتهایی از زندهیاد [[انجوی شیرازی، سید ابوالقاسم|انجوی شیرازی]] است که منتشر میشوند تا نخست یادی شده باشد از زندهیاد انجوی و در ثانی امید است که هدایتشناسان و دوستداران آثار هدایت را به کار آید. | ||
بخش اول کتاب به آشنایی نویسنده با زندهیاد انجوی اختصاص یافته است. در این بخش نویسنده از اولین دیدارش با زندهیاد انجوی سخن گفته و به همکاری خودش با ایشان در طول سیسال اشاره کرده که چه کارهایی در این زمان انجام شده است. | بخش اول کتاب به آشنایی نویسنده با زندهیاد انجوی اختصاص یافته است. در این بخش نویسنده از اولین دیدارش با زندهیاد انجوی سخن گفته و به همکاری خودش با ایشان در طول سیسال اشاره کرده که چه کارهایی در این زمان انجام شده است. | ||
بخش دوم کتاب اختصاص به زندگینامۀ [[انجوی شیرازی]] دارد. از او به عنوان یکی از آخرین سیماهای شجاعان نیز یاد کردهاند. نام وی از نام گنجینۀ فرهنگ مردم ایران که او در طول چند ده سال از زندگی پربرکت خود به پایهگذاری آن همت گماشت و به شایستگی تمام از عهدۀ آن برآمد، جداییناپذیر است. آنچه انجوی در «مرکز فرهنگ مردم» انجام داد هنوز تکرار نشده است. حجم کار، دقت و انضباط او حیرتانگیز بوده است، کار او تا فرهنگ ایران و زبان فارسی هست، خواهد ماند. | بخش دوم کتاب اختصاص به زندگینامۀ [[انجوی شیرازی، سید ابوالقاسم|انجوی شیرازی]] دارد. از او به عنوان یکی از آخرین سیماهای شجاعان نیز یاد کردهاند. نام وی از نام گنجینۀ فرهنگ مردم ایران که او در طول چند ده سال از زندگی پربرکت خود به پایهگذاری آن همت گماشت و به شایستگی تمام از عهدۀ آن برآمد، جداییناپذیر است. آنچه انجوی در «مرکز فرهنگ مردم» انجام داد هنوز تکرار نشده است. حجم کار، دقت و انضباط او حیرتانگیز بوده است، کار او تا فرهنگ ایران و زبان فارسی هست، خواهد ماند. | ||
نوشتار بعدی کتاب، نقدی است بر کتاب «نیمۀ پنهان (سرگذشت صادق هدایت)» به قلم جهانگیر هدایت. | نوشتار بعدی کتاب، نقدی است بر کتاب «نیمۀ پنهان (سرگذشت صادق هدایت)» به قلم جهانگیر هدایت. | ||