جنگ عليه والدين: تفاوت میان نسخه‌ها

| پیش از =  

}}

==ساختار==

اما در فصل دوم، تصویری تکان‌دهنده از وضعیت معاصر آمریکا ارائه می‌شود؛ جایی که از سال 1983 نرخ خودکشی کودکان چهارده تا هفده ساله، 172 درصد افزایش یافته است. نرخ فقر کودکان از سال 1970 به ۵/۲۰ درصد رسید و از اوایل دهه 1970 نمره‌های درسی، 27 رتبه پایین آمده است و از سال 1980 نرخ خودکشی در میان نوجوانان سیاه‌پوست بیش از سه برابر شده است و...

نویسندگان استدلال می‌کنند که در این دوران، والدین در محاصره تضاد میان انتظارات بزرگ‌سالی و نیازهای کودکان قرار گرفته‌اند و زمان و انرژی لازم برای «هنر والدین بودن» به دلیل فشارهای اقتصادی و فرهنگی به‌شدت کاهش یافته است<ref>ر.ک: همان، ص29-68</ref>.

بخش دوم (امواج تهاجم): این بخش که فصول سوم تا پنجم را شامل می‌شود، به سه منشأ اصلی تهاجم علیه والدین یعنی اقتصاد، دولت و فرهنگ می‌پردازد. در فصل سوم (زیاده‌خواهی مدیران و فروپاشی امنیت اقتصادی)، به این نکته اشاره شده که تمرکز شرکت‌ها بر سودهای کوتاه‌مدت و افزایش نجومی حقوق مدیران ارشد (که گاهی ۴۱ برابر حقوق یک کارگر متوسط است)، منجر به ناامنی شغلی، انجماد دستمزدها و افزایش ساعات کاری والدین شده است<ref>ر.ک: همان، ص71-106</ref>.

در فصل چهارم (دولت علیه والدین موضع‌گیری می‌کند)، تبیین می‌شود که چگونه سیاست‌های مالیاتی و مسکن در آمریکا برضد خانواده‌ها عمل می‌کند<ref>ر.ک: همان، ص107-148</ref>؛ به‌طوری‌که مثلا افزایش تند بهای مسکن با کاهش دستمزد مردان دست به دست هم داده است تا مادران بسیاری را که دارای فرزند کوچک هستند، با فشار به‌سوی نیروی کار براند<ref>ر.ک: همان، ص129</ref>.

بخش سوم (پدران تحت محاصره): این بخش، شامل فصول ششم (ناتوان کردن پدران) و هفتم (راه‌های گریز) است و به بحران هویت و نقش پدر در جامعه مدرن می‌پردازد. نویسندگان معتقدند که در دهه‌های اخیر، نقش پدر از یک عنصر محوری در ساختار خانواده به یک نقش «حاشیه‌ای» یا صرفاً «تأمین‌کننده مالی» تقلیل یافته است. نرخ بالای طلاق و جدایی باعث شده است که حدود ۴۰ درصد از کودکان آمریکایی دور از پدران واقعی خود زندگی کنند که این امر پیامدهای مخربی نظیر افزایش بزهکاری و مشکلات روانی در نوجوانان داشته است<ref>ر.ک: همان، ص185-218</ref>.

در فصل هفتم، نویسندگان به تلاش‌های برخی جنبش‌های اجتماعی و مذهبی (مانند «امت اسلام») اشاره می‌کنند که سعی دارند با بازتعریف مسئولیت‌پذیری مردانه، پدران را به کانون خانواده بازگردانند و اقتدار معنوی آنان را در برابر فشارهای ویرانگر بیرونی احیا کنند<ref>ر.ک: همان، ص219-237</ref>.

بخش چهارم (بازسازی شبکه مراقبت از کودک): این بخش که فصول هشتم (والدین چه می‌خواهند؟) و نهم (منشور حقوق والدین) را در بر می‌گیرد، بر ارائه راهکارهای عملی و سیاسی برای خروج از بحران تمرکز دارد. بر اساس نظرسنجی‌های گسترده‌ای که در فصل هشتم به آن‌ها اشاره شده، والدین بیش از هر چیز خواهان «زمان» برای بودن با فرزندان و «امنیت اقتصادی» هستند<ref>ر.ک: همان، ص241-252</ref>.

در فصل نهم، نویسندگان یک سند استراتژیک به نام «منشور حقوق والدین» را معرفی می‌کنند که شامل پیشنهاداتی برای اصلاح قوانین مالیاتی، ایجاد تسهیلات شغلی برای والدین و بازسازی شبکه‌های حمایتی محلی است. هدف نهایی این بخش، فراخوان برای ایجاد یک جنبش سیاسی جدید است که والدین را از انزوا خارج کرده و با تحت فشار قرار دادن نهادهای قدرت، جایگاه مقدس و حیاتی والدین را در ساختار ملی بازپس بگیرد<ref>ر.ک: همان، ص253-280</ref>.