۱۵۹٬۸۱۴
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURگلهای موسمیJ1.jpg | عنوان =گلهای موسمی: مجموعۀ غزل | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = ادیببرومند، عبدالعلی (نویسنده) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =PIR 7953/د8 گ8 | موضوع =شعر فارسی -- قرن ۱۴<br>غزل -- قرن ۱۴ |ناشر |...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
}} | }} | ||
'''گلهای موسمی: مجموعۀ غزل''' سرودۀ عبدالعلی ادیببرومند (شاعر معاصر)؛ این کتاب گلچینی از غزلهای این شاعر است که بیشتر شهرت وی به قصیدهسرایی است، اما او از دیرباز با غزل انس و الفت داشته و بسیاری از غزلیاتش در جراید و مجلات مختلف به چاپ رسیده است. | '''گلهای موسمی: مجموعۀ غزل''' سرودۀ [[ادیببرومند، عبدالعلی|عبدالعلی ادیببرومند]] (شاعر معاصر)؛ این کتاب گلچینی از غزلهای این شاعر است که بیشتر شهرت وی به قصیدهسرایی است، اما او از دیرباز با غزل انس و الفت داشته و بسیاری از غزلیاتش در جراید و مجلات مختلف به چاپ رسیده است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
عبدالعلی ادیببرومند که بیشتر به عنوان قصیدهسرا شناخته میشود و آثار شهری او بیشتر در قالب قصیده و با موضوعهای انتقادی، میهنی، سیاسی، توصیفی و اجتماعی است، در این مجموعه غزلهای خود را گرد آورده است. شاعر از دیرباز با غزل انس و الفتی عمیق داشته و این مجموعه نشاندهندۀ گرایش وی به این قالب مهم شعر فارسی است. | [[ادیببرومند، عبدالعلی|عبدالعلی ادیببرومند]] که بیشتر به عنوان قصیدهسرا شناخته میشود و آثار شهری او بیشتر در قالب قصیده و با موضوعهای انتقادی، میهنی، سیاسی، توصیفی و اجتماعی است، در این مجموعه غزلهای خود را گرد آورده است. شاعر از دیرباز با غزل انس و الفتی عمیق داشته و این مجموعه نشاندهندۀ گرایش وی به این قالب مهم شعر فارسی است. | ||
نویسنده در مقدمۀ کتاب، به تاریخچۀ غزل در شعر فارسی اشاره میکند. او مینویسد غزل از قصیده انشعاب پذیرفته و کمابیش صورت مستقلی پیدا کرده است؛ زیرا قصیدهسرایی بنا بر مرسوم شاعران دورۀ غزنوی و پیش از آن با تغزل آغاز میشده که نمایندۀ ذوق و شوق عشقبازی و حالات جوانی و ذکر اوصاف معشوق بوده و بعد به تخلص و ستایش ممدوح میانجامیده است؛ به طوری که اگر این قسمت را از قصیده جدا میکردهاند، غزل تحقق مییافته است. | نویسنده در مقدمۀ کتاب، به تاریخچۀ غزل در شعر فارسی اشاره میکند. او مینویسد غزل از قصیده انشعاب پذیرفته و کمابیش صورت مستقلی پیدا کرده است؛ زیرا قصیدهسرایی بنا بر مرسوم شاعران دورۀ غزنوی و پیش از آن با تغزل آغاز میشده که نمایندۀ ذوق و شوق عشقبازی و حالات جوانی و ذکر اوصاف معشوق بوده و بعد به تخلص و ستایش ممدوح میانجامیده است؛ به طوری که اگر این قسمت را از قصیده جدا میکردهاند، غزل تحقق مییافته است. | ||