حسینی الهاشمی، سید منیرالدین: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سید منیرالدین حسینی الهاشمی''' (۱۳۲۳-۱۳۷۹ش)، روحانی شیعه، مؤسس دفتر مجامع مقدماتی فرهنگستان علوم اسلامی قم و نظریه‌پرداز برجسته در حوزه فلسفه علوم انسانی اسلامی و روش‌شناسی نظام‌سازی دینی بود.او از اعضای مجلس خبرگان قانون اساسی و از مدافعان کلیدی گنجاندن اصل ولایت فقیه در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به شمار می‌رفت. مهمترین دستاورد علمی او، تأسیس «فلسفه شدن اسلامی» یا «فلسفه نظام ولایت» با تکیه بر مبنای «فاعلیت» به جای «اصالت وجود» و «اصالت ماهیت» بود که هدف آن هماهنگ‌سازی سه منطق «حجیت»، «معادله» و «مدل» برای تحقق اسلام در عرصه‌های نظری و عملی زندگی اجتماعی بود.

سید منیرالدین حسینی الهاشمی، فرزند ارشد سید نورالدین حسینی الهاشمی، از مراجع تقلید و رهبران سیاسی مذهبی استان فارس، در بیستم آبان ماه سال ۱۳۲۲ در شیراز به دنیا آمد. پدرش که از پیشگامان مبارزه با حکومت پهلوی و مؤسس «حزب برادران» بود، در سال ۱۳۳۵ به طرز مشکوکی درگذشت. در پی این رویداد، سید منیرالدین که تنها ۱۲ سال داشت، به سفارش ارادتمندان پدرش، لباس روحانیت را بر تن کرد و به طور تشریفاتی به عنوان جانشین پدر و رهبر حزب برادران معرفی شد.<ref> [https://hosseiniehandisheh.ir/%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85%DB%8C/ ر.ک: مرحوم علامه سید منیرالدین حسینی الهاشمی،پایگاه حسینیه اندیشه]</ref>

ایشان تحصیلات مقدماتی و بخشی از دروس سطح حوزه را در شیراز به پایان برد و سپس برای ادامه تحصیل به حوزه علمیه قم مهاجرت کرد. در قم، دروس ادبیات، معالم، حاشیه و قوانین را نزد اساتید بازآموزی کرد و بخشی از کتاب وسائل الشیعه را نیز فراگرفت. او از محضر استادانی چون حسین نوری همدانی (در درس رسائل) و مرتضی حائری یزدی بهره برد.

پس از تبعید سید روح‌الله خمینی در سال ۱۳۴۳، به شیراز بازگشت و به مدت دو سال به تدریس و فعالیت‌های مبارزاتی مشغول بود. در سال ۱۳۴۶ به حج مشرف شد و سپس به نجف رفت. در نجف، سطوح عالیه را نزد سید اسدالله مدنی فرا گرفت و در درس خارج بیع سید روح‌الله خمینی شرکت کرد. او همچنین در درس خارج سید ابوالقاسم فانی اصفهانی نیز حضور می‌یافت و از مستشکلان اصلی جلسات بود. پس از بازگشت از نجف در سال ۱۳۴۹ و مدتی تبعید به گنبد کاووس، در سال ۱۳۵۲ مجدداً به قم بازگشت و تحصیلات خود را تا سطوح عالی ادامه داد.