۱۶۱٬۰۰۳
ویرایش
Sab arjmandi (بحث | مشارکتها) جزبدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
سیری در افکار اجتماعی [[مطهری، مرتضی|شهید مطهری]]، [[محمود نفیسی]]؛ [[مطهری، مرتضی|شهید مطهری]] و یهود، [[شمسالدین رحمانی]]؛ لغات و اصطلاحات تعلیم و تربیت در آثار استاد، [[محمدحسن محمدی]]؛ راه و رسم معلمی و نهضتهای ضد عقل در تاريخ، [[تاجدینی، علی|علی تاجدینی]]. | سیری در افکار اجتماعی [[مطهری، مرتضی|شهید مطهری]]، [[محمود نفیسی]]؛ [[مطهری، مرتضی|شهید مطهری]] و یهود، [[شمسالدین رحمانی]]؛ لغات و اصطلاحات تعلیم و تربیت در آثار استاد، [[محمدحسن محمدی]]؛ راه و رسم معلمی و نهضتهای ضد عقل در تاريخ، [[تاجدینی، علی|علی تاجدینی]]. | ||
#«چکیدهای از کتاب تعلیم و تربیت اسلامی» عنوان بخش بعدی کتاب میباشد که در آن خلاصهای از کتاب «تعلیم و تربیت در اسلام» استاد که توسط [[تاجدینی، علی|علی تاجدینی]] تنظیم شده، آمده است. | #«چکیدهای از کتاب تعلیم و تربیت اسلامی» عنوان بخش بعدی کتاب میباشد که در آن خلاصهای از کتاب «تعلیم و تربیت در اسلام» استاد که توسط [[تاجدینی، علی|علی تاجدینی]] تنظیم شده، آمده است. | ||
#اشعار: شامل اشعاری در سوگ استاد میباشد که برخی از آنها عبارتاند از: «رفتی نه این هنگام گاه رفتنت بود»،استاد [[سپیده کاشانی]]؛ «شهید مطهر»،استاد [[حمید سبزواری]]؛ «دریغی در سوگ انسانی بزرگ»، استاد [[محمد شاهرخی]]؛ «شمیم»، استاد [[نصرالله مردانی]]؛ «تصویر تو» استاد [[قیصر امین پور]] و «ای چشمه زلال حقیقت»، [[جواد محقق]]. | #اشعار: شامل اشعاری در سوگ استاد میباشد که برخی از آنها عبارتاند از: «رفتی نه این هنگام گاه رفتنت بود»،استاد [[سپیده کاشانی]]؛ «شهید مطهر»،استاد [[سبزواری، حمید|حمید سبزواری]]؛ «دریغی در سوگ انسانی بزرگ»، استاد [[محمد شاهرخی]]؛ «شمیم»، استاد [[نصرالله مردانی]]؛ «تصویر تو» استاد [[قیصر امین پور]] و «ای چشمه زلال حقیقت»، [[جواد محقق]]. | ||
#«به پایان آمد این دفتر، حکایت همچنان باقی است» عنوان آخرین بخش کتاب میباشد که مشتمل بر گزیدهای از آثار استاد درباره مسایل فرهنگی است.<ref> باقرزاده ارجمندی، سیداحمد، ص270-271</ref> | #«به پایان آمد این دفتر، حکایت همچنان باقی است» عنوان آخرین بخش کتاب میباشد که مشتمل بر گزیدهای از آثار استاد درباره مسایل فرهنگی است.<ref> باقرزاده ارجمندی، سیداحمد، ص270-271</ref> | ||