الگوی مصرف از نگاه قرآن و حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

الگوی مصرف از نگاه قرآن و حدیث (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۹

۲۵۱ بایت اضافه‌شده ، ۲۱ آوریل

بدون خلاصۀ ویرایش

Hbaghizadeh

دیوان‌سالاران، مدیران

۱۵۹٬۸۰۵

ویرایش

@@ خط ۲۴: / خط ۲۴: @@
 | پیش از =
 }}
-'''الگوی مصرف از نگاه قرآن و حدیث'''، تألیف محمد محمدی ری‌شهری (1401-1325ش)، برای نخستین بار و با نظمی نوین، آیات و روایاتی را که با تأمل در آنها، می‌توان رهنمودهای اسلامی درباره الگوی مصرف را استنباط کرد، بررسی کرده است.
+'''الگوی مصرف از نگاه قرآن و حدیث'''، تألیف [[محمدی ری‌شهری، محمد|محمد محمدی ری‌شهری]] (1401-1325ش)، برای نخستین بار و با نظمی نوین، آیات و روایاتی را که با تأمل در آنها، می‌توان رهنمودهای اسلامی درباره الگوی مصرف را استنباط کرد، بررسی کرده است.
 ==ساختار==
@@ خط ۳۱: / خط ۳۱: @@
 ==گزارش محتوا==
 * در فصل اول، مبانی اصلاح الگوی مصرف در ضمن دو مبنای عقلی و دینی مطرح شده است. نویسنده، معتقد است اگر هیچ دلیل شرعی برای اثبات ضرورت اصلاح الگوی مصرف نداشته باشیم، مقتضای عقل و تدبیر برای رسیدن به توسعه و رفاه پایدار، وجوب اصلاح الگوی مصرف و اجتناب از مصرف بی‌رویه است<ref>ر.ک: درآمد، ص11-12</ref>‏.
-این موضوع، از مبانی دینی محکمی نیز برخوردار است؛ در حدیثی از امام صادق(ع) چنین آمده که «اموال، از آن خداست و آنها را نزد آفریدگان خویش امانت نهاده است و فرمانشان داده که از آن با میانه‌روی بخورند و با میانه‌روی بنوشند و با میانه‌روی بپوشند و...». این سخن بدین معناست که اسراف و مصرف بی‌رویه مال، با اعتقاد به مالکیت خداوند متعال، در تضاد است و اصلاح الگوی مصرف، از لوازم توحید عملی است<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>‏.
+این موضوع، از مبانی دینی محکمی نیز برخوردار است؛ در حدیثی از [[امام جعفر صادق علیه‌السلام|امام صادق(ع)]] چنین آمده که «اموال، از آن خداست و آنها را نزد آفریدگان خویش امانت نهاده است و فرمانشان داده که از آن با میانه‌روی بخورند و با میانه‌روی بنوشند و با میانه‌روی بپوشند و...». این سخن بدین معناست که اسراف و مصرف بی‌رویه مال، با اعتقاد به مالکیت خداوند متعال، در تضاد است و اصلاح الگوی مصرف، از لوازم توحید عملی است<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>‏.
 * فصل دوم، به تبیین الگوی تخصیص درآمد و توضیح مواردی که درآمد باید در آنها مصرف شود، اختصاص یافته است. مقتضای آیات و روایات این است که شخص مسلمان، در صورت امکان باید درآمد خود را به سه بخش تقسیم کند: بخشی را صرف نیازهای شخصی و رفاه خانواده خود کند، بخشی را به پس‌انداز اختصاص دهد، آن‌هم پس‌انداز در جهت سرمایه‌گذاری تولیدی و تجاری و بخشی را صرف کمک به نیازمندان و خدمات اجتماعی نماید<ref>ر.ک: همان، ص‌19</ref>‏.
@@ خط ۴۱: / خط ۴۱: @@
 * در فصل پنجم، هدر دادن منابع ملی و درست مصرف نکردن بودجه عمومی کشور، یکی از بزرگ‌ترین خطرهایی دانسته شده که همه نظام‌های سیاسی – به‌ویژه نظام‌هایی که مبتنی بر ارزش‌های اسلامی و مردم‌سالای دینی‌اند – را تهدید می‌کند. ازاین‌رو، اصلاح الگوی مصرف از امکانات ملی، به‌مراتب، مهم‌تر، ضروری‌تر و فوری‌تر از اصلاح الگوی مصرف از درآمدهای فردی است<ref>ر.ک: همان، ص46</ref>‏.
-* در آخرین فصل کتاب، از سیره پیشوایان دین در مصرف سخن رفته است. نویسنده، معتقد است عصمت پیشوایان بزرگ الهی و مصونیت آنان از گناه و اشتباه، ایجاب می‌کند که سیره عملی آنان در مسائل مختلف و از جمله، مصرف درآمدها یکسان باشد و تفاوت‌های ظاهری، مقتضای شرایط زمان و مکان زندگی آنهاست؛ مثلاً اگر امام علی(ع) در زمان امام صادق(ع) زندگی می‌کرد، همان‌ گونه می‌زیست که امام صادق(ع) زندگی کرده بود. عکس این مطلب نیز صادق است<ref>ر.ک: همان، ص52</ref>‏.
+* در آخرین فصل کتاب، از سیره پیشوایان دین در مصرف سخن رفته است. نویسنده، معتقد است عصمت پیشوایان بزرگ الهی و مصونیت آنان از گناه و اشتباه، ایجاب می‌کند که سیره عملی آنان در مسائل مختلف و از جمله، مصرف درآمدها یکسان باشد و تفاوت‌های ظاهری، مقتضای شرایط زمان و مکان زندگی آنهاست؛ مثلاً اگر [[امام علی علیه‌السلام|امام علی(ع)]] در زمان [[امام جعفر صادق علیه‌السلام|امام صادق(ع)]] زندگی می‌کرد، همان‌ گونه می‌زیست که [[امام جعفر صادق علیه‌السلام|امام صادق(ع)]] زندگی کرده بود. عکس این مطلب نیز صادق است<ref>ر.ک: همان، ص52</ref>‏.
 ==پانویس==